ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

เรื่องของสไตล์ครับ? กุมภาพันธ์ 21, 2009

Filed under: คุยกับวินทร์ เลียวฯ — ประทีป จิตติ @ 00:00
Tags:

 

คุยกับ วินทร์ เลียววาริณ

 

ผู้เขียน
หัวข้อ: เรื่องของสไตล์ครับ?

TOP


เรื่องของสไตล์ครับ?
เมื่อ: 2004-11-07 22:24:35

ผมเขียนเรื่องสั้นมาได้ระยะหนึ่งแล้วล่ะครับ สัก2-3ปีได้
แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้เองที่ผมคิดว่าฝีมือตัวเองพอจะมีอยู่บ้างจึงได้นำไปให้คนอื่น ๆ อ่านกัน แล้วคำติชมที่ได้รับมาจากคนอ่านก็คือ ผมเขียนได้ดี แต่มีสไตล์เหมือนนักเขียนคนอื่นน่ะครับ คนที่เขาดังมีชื่อเสียงอยู่แล้วในเวลานี้
ผมเลยไม่รู้ควรดีใจหรือเสียใจดี เพราะผมว่าผมก็เขียนตามปกติ พล็อตทุกอย่างขึ้นมาเอง ตั้งใจเขียนเต็มที่ แต่กลับกลายเป็นว่าอ่านงานของพวกเขาเยอะ เลยติดสไตล์มา
พร้อมกันนั้นผมก็ดูจะไม่ค่อยเข้าใจว่าสไตล์ของนักเขียนแต่ละคนต่างกันยังไงเท่าไรด้วย เลยไม่รู้ว่าจะปรับแก้ตัวเองอย่างไรดี
ถ้ายังไงอยากให้คุณวินทร์อธิบายให้ฟังหน่อยครับ ยกตัวอย่างนักเขียนสามท่านต่อไปนี้
1.ตัวคุณวินทร์เอง
2. ปราบดา หยุ่น
ชาติ กอบจิตติ
อยากให้คุณวินทร์อธิบายว่าสไตล์การเขียนแตกต่างกันอย่างไรบ้าง และแนวคิด หรืออะไรก็ตามแต่ที่แตกต่างกันของแต่ละคน ผมอยากพัฒนาการเขียนเป็นแนวทางของตัวเองน่ะครับ อยากได้รู้ว่าแต่ละคนมีสไตล์อย่างไรกันบ้าง เพื่อจะได้รู้ว่าควรจะพัฒนาตัวเองอย่างไรดี

2004-11-07 22:24:35

 

winbookclub
คำตอบ


ตอบเมื่อ: 2004-11-08 09:32:26

ที่คุณเล่ามาเหมือนกับว่า สไตล์ของนักเขียนคือ รูปแบบเฉพาะในการใช้ภาษา หากหมายความว่าอย่างนี้ ก็มีนักเขียนเพียงไม่กี่คนในโลกเท่านั้น ที่เวลาคุณอ่านหนังสือโดยปิดชื่อนักเขียน แล้วบอกได้เลยว่าเป็นใคร เช่น "รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นต้น
ทว่า "สไตล์" อาจอยู่ในรูปอื่นที่ไม่ใช่การใช้ภาษา เช่น ลูกเล่น วิธีการเล่าเรื่อง ฯลฯ ซึ่งเหล่านี้ก็ไม่มีใครยึดกุมเป็นเจ้าของอีกเช่นกัน คุณจะสรุปได้อย่างไรว่า การใช้ภาษาแบบนี้แบบนั้นเป็นของใคร
ยกตัวอย่างผมเอง ผมไม่มีวิธีการใช้ภาษาที่อ่านปุ๊บรู้ปั๊บว่าเป็นของผม แต่คนอ่านอาจเดาออกได้จากกลิ่นของเรื่อง เช่น การชอบเล่นโน่นเล่นนี่ไร้สาระไปตามเรื่อง แต่นั่นก็ไม่ใช่สไตล์ถาวรของผม วันหนึ่งผมอาจอยากเปลี่ยนอีก วันพรุ่งนี้เมื่อผมเขียนเรื่องสมัยน่านเจ้า หรือยุคหมื่นปีข้างหน้า ภาษาของผมก็อาจเปลี่ยนไปจนคุณจำไม่ได้
ดังนั้นอย่าไปซีเรียสเลยว่า สไตล์ของใคร มันไม่สำคัญเท่ากับว่า เรื่องที่คุณเขียนน่ะดีไหม โดนไหม อ่านแล้วขนลุกไหมมากกว่า ไม่ใช่หรือครับ

Advertisements
 

5 Responses to “เรื่องของสไตล์ครับ?”

  1. แล้วก็ที่บอกกันว่าเหมือนคนนั้นคนนี้น่ะก็เพราะผู้กล่าวรู้จักนักเขียนเท่าที่บอกนั่ลล์ล่ะ..บางคนรู้จักมากบางท่านรู้จักน้อย แต่คงไม่มีใครรู้จักนักเขียนเจ๋ง ๆ ทั่วโลกหรอกนา และคงไม่มีปัญญาอ่านงานนักเขียนเจ๋ง ๆ เหล่านั้นลึกซึ้งจนจับทางได้หมดทุกคน (ตายก่อนพอดี)

    มองจากมมุมคนเขียนเล่า

    มีหน้าที่เขียนก็เขียนไปเถอะ ปล่อยวิเคราะห์วิจารณ์เป็นเรื่องของนักวิเคราะห์วิจารณ์ไปเถอะ

    จะคลำหาสไตล์ไปไย มนุษย์เราไม่เหมือนกันอยู่แล้ว เลียนอย่างไรก็แค่คล้าย สุดท้ายก็เป็นตัวเราอยู่ดี..แม้แต่จะกังวลว่าจะเขียนให้ดีอย่างไรยังมิเห็นค่าควรแก่เก็บมาวิตกกังวล ก็เพราะหากคิดจะเดินแต่มัวพะวงว่าเดินอย่างไรให้สวยไม่ยอมก้าวเท้า ไม่เป็นอันเดินกันพอดี มิไยเก็บสไตล์มาครุ่นให้ขื่นขมอง นะพี่ทั่นนะ

    เห็นด้วยใช่ไหมล่ะ?

