ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

เขียนภาพบำบัด กุมภาพันธ์ 7, 2010

Filed under: สวัสดีวันอาทิตย์© — ประทีป จิตติ @ 11:14

“สวัสดีวันอาทิตย์”

skecth

ผมเคยเล่าความในใจให้กับเพื่อนนักเขียน (สาว) คนหนึ่งว่า ในยามที่รู้สึกเศร้า เหงา อ้างว้างวังเวงใจสิ่งหนึ่งที่ผมใช้บำบัดใจคือการเขียนรูป ฉะนั้นทุกครั้งที่ผมดูภาพที่ตัวเองเขียนจะเห็นความรู้สึกที่ว่าปรากฏอยู่ในภาพ  ซึ่งแน่ละ สำหรับคนดูอาจไม่จำเป็นต้องเห็นสิ่งนี้

            หลายครั้งนะครับที่ผมเขียนภาพนั้นเสร็จแล้วรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เหมือนผ่านการทำสมาธิไปได้สักสิบกว่านาที พอโล่งแล้วก็เหมือนใจเรานั้นเต็ม อาจเรียกว่าความสุขก็ได้ ความสุขที่เข้ามาแทนที่อาการเหงาเศร้าซึมต่าง ๆ นานา

            ฝีไม้ลายมือการเขียนภาพของผมนั้นเทียบเคียงได้แค่มือสมัครเล่น  ผมวาดผมเขียนด้วยความรู้สึกพาไป ไม่จำเป็นต้องเขียนเหมือนของจริง เพราะการตั้งเอาไว้ว่า ต้องเหมือน นั้น หลายครั้งทำให้ผมเขียนได้ไม่สำเร็จ บางครั้งพาลเบื่อการเขียนภาพไปเลย

            สองอาทิตย์ก่อนบังเอิญได้อ่านหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ มีรายงานกิจกรรมการเขียนภาพสเก็ตช์ของคนกลุ่มหนึ่ง ตอนหนึ่งมีคำแนะนำจากอาจารย์ (สถาปนิก) ว่า การเขียนภาพ (สเก็ตช์) อย่างนี้ไม่จำเป็นว่าจะต้องเหมือนจริงหมด เพียงแค่เก็บรายละเอียดที่สำคัญให้ได้

            ผมจำได้ประมาณนี้นะครับ

            ก่อนหน้านั้นเคยอ่านพบที่ไหนสักแห่งว่า เวลาเราเห็นภาพวาดของเด็ก ๆ อย่าพยายามติติงว่า ไม่เห็นเหมือน เลย

            ไม่เห็นเหมือนนั้นหมายถึงสิ่งที่เขาเขียน เช่นภาพคน หมา แมว ฯลฯ  คนอาจหัวโต ตาโต มือลีบ ผิดสัดส่วนไปจากความจริง แต่เราควรถามเขาว่าทำไมคนคนนี้จึงหัวโต ตาโต หรือแมวทำไมหน้ากลมหูแหลม แล้วปล่อยให้เขาอธิบายออกมาว่าทำไมจึงเป็นอย่างนั้น

            เชื่อเถอะว่า เราจะได้อะไรดี ๆ (แม้ว่าจะขำ ๆ) จากเขา

            อย่างน้อยก็เรื่องเหตุผล

            ผมเคยคุยกับเด็กคนหนึ่ง เขาเขียนภาพพ่อกับแม่ยืนคู่กัน  ผมถาม ทำไมพ่อถึงตัวเตี้ยกว่าแม่ล่ะ?  เขาว่าก็พ่อเขาเตี้ยกว่าจริง ๆ นี่นา

