ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ดับร้อน เมษายน 26, 2009

Filed under: สวัสดีวันอาทิตย์© — ประทีป จิตติ @ 14:21

ดับร้อน

สวัสดีวันอาทิตย์ ปีที่ ๔ อาทิตย์ที่ ๗

 

 

อากาศสองสามวันมานี้ ร้อนและอบอ้าว

            รู้สึกได้โดยไม่ต้องมีคนมาบอกกล่าวย้ำว่า ร้อน

            ผมได้ยินเสียงบ่นว่า ร้อน จากคนรอบข้าง, บางขณะตัวเองก็บ่นว่าร้อนเหมือนกัน

            แต่จะดีกว่าหากจะคิดว่า อากาศเช่นนี้เราจะอยู่กับมันได้อย่างไร โดยที่จิตใจไม่ร้อนรุ่มตาม

            อากาศร้อนมีผลต่ออารมณ์ของคน, ยิ่งร้อนรุ่มใจ อารมณ์เสียเอาได้ง่าย ๆ

            หากมันจะเป็นสิ่งดี หากใช้โอกาสนี้ฝึกจิตใจ ไม่ใช้อารมณ์หุนหันพลันแล่น

            ลำพังแค่อากาศร้อน ใบหน้าของแต่ละคนบึ้งถมึงตึง ความหงุดหงิดรุมเร้าอยู่ทุกขณะจิต เพียงแค่มีเรื่องราวหรือสิ่งใด ๆ มากระทบเล็กน้อยนั่นอาจเป็นชนวนจุดระเบิดความเกรี้ยวกราดออกมา

            จริงหรือไม่ที่สภาวะอากาศมีผลต่อจิตใจของมนุษย์และสัตว์โลก

           

เราย้อนมองไปในวันที่อากาศเย็นสบาย น้อยนักที่จะเห็นใบหน้าผู้คนแต้มแต่งความหงุดหงิด, น้อยนักที่จะเห็นหัวคิ้วขมวดบิดเป็นปมหน้าผาก  อากาศเย็นที่หมายถึงอุณหภูมิกำลังเหมาะต่อการดำรงชีวิตเราเห็นแต่ความชื่นมื่น ถ้อยทีถ้อยอาศัย

            เถอะน่า…อากาศดี ๆ เช่นนี้จะหงุดหงิดใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่องทำไม

            แต่เรื่องที่ดูเหมือนว่าไม่น่าเป็นเรื่องวันนั้น กลับเป็นเรื่องใหญ่โตมโหฬารในวันที่อากาศร้อน…

 

สภาวะอากาศอาจมีผลต่อจิตใจความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์ แต่ก็เป็นเพียงปัจจัยหนึ่ง เป็นปัจจัยภายนอก  ความยิ่งใหญ่ของจิตใจนั้นยิ่งกว่า  มนุษย์สามารถควบคุมจิตให้สงบได้ ไม่ว่าจะตกอยู่ในสภาวะใด ๆ ก็ตาม

            ผมฟังรายการวิทยุรายการหนึ่ง ผู้ดำเนินรายการพูดถึงสภาวะอากาศที่ร้อน ทิ้งท้ายว่าอย่างไรเสียเราต้องหาทางอยู่กับมันให้ได้

            จะมีวิธีการอย่างไรเขาไม่ได้บอก แต่ผมคิดต่อเอาเองว่า แรกนั้นเราต้องปรับใจรับสิ่งที่เกิดขึ้นให้ได้เสียก่อน

            ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น เราไม่สามารถแก้ไขให้โลกเย็นได้ในฉับพลัน แต่เราสามารถทำใจของตัวเองให้เย็น สวนทางกับสภาวะปัจจัยภายนอกได้

            เมื่อใจเย็นลง ความสงบจะบังเกิดขึ้นในใจ

            นิดเดียว, หากความสงบเกิดขึ้นเพียงแวบเดียว ความรุ่มร้อนจะหวนกลับมาอีกครั้ง เหมือนความคิดเป็นสวิตช์ปิดเปิด  จิตใจเป็นเครื่องมือบันดาลความรู้สึกต่าง ๆ

            อยู่ที่เราจะเลือกคิดให้เป็นไปอย่างไร

            ร้อนท่ามกลางความเหน็บหนาว, เย็นท่ามกลางความร้อนแล้ง

 

สองถึงสามวันมานี้ ผมพยายามไม่บ่นกับตัวเองว่า ร้อน  เช่นเดียวกับในวันที่เหน็บหนาวไม่บอกว่า หนาว

