ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ประทีป จิตติ มกราคม 13, 2007

q_65534.jpg

     Prateepjittibook เว็บบล็อกที่รวมงานเขียน ความเรียงและเรื่องสั้น

      อานันท์ ประทีฯ

      Life in a Week (ที่เห็นและเป็นไป) ความเรียงที่เขียนมานานเกือบสองปี  เขียนครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม ๒๕๔๘ ที่ห้อง หนอนสนทนา-winbookclub.com เว็บไซต์ของนักเขียนดับเบิลซีไรต์นาม วินทร์ เลียววาริณ จากนั้นจึงขยายพื้นที่ไปยังเว็บไซต์นิตยสารสารคดี- sarakadee.com

      จากวันนั้นถึงวันนี้มีงานเขียนมากกว่าหนึ่งร้อยเรื่อง แต่ละสัปดาห์จึงมีเรื่องราวชีวิตทั้งของผมและผู้คนในสังคมเมืองหลวง- เมืองนี้  มีมิติเชิงลึกบ้าง, ไม่มีบ้าง แต่ก็นั่นละชีวิตที่ได้เห็นและเป็นไป…

            Good morning Sunday (สวัสดีวันอาทิตย์) ความเรียงที่ต่อยอดมาจากการเขียนในแต่ละสัปดาห์ เกิดขึ้นเมื่อเมื่อครบรอบหนึ่งขวบปีแรกของ Life.  กับเรื่องราวเบา ๆ เมื่อครั้งลืมตาตื่นนอนขึ้นในเช้าวันอาทิตย์- อีกเรื่องราว อีกหนึ่งตัวตนของกระผม  มีสาระบ้าง, ไม่มีบ้าง สลับกันไป สมกับความตั้งใจที่ต้องการเขียนอย่างไม่มีกรอบล้อมเป็นที่ตั้ง

              

             เรื่องสั้น– นามปากกา ประทีป จิตติ เป็นอีกหนึ่งงานเขียนที่รัก  เขียนก่อนความเรียง  ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง  ได้ลงตีพิมพ์บ้าง ไม่ได้บ้าง  สำหรับพื้นที่นี้กระผมจึงขอคัดเรื่องที่ได้เผยแพร่ และในโอกาสต่อไปเมื่อมีเรื่องเพิ่มขึ้น นั่นหมายความว่า งานเรื่องสั้นของกระผมได้แจ้งเกิดอีกหนึ่ง
 
            …เคยมีคนถามกระผมว่าทำถึงเลือกที่จะเขียน, เอาเวลาที่ไหนมาเขียนงาน และ ฯลฯ

            หากเป็นเมื่อก่อนกระผมตอบว่า เขียนเพราะอยาก, เขียนเพราะรัก  หากแต่วันนี้จะขอตอบว่า “เขียนเพื่อรับใช้ความคิดตนเอง”  ซึ่งเป็นเจตนารมณ์ของพี่ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ผู้ล่วงลับ…

            ใคร ๆ ก็เขียนหนังสือได้ อยู่ที่ว่า เรา จะเลือกทำไหม? ก็เท่านั้น–

ด้วยมิตรภาพ™
๑๒ มกราคม ๒๕๕๐

ขอบคุณ

– ธุลีดิน และ พงษ์ปรัชญา จากก้าวรอก้าวแมกกาซีนออนไลน์ที่ชักชวนกระผมย้ายจากบล็อกอวกาศ- spaces.live.com ที่วังเวงเสียเหลือเกิน

– มิตรสหายจากบ้านหนอนสนทนาทุก ๆ ท่าน

– หนังสือทุกเล่ม และนักเขียนทุกท่าน บนโลกบวม ๆ ใบนี้

 

 

blog1.jpg

image002

 

36 Responses to “ประทีป จิตติ”

  1. tuleedin Says:

    อา…
    และขอบคุณฝ่าเท้าที่ย้ำไปข้างหน้าอย่างหนักหน่วงและคงที่ของพี่ท่าน…

    ช่วยให้คนย่องตามมาได้เห็นร่องรอยชัดเจน ย่องตาม…ย่องตาม…

  2. parchya Says:

    ตามมาย่องตาม ด้วยคน
    ชัดแจ๋วเลย

  3. อานันท์ Says:

    เมื่อวันอาทิตย์ไปเคาะประตูบ้านท่านไอซ์ แต่ไม่มีคนเปิด..

