ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ผ่านพบยังผูกพัน มกราคม 17, 2009

Filed under: สวัสดีวันอาทิตย์© — ประทีป จิตติ @ 19:47

ผ่านพบยังผูกพัน

สวัสดีวันอาทิตย์© ปีที่ ๓ อาทิตย์ที่ ๔๕

 

 

นั่งมองนกกระจอก (house sparrow) ที่ขอบระเบียงสองตัวคุยกันโดยไม่หวั่นสายตาของคนผู้เป็นเจ้าของห้อง ไม่รู้หรอกว่าหนึ่งในเจ้าตัวน้อยสองตัวนี้จะใช่ตัวเดียวกับที่เคยพลัดหลงเข้าไปในห้องหรือไม่ (ใครจะจำได้ในเมื่อสีขนและขนาดของมันคล้ายเหมือนกันไปหมด คงมีแต่พวกมันเท่านั้นที่แยกแยะ และพอจะจดจำได้บ้างว่าครั้งหนึ่งเคยเข้าหลงไปในรังของมนุษย์ที่กำลังจับจ้องมองอย่างไม่เกรงใจในขณะนี้)

          จิ๊บแจ่ว จิ๊บจิ๊บ จิ๊บแจ่วจิ๊บ จิ๊บจิ๊บ  เจ้าตัวน้อยทางขวาเอียงหัวส่งเสียงกับเจ้าตัวทางซ้าย

          เจ้าตัวน้อยทางซ้ายเอียงหัวส่งเสียงกับเจ้าตัวทางขวา  จิ๊บจิ๊บ จิ๊บแจ่วจิ๊บ จิ๊บจิ๊บ จิ๊บแจ่ว 

          อยากรู้ตามประสาขณะสมองว่างไม่กลวงโบ๋สักทีเดียวว่าเจ้าตัวน้อยสองตัวนี้พูดจาอะไรกัน  เจ้าตัวแรกอาจว่าหิวน้ำจังแต่เอ…ทำไมวันนี้ไม่มีเกร็ดน้ำเกาะตามใบต้นปริกเลย  เจ้าตัวที่สองตอบว่าก็นายคนนี้เขายังไม่รดน้ำต้นไม้เลยล่ะสิ แย่จัง

          อาจจะนะ… อาจจะเป็นอย่างนั้น อันที่จริงก็เป็นดังว่า คนที่นั่งจ้องเอาๆ ยิ้มไปด้วยนั้นน่ะวันนี้ตั้งแต่เช้าแล้วยังไม่รดน้ำต้นไม้เลย  ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้นก็ตั้งแต่เย็นวาน กลับถึงที่พักเอาเมื่อเกือบสว่าง (ในความเป็นจริงแม้เข็มนาฬิกาจะบอกเวลาว่าห้านาฬิกาแต่ในคืนวันอากาศเย็นยังคงยาวนานกว่าคืนที่แสนร้อนแล้ง)  ตื่นเมื่อเกือบใกล้เที่ยง

          ปวดหัวอย่างแรง ไม่แน่ใจหรอกว่าเป็นเพราะเบียร์น้องของสิงห์ หรือเพราะนั่งตากลมตากน้ำค้างที่โต๊ะร้านข้าวต้มโต้รุ่ง 

          จิ๊บ จิ๊บ แจ่วจิ๊บจิ๊บ  เจ้าตัวน้อยทางขวายังจ้อไม่หยุดอ้อ แล้วเมื่อไหร่เขาจะรดน้ำเสียทีล่ะ คอแห้งแล้วนะ  แจ่วจิ๊บจิ๊บจิ๊บจิ๊บ  เจ้าตัวทางซ้ายกระโดดขึ้นมาเกาะที่ขอบตะกร้าหวาย เอียงคอจ้องหน้าคนเจ้าของห้อง ตากลมใสเป็นประกาย เหมือนหัวเข็มหมุดปักผ้าได้ยินแล้วใช่ไหมที่เพื่อนฉันสงสัย เธอน่าจะรดน้ำต้นไม้ได้แล้ว

          ร้องได้ห้าคำแต่แปลเป็นภาษาคนได้ยาวเสียจริง  บอกเจ้าตัวน้อยในใจว่า ยังล่ะ ยังไม่มีอารมณ์จะทำใดๆ นอกจากจะมองเจ้าและเพื่อนอยู่อย่างนี้  เจ้าใช่ไหมที่เคยพลัดหลงเข้าไปในห้องพัก  ไม่มีเสียงร้องตอบ มันกระโดดกลับไปยืนเคียงข้างเพื่อนเหมือนเดิม คุยอะไรไปตามเรื่องที่ไม่คิดจะหาความหมายต่อไป

