ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ที่เห็นและเป็นไป มกราคม 14, 2007

logolife.jpg

Life in a Week – ออกเดินทาง

ต้นเดือนมีนาคมหลายโรงเรียนเริ่มทยอยปิดเรียนกันบ้างแล้ว สิ่งที่ปรากฏเห็นเด่นชัดสำหรับคนเมืองหลวงที่นั่งรถเมล์ไปทำงานนั่นก็คือ รถเมล์ว่าง-หนึ่ง  รถไม่ติดตอนเช้า-หนึ่ง  รู้สึกอารมณ์ดี-หนึ่ง ฯลฯ…  จะเป็นอย่างนี้ ไปอีกประมาณหนึ่งถึงสองเดือนแล้วปัญหาสภาพเดิม ๆ ก็จะหวนกลับมาอีกครั้ง

เหมือนฤดูกาลที่สับเปลี่ยนหมุนเวียนไปเป็นวัฏจักร

ปัญหาการจราจรในกรุงเทพฯผมนึกไม่ออกเลยว่าจะมีใครที่สามารถแก้ไขให้มันเลวร้ายคงที่ได้ (คืออย่างน้อยก็รักษาระดับความรุนแรงเอาไว้) ขนาดราคาน้ำมันปรับขึ้นทุก ๆ สองวันครั้งแต่จำนวนรถยนต์นั้นไม่ได้ลดลงเลย บริษัทขายรถยนต์ก็ยังขายได้ในแต่ละวัน ๆ (แม้จะยอดขายตกลงก็ตามที)

สองเดือนที่แล้วผมเจอรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งลาออกไปเป็นเซลส์แมนขายรถยนต์ เขาบอกว่ายอดขายลดลงจากที่เคยเสนอขายได้เดือนละเกือบยี่สิบคันนั้นลดลงเหลือเกือบสิบคัน ค่าคอมมิสชั่นลดลงไปเยอะ  ผมไม่ได้ถามรายละเอียดลงลึกไปมากกว่านั้นว่าเขาขายให้ใคร บริษัทที่ต้องใช้รถ? หรือขายให้กับรายบุคคล?

ผมอายุ ๓๐ ปีแล้วยังขับรถยนต์ไม่เป็นเลยครับ และไม่เคยที่คิดจะหัดขับเพราะชีวิตของผมนั้นไม่จำเป็นต้องพึ่งพาอาศัยพาหนะส่วนตัวชนิดนี้ ผมซึ่งขับเป็นแต่รถมอเตอร์ไซค์ซึ่งตอนนี้ส่งต่อให้พ่อเอาไปขับใช้ซื้อของละแวกบ้าน

ผมชอบที่จะนั่งรถเมล์เนื่องจากชีวิตของผมนั้นไม่ต้องรีบร้อนแข่งขันในเรื่องของเวลา ข้อดีของการที่ได้นั่งรถเมล์ทำให้ผมได้รับประสบการณ์ต่าง ๆ จากคนรอบข้างที่ไม่เคยรู้จัก ที่ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันกับชีวิตของคนซึ่งมีมากมายหลายระดับต่าง ๆ

โลกบนรถเมล์ดูคล้ายกับโรงละครขนาดเล็กที่ผมได้รับชมอยู่ทุกวัน และผมเชื่อว่าคนที่ขับรถยนต์ประเภทหนึ่งคันต่อหนึ่งคนนั้นไม่สามารถรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ได้  โลกของคนขับรถยนต์ส่วนตัวมีแต่เพียงโลกแคบ ๆ เพียงไม่กี่ตารางฟุตที่มีบทละครชีวิตของเขาเพียงคนเดียว-ด้านเดียว และไม่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ใด

ทั้งหมดนี้ผมไม่ได้ต่อต้านคนที่ใช้รถยนต์ส่วนตัว ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะผมนั้นไม่สามารถซื้อหามาใช้งานได้ เพียงแต่ผมรู้ได้ว่า ทำไม?…ผมจึงมีความคิดแบบนี้

ผมมองด้วยเหตุและผล ผมถามตัวเองว่าจะมีรถใช้เพื่ออะไร? ชีวิตเราต้องใช้มันหรือเปล่า?…

พูดอย่างสรุปก็คือ ชีวิตของผมมันมีความจำเป็นที่จะต้องใช้รถส่วนตัวไหม?

ผมไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งที่หนีปัญหาเรื่องหนึ่งแล้วไปเป็นส่วนหนึ่ง (ส่วนเพิ่ม) ของปัญหาอีกปัญหาหนึ่งก็เท่านั้นครับ  ข้อดีอีกอย่างของการไม่มีรถยนต์ขับคือไม่ต้องมานั่งทุกข์ร้อนเรื่องค่าใช้จ่าย

เพราะว่าราคาน้ำมันมันแพง !

||  ||  ||  ||

ด้วยมิตรภาพ.
๗ มีนาคม ๒๕๔๘

(เรียบเรียงจากคุยกับวินทร์ เลียววาริณ)

 

8 Responses to “ที่เห็นและเป็นไป”

  1. Plin, :-p Says:

    ข้าพเจ้าชอบเดินล่ะ ย้ำ..ว่าเดิน (โปรดอ่านอีกครั้งหนึ่ง ถ้ามันยังไม่เข้าไปในใจ)

    ข้าพเจ้า “เคย” เดินจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ลัดเลาะไปทางประตูน้ำ ผ่านพาต้าอินทรา ผ่านไปเรื่อย ๆ แป๊บ ๆ ก็ถึง world trade center แล้ว

    ยังไม่พอ ข้าพเจ้าเดินต่อ เดินไปสยาม ไปดูหนังที่ลิโด้ แล้วก็.. เดินกลับบ้าน

    แต่ไม่ได้ทำบ่อยนะ เสียเวลาน่ะ… ตอนนี้ก็นั่ง BTS แทนได้แล้ว เพราะมีจากอนุสาวรีย์ไปสยาม

  2. อานันท์ ประทีฯ Says:

    การเดินของท่าน คงได้ภาพต่าง ๆ เยอะมากมาย

    เป็นอีกหนึ่งมุมที่นักเขียนสามารถหาได้

    ตอนนี้ผมไม่ได้นั้ง บีทีเอส แล้ว

    เพราะผมเบื่อสังคมในนั้น–

    เป็นบางคนขอรับ

    ด้วยมิตรภาพ

  3. Plin, :-p Says:

    โอ้ เยอะ ๆ
    ข้าพเจ้าไม่เพียงแต่ใช้สมอง กับ สองตา บันทึกภาพในความทรงจำหรอกนะ

    ข้าพเจ้าอัด VDO กับ ถ่ายภาพไว้ด้วย

    เดินไปก็อัดไป เจออะไรก็ถ่ายไว้

    ป.ล. ข้าพเจ้าตอบ mail ท่านไปแล้วนะ อนุญาตให้ใช้ review 2 เล่มนั้นได้

  4. ครับ ต้องขอโทษด้วยที่กระผมไม่ได้แจ้งกลับไป — หรือแจ้งแล้วกระผมก็ไม่แน่ใจ

    เอาเป็นว่า ขอบคุณ ณ ที่นี้อีกครั้ง

    ป.ล.
    กระผมเห็นงาน วิดีโอ ในบ้านท่านแล้ว แต่ยังไม่มีเวลาทัศนา เนื่องจากความเร็วเน็ต ฟรี มันแย่มาก– ช้า ๆๆๆๆๆ

  5. คาใจ Says:

    เอ่อมาแอบ ฟังท่านพี่ และท่านลุง คุยกัน

    เดินหรือ อืม น่าสนใจ

    แต่เดินนาน ขาลากซะไม่มี

    ขนาดจตุจักร ยังไม่อยากไปเดินเลยค่ะ

    ที่สุดของความขี้เกียจ
    ของตัวเอง

  6. อะ…

    กระผม และ ท่าน พอล เป็นลุงไปแว้ววววว

    666

  7. คาใจ Says:

    ท่านพี่ ก็เป็นท่านพี่อานันท์ไง

    ส่วนท่านลุงพอล ก็เป็น ….. ท่านลุงพอล

    คือท่านพี่เด็กกว่าท่านลุงพอล นิดส์หนึ่ง (ไหมนะ)

    5 5 5

    คือเรื่องที่ฟัง the radio กันน่ะ มันคลื่นไหนหรือ ?

    ส่วนมากท่านน้องฟังแต่ fat กับ get น่ะค่ะ

  8. 99.5 MHz.

    ขอรับน้องคาใจ

    คลิกฟังออนไลน์ที่ซ้ายมือได้เล้ย!


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s