    ขอบคุณขอรับที่แวะเข้ามาทักทาย ทำให้บ้านหลังนี้ไม่เงียบเหงา

    อย่างน้อยโจรก็ไม่ไว้ใจที่จะเข้ายกเค้า

    ด้วยมิตรภาพ

  4. tuleedin Says:

    แวะชวนกินข้าวเที่ยงขอรับ
    ของข้าพเจ้าผัดรวมผัก..ราดข้าว.

  5. อาว…

    กำลังขาดสารอาหารวิตะมินพอดี

    ขอคุณกร๊าบบบบบ

  6. ปลาน้อยฯ Says:

    เคยได้ยินประโยคหนึ่งที่สอดคล้องกับประโยคที่ท่านบอก
    “ทำงานรับใช้หัวใจ” ^^

    ตามมาอ่านจากบ้านหนอนค่ะ สำหรับอีโรติคที่ท่านเขียนนั้นขอไม่คอมเม้นนะคะ แต่ชอบเรื่องอื่นๆของท่านค่ะ

  7. blackdog Says:

    คุณอานันท์บอกว่า “เขียนเพื่อรับใช้ความคิดตนเอง” สำหรับผม “เขียนเพื่อค้นหาตนเอง” ครับ มีคนอ่านหรือไม่ ไม่สำคัญ แต่ทุกครั้งที่กลับมาอ่านงานของตนเอง มันก็มักจะมีแง่มุมอะไรใหม่ๆ ให้พบเห็นอยู่เสมอ

    เอาใจช่วยสำหรับความมุ่งมั่นของคุณครับ ผมจะพยายามแวะเข้ามาอ่านบ่อยๆ นะครับ ว่างๆ ก็แวะไปทักทายกันบ้าง

  8. คุณblackdog

    ขอบคุณครับ–

    ผมเองก็ค้นหาตัวเองด้วยเหมือนกันในการเขียนแต่ละครั้ง

    คือผมอาจบอกไม่หมดในประโยค แต่เชื่อว่า ท่านเองก็คงทราบอยู่ลึก ๆ

    ผมไม่สนใจจำนวนคนอ่านเช่นกัน มากหรือน้อยไม่สำคัญ เพราะอย่างน้อย ๆ ก็มีคุณ และคนอื่น ๆ ได้อ่าน และสื่อตรงถึงกันแล้ว

    ครับ ว่าแต่ว่า ผมจะเข้าไปทักทายท่านได้ที่ไหนเอ่ย

    ด้วยมิตรภาพครับ

  9. Plin, :-p Says:

    อ้อ ที่แท้ เริ่มจาก winbookclub ก่อน

    ข้าพเจ้าไม่เคยเผยแพร่งานที่ไหน ก็ใส่ไว้ที่ blog ของตัว แล้วลุ้นรอให้คน google เข้ามาเจอเอง ตามแต่วาสนาของของบทความ (ที่จริงอยากจะบอกว่า เป็นวาสนาของคน search มากกว่า ฮา)

    ต่อมามีคนชวนเอาไป post ที่ winbookclub บ้าง แต่ว่า… webmaster ที่นั้น เขาลบกระทู้ของข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้า จึงไม่อยากไปเหยียบที่นั่นอีกแล้ว เสียเวลาข้าพเจ้ามากมาย (โอ๊ะ โทษ ๆ บ่นเรื่องส่วนตัว)

    อย่างไรก็ตาม… ข้าพเจ้าก็ได้ link blog นี้มาจาก กระทู้เรื่อง Life in a Week มาจากที่ winbookclub (ที่ไม่อยากไปเหยียบแล้ว) นั่นแหละ (ฮา!)