          ร่องรอยความทรงจำของเมื่อค่ำคืนยังคงอยู่… 

          หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เธอว่าเธอชื่อแคทตี้ เขียนให้ดูอย่างนี้ Catie บอกว่าแมว, ถามว่าทำไมไม่คิทตี้ล่ะ (คิดในใจว่ามันจะหน่อมแน้มไปไหม) เธอสบถได้อย่างไม่น่าถือโทษโกรธเคือง แถมยังทำให้คนถามหัวเราะเสียได้

          เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบในชุด (dress) เสื้อกระโปรงเป็นผืนเดียวกันสีเหลือง ผิวสีน้ำผึ้ง นัยน์ตากลมดำ จมูกเป็นสัน ลักษณะท่าทางความคิดเป็นผู้ใหญ่เกินตัวนิดหนึ่ง ทว่าน่ารักไปอีกแบบ  เธอว่าเธอชื่อแจง (ฉันเรียกเธอว่า หนู) แจงบอกว่าคุณแม่ขายบาร์บีคิวถัดไปจากที่ที่นั่งอยู่ประมาณสามสิบเมตร มีเนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อไก่ ตับ หมูย่าง เมื่อถามว่าคุณแม่เธอขายอะไรที่บริเวณนี้  ถามว่าแต่ละวันแต่ละคืนคุณแม่ขายดีไหม เธอสั่นหน้าแทนคำตอบ (ฉันจึงไม่แน่ใจว่าขายดีหรือไม่ดีกันแน่)

          หญิงสาวเด็กสาวแต่งชุดชาวเขา (ฉันไม่รู้หรอกว่าเผ่าอะไร) เดินขายของจิปาถะผ่านไปมาตลอดเวลา  (ฉันไม่รู้อีกเพราะไม่ได้ชะโงกมองตระกร้าที่ร้อยเชือกคล้องคลอว่ามีอะไรบ้าง), รถสามล้อถีบที่ตกแต่งอย่างกับงานประกวดขบวนรถบุพชาติสีชมพูมีไฟกระพริบวิบวับเครื่องขยายเสียงที่ตอนหนึ่งเปิดโฮเต็ลแคลิโฟร์เนียของพญาอินทรีผ่านไปโดยไม่มีคนโดยสาร , ใกล้เวลาลาจากสถานที่นั้น เด็กชายวัยโตกว่าเด็กหญิงนิดหนึ่งที่แขนคล้องตะกร้าหวาย (หากฉันจำไม่ผิดนะ) ในนั้นมีซองพลาสติกบรรจุลูกอมรสต่างๆ หลายยี่ห้อเจ็ดเม็ด ถามว่าซองละเท่าไหร่ เขาว่าสิบบาทครับ  ซื้อสามซองสามรส ไม่ได้อยากอมแต่ต้องการอุดหนุนสินค้าของเด็กชาย

          ร่องรอยความทรงจำของเมื่อค่ำคืนค่อยๆ หายไปเมื่อรู้สึกตัวว่าหิวเหลือเกิน

          เจ้าตัวน้อยสองตัวนั้นหายไปบินจากไปตอนไหนไม่ยักกะเห็น…

          จิ๊บจิ๊บ  เด็กน้อยคนหนึ่งบอกแม่เมื่อหยัดตัวยืนขึ้นหลังล้มหน้าคว่ำ แล้ววิ่งเล่นต่อ  จิ๊บจิ๊บ

          คงหมายถึงว่า จิ๊บจ๊อยเล็กน้อยนิดหน่อยเท่านั้น… ชีวิตแค่นั้น ล้มแล้วลุกแล้วเดินต่อไม่ล้มอีกง่ายๆ ไม่มีสิ่งใดเหมือนเดิมอีกต่อไป

         

          ไม่มีอะไรมากในวันที่อากาศยังเย็นอยู่ ฉันนั่งฟังนกกระจอกคุยกัน

          สวัสดี ·

 

อานันท์ ประทีฯ./๑๘ ม.ค. ๕๒

 

Advertisements
 

5 Responses to “ผ่านพบยังผูกพัน”

  1. อา..สวัสดีฯวางแผงตรงเวลา

  2. พระพาย Says:

    อยากไปนั่งมองนักกระจอกด้วยคน

    ข้าเจ้านั่งอมยิ้มตั้งแต่ขึ้นบรรทัดแรก จนกระทั่งถึงอักษรตัวสุดท้าย

  3. แม่เพลง Says:

