ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

๔. กรกฎาคม 15, 2010

Filed under: ไม่มีหมวดหมู่ — ประทีป จิตติ @ 23:44
Tags:

๔.

บทเพลง

 

 

หญิงสาวแห่งราตรีกาล…

เธอมีและใช้ชีวิตง่ายๆ แม้กระทั่งความรักที่จะแบ่งปันให้ชายทั้งโลก  ง่ายนิดเดียว มีเงินไหมล่ะ แล้วคุณจะได้ความรักจากเธอ

                เธอชื่อเสียงเรียงใด หัวนอนปลายเท้าอยู่ที่ไหน ไม่มีผู้ใดเคยล่วงรู้

                เมื่อราตรีกาลมาเยือนย่ำ, นั่น เธอยืนอยู่ตรงนั้น หน้าโรงแรมจิ้งหรีดที่มีแสงไฟน้อยแรงเทียนขับใบหน้าเรียวรูปไข่ ผมยาวหยักศกสยายเคลียไหล่ นัยน์ตากลมโตคู่นั้นฉายแววเบิกบานระริกระเริง

                เธอพร่ำเชื้อเชิญชายแต่ละคนที่ผ่านเข้ามา ทำทีมีท่าสนใจสินค้ามีเลือดมีเนื้อมีลมหายใจ, คุณจะได้รับบริการที่สุดแสนพิเศษ ด้วยความสามารถทั้งหมดเท่าที่ฉันมี ฉันสัญญา คุณจะได้รับมัน

            คุณคิดสิ่งใดอยู่หรือ?…

จะฉุดดึงเธอขึ้นมาในโลกของคุณอย่างนั้นหรือ?… 

คุณสนใจเธอ สงสารเธอ ทำไม?… 

ป่วยการเปล่าน่ะ เธอพึงใจชีวิตของเธอ ก็เหมือนคุณกับฉันที่บางครั้งไม่ต้องการความสงสารเห็นอกเห็นใจจากผู้ใด  ก็มันเป็นชีวิตของเธอ ของคุณ ของฉัน

                เธอไม่ใช่คนอ่อนแอ  เธอกร้าวแกร่งกว่าคุณกว่าฉันด้วยซ้ำ

                อย่า… หากคุณต้องต้องการได้รับความรักจากเธอ จงรักในสิ่งที่เธอเป็น

                อย่าคิดเปลี่ยนเธอ…

               

ผมนึกขอโทษเรไรที่เรียบเรียงถ้อยคำที่เธอช่วยถอดความเสียใหม่จนแทบไม่เหลือเค้าเดิม แต่ก็ขอบคุณเธอเพราะหากไม่ได้ความช่วยเหลือจากเธอละก็ ผมอาจถอดความออกมาอย่างสะเปะสะปะไม่ได้เรื่องได้ราวอย่างนี้

                เรไรใช้คำว่า รัตติการ ผมเปลี่ยนเป็น ราตรีกาลให้สอดคล้องกับเธอ… ราตรี

 

 

บอกหน่อยสิทำไมคุณถึงรู้จักชื่อฉัน 

เธอถามขณะเดินไปตามทางเดินคอนกรีตกว้างเพียงเมตรกว่าเลียบแม่น้ำ  สวนสาธารณะริมน้ำปรากฏให้เห็นเบื้องหน้า ยอดหลังคาป้อมปราการอายุกว่าสองร้อยปีเห็นรำไรๆเหนือยอดไม้

                รู้?

                ราตรี… คุณเรียกฉันว่าราตรี

                คุณชื่อราตรี?

                ค่ะ, Lady of the night”

                ผมไม่เข้าใจ 

            ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงรู้?

                เป็นความบังเอิญ  ผมพบคุณในกลางดึกคืนหนึ่ง ชื่อราตรีจึงแวบขึ้นมา

                ผู้หญิงกลางคืน 

เธอหัวเราะ โอบเอวผมไว้หลวมๆ

                หญิงสาวแห่งราตรีกาล

                ดอกราตรีค่ะ

 

 

ผมเดินตุหรัดตุเหร่มาถึงร้านหนังสือของเรไรหลังจากแยกจากราตรีที่สวนริมน้ำ  มีฝั่งชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเลือกหาพ็อคเก้ตบุคตามชั้น อีกคู่กำลังสนทนากับเรไรอย่างสนิทสนม  ผมอยากเป็นเหมือนเรไรบ้าง  เรไรพูดได้ถึงสองภาษาไม่นับภาษาไทย ทั้งอังกฤษและอิตาเลียน

                ภาณุอยากจะพูดได้ไปทำไม  เรไรเคยถามผม

                เรล่ะ เลือกเอกอิตาเลียนทำไม

                ไว้จีบหนุ่ม  เรไรหัวเราะร่า

                เราก็ไว้จีบแหม่มเหมือนกัน 

เรไรไม่รู้ว่าผมหมายความอย่างนั้นจริงๆ  ทว่ามันก็เป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะผมไม่คิดที่จะขวนขวายเรียนรู้เหมือนที่ใจอยาก  เรไรเสนอตัวเป็นผู้สอนภาษาอังกฤษให้ แต่ผมก็ทำได้แค่พอใช้พูดได้อย่างชนิดที่เรียกว่างูๆปลาๆ  ไม่ตั้งใจเรียนเท่าที่เรไรมีความตั้งใจสอน แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังแวะมาเยี่ยมเยียนเธออยู่สม่ำเสมอ

หน้าร้านหนังสือมีโต๊ะม้านั่งอยู่ชุดหนึ่ง ผมกลับออกมานั่ง ปล่อยให้เรไรสนทนาและทำงานของเธอต่อไป