    ปล ข้าพเจ้าแวะมาเยี่ยม

  10. อานันท์ ประทีฯ Says:

    ด้วยความยินดรขอรับกระผม

    ดีใจ–

    ด้วยมิตรภาพ

  11. รุจน์ รุจิเรข Says:

    ศรัทธาในมิตรภาพ
    ศรัทธา “นักเขียนหนุ่ม”

  12. umpo Says:

    ต้องออกตัวก่อนว่า ผมไม่ใช่คนที่ติดตามบทความของท่านอย่างสม่ำเสมอ

    และมิได้ชื่นชอบแนวการเขียนของท่านเป็นพิเศษ

    แต่นั่นทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจยิ่ง

    เพราะทุกครั้งที่ผมเห็นบทความของท่านไม่ว่าที่ใดหรือครั้งไหน
    เหมือนมีแรงดึงดูดให้ผมต้องคลิกเข้าไปอ่านซะทุกครั้งไป
    อ่านแล้วถูกใจก็อ่านจนจบ อ่านแล้วไม่ถูกใจก็อ่านไม่จบ

    เมื่อผมลองมาตรองดู จึงได้รู้ว่า ผมชอบแนวทางการใช้ชีวิตของท่านมากกว่า
    ชอบในความสม่ำเสมอ ความจริงใจ ที่ท่านทุ่มลงไปกับสิ่งที่เลือก

    ผมเชื่อว่าท่านจะต้องประสบความสำเร็จบนทางสายนี้แน่นอน ขอรับ

    ด้วยมิตรภาพ

  13. สวัสดีครับท่านอัม–

    ก็อย่างว่าละน้า… แม้แต่กระทั่งผมเองก็ยังเลือกอ่านงาน หมายถึง ต้องเป็นงานที่เราชอบก่อน ไม่งั้นอ่านไม่จบแน่ ๆ

    กระทั่งนักเขียน หรือแนวเขียนที่ชื่นชอบบางท่าน บางเรื่อง กระผมก็ไม่ได้ตามอ่านทุกเรื่องทุกแนว

    ฉะนั้นการเขียนของกระผมจึงไปตั้งความหวังไม่ได้ว่าจะต้องมีคนอ่านที่ชื่นชอบหมดทุกคน (เหมือนเป็นเวรกรรมอย่างไรไม่รู้ อิอิอิ)

    อย่างไรก็ตามในความคิดของผมเองนะ หากมัวแต่เขียนแล้วหวังให้คนอ่านรัก หรือชอบงานทุกเรื่องนั้น ผมเขียนไม่ได้เลยครับ

    พลันจินตนาการนั้นหายหมด

    ผมทราบได้อย่างไรน่ะหรือ… เพราะผมเคยผ่านวิกฤติห้วงยามนั้นมาแล้ว–

    เชื่อว่า คนที่เป็นอย่างผม คงเริ่มมาไม่ต่างกันนัก

    ขอบคุณสำหรับมิตรภาพจากท่านขอรับ

  14. ท่านอัมเนี่ยพูดตรงแท้นะพี่ท่าน!
    ตรงความแลตรงใจผู้น้อยนัก ขอใส่ไม้ยมกตามด้วยคน

    สองยามสวัสดิ์ขอรับ

    พี่ท่านลงวันที่เปิดร้านไว้ ๑๒ มกราฯ ผู้น้อย โผล่มาจ้อแจ้จำนรรจา ๑๙ มกราฯ อีกสองสามนาทีจะเข้าวันใหม่ ครบรอบหนึ่งปีสำหรับคำทักทายของเหล่าตัวอักษรที่ติดตามความคงเส้นคงวาขอพี่ท่านอยู่ต้อย ๆ หลายครั้งอาจเซนอกเส้นทาง บางครั้งมัวเพลินบุปผาข้างทาง แต่ก็ยังจ้ำตามไม่ยอมให้ทิ้งไกล

    มีบ้างบางครั้งพี่ท่านกวักมือให้เดินเคียงบ่าไหล่ คุยไปด้วยกัน นั่นนับเป็นความยินดีนัก

    การก้าวเดินอย่างต่อเนื่องคงเส้นคงวาของพี่ท่านเป็นเช่นไม้ค้ำยันที่ช่วยข้าพเจ้าเดินไปข้างหน้า แม้บางครั้งเหนื่อยล้าก็ยังสามารถใช้ประคองตัว ไม่ถอดใจหยุดเดินทางเสีย อีกหลายครั้งเดินแทบไม่ไหว แต่ยามเห็นพี่ท่านจ้ำอยู่ไกล ๆ ก็ให้มีกำลังฮึดลุกขึ้นมา