    สวัสดีวันอาทิตย์

    เคยๆ คิดว่าอย่างเราน่าจะเป็นนกกระจอก
    ถ้าหาพญาอินทรีย์นั้นหมายถึง รงค์ วงค์สวรรค์
    แต่…พี่หนึ่ง-วรพจน์ เคยบอกไว้ในหนังสือว่า
    “นกกระจอกเป็นนกสายพันธุ์ที่ปรับตัวง่ายเป็นที่สุด”
    เป็นนกที่มีวัสัยคล้ายเผ่าพันธุ์นักการเมือง
    เช่นนั้นแล้วอย่างเราคงเป็นนกกระจอกได้ยาก

    ว่ากันว่านกไนติงเกลเป็นนกช่างรู้สึก
    นกชนิดนี้ล่ะเหมาะกับเราหรือไม่ท่าน
    ว่าแต่ว่า นกไนติงเกลหน้าตามันเป็นยังไงกัน

    อากาศเย็นจริงเหรอ
    ไหนว่าไม่เย็นไง

    โห…โชคดีตื่นตั้งเที่ยงแหน่ะ
    ท่านรู้มั้ยข้าเจ้าตื่นหกโมงเช้าด้วยโทรศัพท์ปลุกจากแม่
    อุตส่าห์ปิดเสียงแล้วนะ ไม่วายว่าระบบสั่นยังคงทำหน้าที่ปลุกได้ยอดเยี่ยม
    คิดอยากนอนต่อ แต่ก็ไม่สามารถหลับตาลงนอนได้
    สุดท้ายเลยลุกขึ้นมานั่งเขียนบันทึกเล็กๆ น้อยๆ
    ถึงร่องรอยความทรงจำที่ไม่มีนกกระจอกสองตัว
    เพราะนอกจากเสียงเครื่องปรับอากาศ
    ข้าเจ้าก็มิได้ยินสรรพเสียงใด เล็ดลอดเข้ามาให้ได้ยิน

    เพิ่งรู้…บางทีการมีโทรศัพท์มือถือก็เป็นเรื่องน่าเบื่อหน่ายนัก
    ไม่มีก็ไม่ได้ เพราะบางคราก็ต้องอาศัยมันเชื่อมต่อสัญญาณโลกไซเบอร์

    นี่ๆๆ เปลี่ยนเสียงเรียกเข้าเป็นเสียงนกร้อง จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ สิ
    อย่างที่ท่านว่าไง “ชีวิตมันเป็นเรื่องจิ๊บจิ๊บ”

    ว่าแต่ว่า…ผ่านพบยังผูกพันเนี่ย
    ผูกพันกับพี่แคทตี้เข้าให้เต็มๆ เลยหรือท่าน
    แหม…พี่จูมาบอกตอนข้าเจ้าไปเข้าห้องน้ำ
    ร้อยวันพันปีคุณพี่ได้แต่เดินผ่าน ทักทายแล้วผ่านเลย
    แต่ แหมๆๆๆ คืนนั้นกลับเข้ามานั่งแทรกกลางการเชื่อมสัมพันธ์ไปซะได้ (ฮา)

    กลับจากยะลาแล้วไปกินอะไรเย็นๆ กันอีกนะ
    อ้อ…แล้วอย่าลืมพกหมวกไปด้วยล่ะ เดี๋ยวจะมีอาการเช่นที่ว่าเพราะตากน้ำค้างอีก 😀

  4. นกกระจอกแถวบ้านผมไม่กระจอกแล้วพี่ทั่นฯ มันไม่สนใจบ้านนกที่วางไว้ บ้านไม้เก่าๆ น่าอยู่จะตาย นี่ถ้ารู้ว่าเป็นบ้านไม้เก่ารีไซเคิล มันจะเปลี่ยนใจหรือเปล่าไม่รู้

    นกกระจอกสองตัวคุยกันนอกบ้าน(นก) ด้วยท่าทีระแวงแม่ค้าขายนกหน้าวัด
    “ไอ้กระจอก แกไปไหนมา ฉันรอแกนานแล้วนะ ไอ้กระจอก”
    “แกสิไอ้กระจอก เมื่อวานนัดกันบ้านโน้น แกทะลึ่งมารอบ้านนี้”
    “ไอ้กระจอกเมายา ฉันว่าแกโดนยายบ้า มอมยาจนเพี้ยน”
    ฯลฯ

    รักนะจิ๊บๆ

    : )

  5. สวัสดีทุกท่านขอรับ…

    กระจอก ๑ นก ชื่อนกขนาดเล็กในวงศ์ Passeridae ตัวลาย มี 4 ชนิด

    กระจอก ๒ ห่วย, กระจอกงอกง่อย

    ฉะนั้นนกกระจอกจึงไม่ห่วยแตก เหมือนคนที่จับมันไปขังกรง ขาย แล้วบอกว่าทำบุญ…

    เอวัง

    คริคริ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s