 

 

ผมแค่รู้ว่าราตรีเป็นชื่อดอกไม้ แต่ไม่รู้หรอกว่าทำไมเขาจึงเรียกว่าราตรี

                ก็เพราะมันบานและส่งกลิ่นหอมเฉพาะตอนกลางคืนน่ะสิคะ

                งั้นก็คล้ายสายหยุด หอมทั้งคืนหยุดเมื่อสาย  ผมรู้เพราะว่าเคยอ่านนิยายเรื่องหนึ่ง บอกที่มาที่ไปของชื่อดอกสายหยุด

                ชื่อแต่ละชื่อย่อมบอกความหมายที่มาของดอกไม้ชนิดนั้น  คุณลองค้นหาดูสิคะ สนุกดี

                แล้วชื่อฝรั่งนั่นล่ะ เกี่ยวอะไรกับดอกราตรี?

                เป็นชื่อภาษาอังกฤษไงคะ  เรียกควีนแทนเลดี้ก็มี

            ควีน?

                ค่ะ แต่ฉันไม่เหมาะเป็นควีน  เธอหัวเราะคล้ายเสียงถอนหายใจ  หมายถึงดอกราตรีนะคะ

                เลดี้  ผมว่าเลดี้น่ะดีแล้ว ควีนสูงเกินเอื้อมที่จะแหงนเงยหน้าชื่นชม ทำให้ผมคิดถึงตำนานดอกฟ้ากับหมาวัด

                ถ้าอย่างนั้นคุณต้องไม่แปลเลดี้เป็นท่านผู้หญิง  เป็นผู้หญิงธรรมดาๆที่เรียกยกย่องไปตามมารยาทสังคมผู้ดี เป็นแค่เด็กสาวหญิงสาวดาดๆตามท้องถนน

            ผมแปลทื่อๆว่า สุภาพสตรี  ไม่จำเป็นต้องเป็นคนรวยมีฐานันดรศักดิ์ต่ำสูงก็สามารถเป็นหญิงสาวที่มีคุณค่าสมกับเกิดเป็นคนได้

            คราวนี้เธอหัวเราะร่า 

ยุคสมัยถือศักดินาฐานันดรอาจจะหมดไปแต่การแบ่งชนชั้นยังคงฝังอยู่ในจิตใจของคน จะแสดงออกโดยการกระทำ ดูถูก เหยียดหยาม ดูแค่สายตาก็พอรู้ละค่ะว่าใครคิดอะไรรู้สึกอย่างไรต่อกัน

                สายลมเย็นจากแม่น้ำพัดโบกมาระลอกหนึ่ง เธอเอนศีรษะซบไหล่ โอบกอดผมไว้ในอ้อมแขน นิ่งเงียบไม่พูดอะไรต่ออีก 

เธอคงจมอยู่กับความคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่ผมไม่จำเป็นต้องรับรู้

 

 

เรไรออกมาส่งลูกค้า ผมเห็นในมือพวกเขาถือหนังสือคนละเล่ม

                พวกหนอน  เรไรนั่งลงที่ม้านั่งตรงข้าม  บริโภคหนังสืออย่างกับกินอาหาร

                เราเห็นลูกค้าเข้าร้านเรแล้วเศร้านะ

                เรไรขายหนังสือได้นะ น่าเศร้าอะไรมิทราบจ๊ะ

                ก็ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกเราบ้างก็ดี  เราเห็นแต่เข้าออกร้านเซเว่น

                ไม่เข้าใจจ้ะ

                ก็เรบอกนี่ว่าลูกค้าของเรเป็นหนอน เราเลยอดนึกเทียบกันไม่ได้ว่าถ้าพวกเราเปลี่ยนจากเข้าเซเว่นเป็นร้านหนังสือบ้างน่าจะดี

                ถ้าอย่างนั้นเวลาเดินมาจ่ายเงินเรไรต้องถามว่า รับปากกาดินสอยางลบเพิ่มไหมคะ น่ะซี  เรไรเอนหลังพิงพนัก หัวเราะร่วน  เอ้า เอาเข้าไป  เรไรอนุญาตให้ฝันหนึ่งวินาที…พอแล้ว หมดเวลา  นั่นอ่านอะไรอยู่น่ะ

            ช่วยแปลให้เราหน่อยสิ  ผมส่งสมุดบันทึกให้เรไร

                ดอกราตรี 

เรรู้? 

รู้อะไรจ๊ะ 

ชื่อฝรั่งของดอกราตรี 

จ้ะ แต่เนื้อหาเพลงนี้ไม่ได้พูดถึงดอกราตรีหรอกนะ 

ยังไง? 

ผู้หญิงแห่งรัตติกาล  เรไรลุกขึ้นบอกก่อนเดินกลับไปในร้าน  จะบอกว่าผู้หญิงกลางคืนก็กลัวภาณุจะหมดอารมณ์ไปเสียก่อน

 

 

สายลมเย็นจากแม่น้ำพัดโบกมาระลอกหนึ่ง เธอเอนศีรษะซบไหล่ โอบกอดผมแน่นกว่าเดิม

“They call her the lady of the night…”

            คุณร้องเพลง?

            “she’s a woman of the world…”

                อือฮึ?

“and easy-living girl with love for sale.”

ผมโอบไหล่เธอ ไม่ถามอะไรต่ออีก  ผมอยากฟังเพลงของเธอ

 

ตอนต่อไป

               

                ๒๖ ม.ค. ๕๒

 

               

               

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s