    ครบหนึ่งปีเรามาปลูกกล้าอักษรขึ้นที่หมู่บ้านแห่งนี้ ตัวอักษรของเราแลกเปลี่ยนกันไปมา เก็บเรื่องราวไว้หลากหลาย ข้าพเจ้าเหลียวมองจำนวนโพสท์ที่กระท่อมคร่าว ๆ ร่วมแปดเก้าร้อยโพสท์หากเป็นจำนวนหน้าคงเกินพันหน้า! เป็นไปไม่ได้เลยที่คนเขียนหนังสือไม่เป็น เมื่อแรกเริ่มฟหกดก็ยังจิ้มไม่ตรงตัว จะพาอักษรเดินทางมาได้มากมายเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะมีอะไรบางอย่างช่วยประประคองมา

    หนึ่งในนั้นก็คือความคงเส้นคงวาของพี่ท่าน

    ข้าพเจ้าบอกตัวเองอยู่เสมอ นั่นเป็นสิ่งซึ่งข้าพเจ้าไม่มี ต้องกอบเก็บมาให้ได้!

    จำได้ปีที่แล้วข้าพเจ้าขอบคุณจังหวะแย็บที่สม่ำเสมอของพี่ท่าน ปีนี้ข้าพเจ้าก็จะขอบคุณจังหวะแย็บสม่ำเสมอของพี่ท่าน ปีต่อไปก็จะขอบคุณอีก หากพี่ท่านเริ่มเบื่อคงต้องรบกวนทำใจสักหน่อย เพราะปีถึดไปข้าพเจ้าก็คงมาขอบคุณอยู่นั่นแล้ว จนกว่าจังหวะแย็บเช่นนั้นจะมาเป็นของข้าพเจ้าโดยถาวร

    คารวะ
    ศิษย์น้องของท่าน

  15. อา….ซ

    ปีหนึ่งแล้วหรือที่มาโลดแล่นป้วนเปี้ยนที่หมู่บ้านนี้

    ไม่เบื่อครับ ไม่เบื่อกับคำแย็บของท่าน
    วงเล็บ หากไม่สะดุดขาตัวเองล้มหัวน็อคพื้นผ้าใบเสียก่อน

    เดินต่อไปครับ เดินต่อไป เป็นเพื่อนร่วมทางกันและกัน

    ด้วยมิตรภาพ.

  16. ยามเย็นสวัสดิ์ขอรับ

    แดดอ่อนแรงจวนลับแล้ว
    เบื่อ ๆ หงุม ๆ พิกล

    เบื่ออย่างไม่รู้จะบอกเช่นไร
    พายุฝนหยุดไปหลายวัน
    สุขภาพข้าพเจ้าค่อยดีขึ้นเรื่อย ๆ

    หญ้าละแวกขนำได้ฝนฉ่ำทั้งฤดูงามงอก
    ชาวบ้านเอาวัวมาผูก
    ทั้งแม่ลูกอ่อน

    ขอพี่ท่านคิดภาพประกอบเสียงดูเป็นไร

    ยามเย็นเคยมีเสียงนกบินกลับรัง
    ข้าพเจ้าต้องมานั่งฟัง เสียง “มอ) ) )” โทนเสียงต่ำ ๆ เหมือนคนนอนกรนเป็นระยะ มาอีกและ

    “มอ) ) )”

    อยากออกไปซดเบียร์เสียจริงพี่ท่าน!