    คารวะ

  2. อดิศร ไพรวัฒนานุพันธ์ (Top) Says:

    สวัสดีครับ คุณประทีป จิตติ

    ผมบังเอิญผ่านมาน่ะครับ เนื่องจากใช้คอมที่บ้านแล้วไม่รู้ว่าหน้าเว็บเสวนากับดอนเวียงชื่อเว็บอะไร เลยเซิร์ชผ่านกูเกิล แล้วผมก็คลิกเข้าเจอหน้าบ้านคุณซะงั้น พอดีผมได้เห็นหน้าที่คุณก๊อปมาจากเว็บคุณวินทร์อันนี้ ผมเลยลองอ่าน…แล้วก็รู้สึกว่ามันคุ้นเหลือเกิน…
    ผมเลยเข้าเว็บคุณวินทร์ แล้วลองค้นกระทู้ถามคุณวินทร์อันนี้ขึ้นมาดู…แล้วก็ใช่อย่างที่คิดครับ เป็นกระทู้ที่ผมเคยเข้าไปถามไว้นั่นเอง วันที่ผมยังเยาว์วัยกว่านี้ โดยใช้ชื่อเล่นของตัวเองโพสต์ไว้

    ช่างเป็นเรื่องบังเอิญดีจริงๆ นะครับ

    ขอบคุณครับที่เอามาโพสต์ไว้ในเว็บคุณ ผมอ่านแล้วก็นึกถึงตัวเองในวันนั้นดีจังครับ
    ขอบคุณที่ทำให้ผมนึกถึงวัยที่เยาว์กว่านี้ครับ
    ป.ล. คำตอบของคุณวินทร์สำหรับกระทู้นี้ ทำให้ผมวิตกกังวลเกี่ยวกับเรื่องสไตล์ไปมากจริงๆ ครับ

  3. สวัสดีครับคุณ อดิศรฯ

    ความบังเอิญนั้นเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์หรือไม่ สำหรับผมว่ามันเป็นนะ

    จุดประสงค์ของการนำคำถามที่คุยกับคุณวินทร์ฯ มาลงนั้น, หนึ่ง ผมคิดว่าเป็นคำถามที่ดี และเป็นคำตอบที่ดีสำหรับนักอยากเขียน เช่นผมเช่นคุณ ระยะหลังมักหาคำถามที่เกี่ยวข้องกับการเขียนไม่ได้มากเท่าที่ใจต้องการอยาก จึงย้อนไปวันเวลาแรกเริ่ม นั่นคือ เมื่อ ๔ ปี ก่อน ลองค้นหาดูสิครับ เนื้อหาแน่นกว่าวันนี้มาก

    หาได้มีวัตถุประสงค์อื่นนอกจากนี้…

    อย่างไรเสีย ผมเองต้องขอบคุณคุณอดิศรด้วยเช่นกัน สำหรับคำถามที่ให้ตอบ และทำให้เราเข้าใจอะไรๆ มากกว่าที่เข้าใจ

    .
    .
    .
    ท่านพี่ดิลล์ เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย ก็เหมือนกับนักเขียนเล็ก ที่ส่งให้อ่านนั่นแลขอรับ…
    เหมือน หรือคล้าย นั่นก็เพราะความบังเอิญ

    ไหมล่ะ ความบังเอิญ ช่างมหัศจรรย์โดยแท้!

  4. อดิศร ไพรวัฒนานุพันธ์ (Top) Says:

    ขอสารภาพว่า ไม่เคยอ่านงานของคุณประทีป จิตติเลย
    แต่เห็นLife in a week ของคุณในเว็บคุณวินทร์บ่อยมากครับ (ก็แน่แหละเนอะ อาทิตย์ละเรื่องนี่นา)แต่ไม่เคยอ่านอย่างจริงจังเสียที
    แต่พอคุ้นชื่อคุณจากแวดวงเรื่องสั้นครับ รู้สึกว่าจะได้รางวัลเรื่องสั้นของ สุภาว์ เทวกุล ด้วย

    นับถือครับๆ

  5. ผมไม่ได้เขียน Life นานแล้ว ท่าจะเป็นปีได้แล้วมังครับ เหลือเพียงสวัสดีวันอาทิตย์นี่ล่ะ (อาทิตย์ละเรื่องเหมือนกัน)

    ส่วนเรื่องสั้นก็ยังเขียนอยู่ เพียงแต่ห่างจากการส่งนิตยสารไปบ้าง ส่วนเรื่องรางวัลนั้นก็ถือว่าเป็นรางวัลครับ นอกจากชื่อแล้วก็ยังได้เงิน (ฮา)

    ความต่อเนื่องสิครับสำคัญกว่า หากผมยังต้องการวน ๆ ในวงบรรณพิภพนี้

    ยินดีที่เข้ามาพูดคุยทักทายกันครับ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s