            คือจริง ๆ แล้วผมสงสัยว่าแม้ความจริงพ่อเขาเตี้ยกว่า แต่ในการเขียนภาพเขาอาจจะเขียนภาพพ่อเขาให้ดูสูงกว่า ดูดีกว่าความเป็นจริง  แต่ก็นั่นละ คือเขาไม่สามารถโกหกตัวเองได้  มองอีกด้านนี่คือความบริสุทธิ์ของเด็ก ซึ่งเขาคงไม่คิดเดือดเนื้อร้อนใจด้วยว่าพ่อเขาจะสูงหรือเตี้ย  พิจารณาความตั้งอกตั้งใจเขียนภาพนั้นต่อไป เขาพยามตกแต่งภาพนั้นให้สวยงามตามความสามารถของเขา

            เวลาเห็นภาพเขียนของเด็ก ๆ เหมือนเห็นความบริสุทธิ์ใสซื่อ ความสนุกสนานร่าเริง  ยากนักที่จะเห็นความหดหู่หม่นหมองแห่งชีวิต

            ผิดกันกับภาพเขียนของผู้ใหญ่ที่มักสะท้อน ความ ต่าง ๆ ใส่ลงในภาพ (เอาผมเป็นตัวอย่างในที่นี้) ให้เขียนภาพคนอย่างเด็ก ๆ ไม่สามารถกลับไปเขียนได้อีกแล้ว หรือเขียนได้แต่ก็มองรู้ได้ว่าไม่ใช่เด็กเขียน แต่การณ์นี้สามารถหาดูได้จากภาพเขียนของศักดิ์ศิริ มีสมสืบ และ หม่อมหลวงจิราธร จิราธิวัฒน์ (ว่าเท่าที่เคยเห็นงานของศิลปินครับ)

 

 

ภาพเขียนสเก็ตช์ที่นำมาลงประกอบวันอาทิตย์นี้เป็นร้านกาแฟหน้าวิลเลจหนึ่งที่เกาะฮ่องกง ใช้เวลาเขียนประมาณสิบกว่านาที

ผมเริ่มเขียนร่ม โต๊ะกลาง ตามด้วยเก้าอี้ที่รายล้อมสี่ตัว เริ่มจากตัวขวาแล้ววนตามเข็มนาฬิกา จากนั้นเก็บรายละเอียดอาคารที่เป็นฉากหลัง สุดท้ายคือภาพกลุ่มคน

            ได้โครงร่างต่าง ๆ ครบแล้วก็เริ่มการเน้นน้ำหนักหนักเบา ซึ่งผมตั้งใจเน้นกลุ่มโต๊ะเป็นหลัก ไม่ได้คิดถึงเรื่องแสงเงาเท่าที่ควร จนเมื่อเห็นเป็นรูปร่างชัดเจนเพิ่งมาตระหนักจึงเริ่มเน้น แต่ด้วยความที่ไม่ได้คิดถึงแต่แรกจึงไม่กล้าเน้นมากไปกว่านี้

หายหน้าไปจาก สวัสดีวันอาทิตย์ สองอาทิตย์ใช่ว่าแต่ตะลอนไปนั่งเขียนภาพที่เกาะฮ่องกงนะครับ เขียนจากภาพประกอบสารคดีท่องเที่ยว เขียนในระหว่างเบื่อสภาพแวดล้อมในสำนักงาน เขียนเสร็จแล้วก็มีพลังใจมากพอที่จะทำงานต่อไป

คิดดูอีกด้านผมไม่จำเป็นต้องบอกก็ได้ จะได้เข้าใจว่าผมไปฮ่องกงจริง ๆ แต่ไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไร (ฮา) ·

 

๗ ก.พ. ๕๓

 

ภาพต้นฉบับไม่ดูดีเท่านี้หากไม่ตกแต่งด้วยโปรแรมตกแต่งภาพ ผมใช้กล้องดิจิตัลบันทึกแล้วโอนถ่ายเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ ใช้เทคนิคฟิลเตอร์ เพิ่มแสงนิดหน่อยจึงได้ภาพออกมาเช่นนี้, ภาพจากคอมพิวเตอร์มีแสงเงา มีน้ำหนักอย่างน่าแปลกประหลาดใจจริง

 

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s