    คารวะ

  17. ขอมอบดอกไม้ในสวน
    ให้หอมอบอวลสู่ชน

    -เด็กส่งดอกไม้-

  18. ขอเชิญร่วมฟังและร่วมอภิปรายเสวนาวาทีสำนักหนอนครั้งที่ ๓ ประจำวันเสาร์ที่ ๑๖ ก.พ. ๒๕๕๑ เรื่อง..ช่วยเม้นท์หน่อยสิเพ่..ไหว้ล่ะ!
    http://www.winbookclub.com/viewanswer.php?qid=12231

  19. ommyphuket Says:

    ทำไงจะเขียน และเล่าเรื่องเก่งเหมือนบ้านนี้อ่ะ
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ

  20. สวัสดีครับคุณ ommyphuket

    สำหรับเรื่องเล่านั้น ผมว่าแต่ละคนต่างก็มีเรื่องมากมายกันอยู่แล้ว แต่สำหรับการเล่าเรื่องด้วยการเขียน ต้องเริ่มจากลงมือเขียน

    เขียนอย่างไร เล่าเรื่องอย่างไรนั้น เริ่มจากเขียนลักษณะบันทึกง่ายที่สุด…

    ส่วนจะเล่าแบบเรื่องสั้นนั้น สำหรับผม ผมอ่าน แล้วสังเกต แล้วลงมือเขียน ไม่ได้รวดเร็วครับกว่าจะเขียนได้ ต้องฝึกฝนอยู่นาน

    ผมเชื่อว่า ใคร ๆ ก็สามารถเขียน เล่าเรื่องได้ หากรัก การเขียน และอ่านอย่างจริงจัง

    เอาใจช่วยด้วยเช่นกันครับ

    ด้วยมิตรภาพ

  21. THAN YUTTHACHAIBODIN Says:

    ขอบคุณที่แวะไปทักทายครับคุณประทีป จิตติ

    ความจริงเราเคยพบกันมาแล้วเพียงแต่ไม่ได้คุยกันเท่านั้นเอง ที่งานสัปดาห์หนังสือปี 50 นั่นแหละ (รางวัลสุภาว์ฯ) รู้สึกคุณจะมาคนหลังสุดเลย 555 (ผมคงจำไม่ผิด) สักวันหนึ่งคงได้พบกันอีกนะครับ

    ส่วนเรื่องฝีมือช่ำชอง ผมยังห่างไกลนัก อาศัยลูกบ้าไปวัน ๆ เพื่อจะได้เขียนหนังสืออย่างเดียว แต่มันก็มีความสุขดีพอสมควร แม้ว่าหลายครั้งบนเส้นทางสายนี้จะเต็มไปด้วยน้ำตาก็ตาม (ไ ม่ค่อยฮา) คุณประทีปน่ะสิคือคลื่นลูกใหม่ ขอให้เขียนต่อไปอย่าได้หยุดนะครับ

  22. ประทีป จิตติ Says:

    สวัสดีครับพี่…

    เห็นชื่อ เด็กชายหอมแดง ที่พี่ได้รับรางวัลสุภาว์ จำได้เลย

    รู้จักชื่อพี่ก่อนหน้าแล้ว แต่ไม่เคยพบหน้า จำได้ว่าวันนั้นพี่ไม่ “ติสต์” เท่ากับภาพที่ปรากฏในบล็อก (ฮา)

    อ่าน เด็กชายหอมแดง ตั้งแต่ได้ลงพิมพ์ในสกุลไทยแล้วครับ ชอบความมุ่งมั่นและความฝัน, ความหวังของเด็กชายอ้น

    อ่านแล้วรู้สึกถึงละอองหอมมาติดตา แสบ และน้ำตาไหล

    ด้วยมิตรภาพครับ.

  23. ธัญรัตน์ (Jasmine) Says:

    สวัสดีค่ะ

    แวะมาทักทายค่ะ บ้านสวยนะคะ ได้อะไรหลาย ๆ อย่างด้วย แถมได้รู้จักเพื่อนบ้านหนอนดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ด้วยค่ะ

  24. สวัสดีครับคุณมะลิ ธัญรัตน์…

    ยินดีต้อนรับครับผม

    ด้วยมิตรภาพ.