             มีวิธีการอื่นหากว่าไม่คิดทำใจให้สงบ  ร้อนนักก็อาบน้ำ  พยายามเคลื่อนไหวร่างกายให้น้อย ๆ  ผมเลือกที่จะนั่งอ่านหนังสือ เหงื่อไหลไคลย้อยมากเข้าก็อาบน้ำอีก

            ผมพบว่า สิ่งหนึ่งที่ได้รับในขณะอาบน้ำคือความผ่อนคลายทั้งร่างกายและจิตใจ  เมื่ออุณหภูมิร่างกายลดลง ใจก็เย็นขึ้น สงบขึ้น  เป็นหนึ่งวิธีการที่ไม่ได้เกิดจากใจกำหนด

            แต่ในความสงบที่ได้รับนั้นให้บังเกิดความคิดว่า ความสงบอันแผ่ซ่านมาจากจิตนั้นเป็นความลึกล้ำอย่างอธิบายไม่ถูก

            แม้จะเกิดขึ้นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว ยาวสั้นนานแต่ละครั้งไม่เท่ากัน อย่างน้อยก็ทำให้สิ่งรอบข้างถูกตัดขาดไปได้ขณะหนึ่ง  เหมือนได้ย่างเข้าไปสู่อีกโลกหนึ่ง

            ไม่มีความวุ่นวาย  ไม่รู้สึกร้อน ไม่รู้สึกหนาว

            หากรักษาระยะเวลาแห่งความสงบนั้นได้ยาวนาน หลาย ๆ สิ่งที่เราคิดค้นหาคำตอบอาจได้พบเจอ

บางทีการคิดจะแก้ไขให้โลกเย็นลงเริ่มจากตัวตนของแต่ละคน  ปัญหาระหว่างคนกับคนก็เช่นเดียวกัน  ลดความร้อนในจิตลงมาสักนิด นั่งคุยกันอย่างสงบ ๆ เย็น ๆ สบาย ๆ ·

 

๒๖ เม.ย. ๕๒

           

อ่านความเห็นจากสำนักหนอนสนทนา

 

           

Advertisements
 

3 Responses to “ดับร้อน”

  1. สายลม Says:

    ฝนตกอากาศสบายสวัสดิ์ค่ะ

    ข้าพเจ้าไม่ค่อยมีปัญหากับอากาศร้อนมากนัก แต่มักรำคาญคนข้างหูบ่น “ร้อน ร้อน ร้อน” กันมากกว่า ไอ้บ่นครั้งสองครั้งก็ไม่เท่าไหร่หรอก นี่แม่เล่นบ่นกันทุกห้านาที นั่งกันอยู่ห้าคนท่านลองคิดดู นาทีนี้คนนี้บ่น นาทีถัดมาอีกคนบ่น นาทีต่อไปคนต่อไป… หยังกะเล่น wave

    ไม่มีอะไรค่ะ แค่แวะมาทักทาย

    คารวะ

    ปล.อากาศร้อนข้าพเจ้าใช้แป้งเย็นเภสัชกลิ่นมาดามหอมชื่นใจ

  2. ราตรีสวัสดิ์พี่ทั่น

    กทม.ร้อนอบอ้าว ร้อนไม่มีลม ร้อนแทบบ้า! ข้าพเจ้าเข็ดขยาดจริง ๆ เคยคิดแผนสำเร็จไว้นะพี่ท่าน ถึงหน้าร้อนหลบไปอยู่ทะเลสักสองสามเดือน แล้วค่อยกลับมาตอนหน้าฝนกะหน้าหนาว เท่านี้ก็เปรม แต่แผนนี้เกี่ยวเนื่องกับอาชีพอย่างแรง อาชีพต้องสอดคล้องด้วย ฉะนั้นรีบเขียนหนังสือให้เป็นอาชีพเสียไวไว จะส่ง ‘นวลนาง’ ‘นางนวล’ รึ หัวไหนก็ช่างเหอะ! เท่านี้ก็ดับร้อน..เป็นไง..แผนแจ๋วไหม?

    ขอบพระคุณสำหรับคำตอบรับช่วยเหลือ ข้าพเจ้ายกธงยอมแพ้ ไม่เขียนแล้วล่ะขอรับ ประเด็นที่จับรู้สึกว่ายังไม่ใช่ ส่งไปรังแต่รบกวนเวลาผู้คัดสรร ขอยกยอดรบกวนนี้ไปปลายปี งานทมยันตีอวอร์ดนะขอรับ

    คารวะ

  3. ประทีป จิตติ Says:

    ยินดีครับสายลม ยินดีที่เข้ามาทักทายกัน

    ท่านพี่ดิลล์ ผมเองก็…ดับความตั้งใจไปแล้วเหมือนกันเมื่อเขียนออกมาอ่าน
    …ลงตะกร้าโดยพลัน


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s