  25. siriluck Says:

    สวัสดีค่ะคุณประทีป 😀
    แวะมาทักทายค่ะ ^^

  26. ไอซ์ Says:

    ท่านพี่…

    จะว่ากันตามจริงช่วงปีสองปีที่ผ่านมานี้ ผมแทบไม่เขียนไม่ได้อ่านเรื่องสั้นเอาเลย ความสนใจมันหันเหไปทางอื่น แต่ว่าเมื่อก้าวปีสองเริ่มต้นย่างเท้าทำให้ผมกลับมาเขียนเรื่องสั้นอีกครั้ง พลันพบว่าช่วงระยะห่างจากการอ่านการเขียนบางทีมันทำให้อาการผีสิงที่พยายามสลัดให้พ้นตัวมันกลับหายไปเองเสียดื้อ เมื่อไม่มีภาพจำการตั้งต้นใหม่มันทำให้สนุกชิบเป๋งเลยท่านพี่ แต่ว่าเราไม่ได้พบหน้ามันกี่มากน้อยแล้วนี่ท่านพี่ ภาพของท่านพ่ที่จำได้คือ หนุ่มร่างบางผมหนาหยักศกมาดศิลปิน แต่ไหงกลับมาเห็นภาพท่านพี่วันนี้ บ๊ะแล้ว ไหงดูภูมิฐานใส่แว่น ดูมีอายุแบบมีสไตล์มาก ๆ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ไปแล้ว

    สวัสดีขอรับ

  27. อันว่าสังขารนั้นไม่เที่ยงแน่ชัดแล้วป๋าเอ๋ย….

    รูปร่างยังคงไม่อ้วนไม่ผอม (ผมควบคุม เพราะหากลงพุงแล้วอึดอัดฉิบ) ส่วนแว่นสายตานั้นเพราะมันแย่มาก ๆ อ่านหนังสือ (งาน) ทุกวัน ๆ ไม่แย่ให้รู้ไปนะป๋า อีกอย่างนอนดึก สรุปว่าวันหนึ่ง ๆ ๒๔ ขม. นี่ใช้สายตาไปเสีย ๒๐ ชม.

    โอ้พระเจ้า!!!

    เบี้ยบ้ายรายทางก็งีบเอาช่วงหลังเที่ยงสักครึ่งชั่วโมง

    รักษาสุขภาพ คิดมาก ๆ เขียนน้อย ๆ (นี่วาทะของพี่ชาตินะ)

    ป.ล. คิดมาก ๆ แล้วเวลาเขียนมันลื่นปรู๊ดปร๊าด…

  28. สายลม Says:

    แวะมาทักทายสวัสดิ์ค่ะท่านประทีป

    คนเสื้อลาย ใส่แว่น มัดผมนั่น ท่านรึ? ข้าพเจ้าเคยเห็นท่านในนิตยสาร ฅ คน ไม่ใช่ยังงี้นี่ พ่อหนุ่มคนนั้นกระชากหัวใจดวงน้อยๆ ของข้าพเจ้าไปทั้งดวง ผ่านไปไม่กี่เดือนพี่ท่านเปลียนไปได้ถึงเพียงนี้เชียวรึ?

    นี่แหละ อนิจจัง วัฏฏะ สังขารา

    ^^

  29. สวัสดีครับสายลม…

    ภาพที่ปรากฏใน ฅ.คน กับที่เห็นล่าสุด ห่างกันเพียงแค่สองปี เออหนอ ช่างเปลี่ยนไป๋

    อนิจจังไม่เที่ยง ฮา

  30. ธาร ยุทธชัยบดินทร์ Says:

    สวัสดีวันปีใหม่จีนนะประทีป

    เป็นไงบ้างช่วงนี้ หวังว่าคงสบายดี มีแรงใจแรงกายเขียนหนังสือ พี่เองตอนนี้ก็ยังเขียนอยู่เรื่อย ๆ เหมือนกัน แต่เปลี่ยนไปใช้นามปากกาเล่นแก้เซ็ง ฮา ฮา

    ว่าง ๆ คุยกันใหม่

  31. นิรนาม Says:

    สวัสดีปีใหม่เช่นกันครับพี่ เข้าไปบล็อกพี่เห็นว่าปิดแล้ว ไม่ค่อยเข้าเน็ตเลยครับ งานที่สนพ.วุ่น ๆ

  32. หน่อย Says:

    ทักทายค่ะ พี่ประทีป จิตติ

  33. ประทีป จิตติ Says:

    อ๊ะ ต้อนรับด้วยความยินดีขะรับ

  34. little wing Says:

    2 ปี เชียวหรือ กับข้อความแรก … นานแสนนาน

  35. คิดอีกรอบ ก็ไม่นาน


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s