ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ขอละลาบละล้วงกิจวัตรฯ กันยายน 20, 2008

ผู้เขียน หัวข้อ: ขอละลาบละล้วงกิจวัตรในแต่ละวันของคุณวินทร์ได้มั้ยครับ
โหน่ง

ขอละลาบละล้วงกิจวัตรในแต่ละวันของคุณวินทร์ได้มั้ยครับ
เมื่อ: 2008-08-16 21:36:29

คือคุณวินทร์เคยให้สัมภาษณ์หลายครั้งเรื่องการแบ่งเวลา แต่ผมก็ยังสงสัยแกมอิจฉาว่าคุณวินทร์แบ่งเวลา(ได้)ยังไงสำหรับการทำงานแต่ละอย่าง
ซึ่งแต่ละอย่างต้องใช้ความคิดหนักหนาทั้งนั้น ทำได้ยังไงครับ

อยากให้คุณวินทร์ช่วยเล่าเหมือนในรายการโทรทัศน์รายการหนึ่ง ที่เค้านำเสนอว่า
วันจันทร์

6.30 ตื่นนอน
7.30 จ๊อคกิ้ง
9.00 ถึงที่ทำงาน ทำงานประจำไปจนถึง…
20.00 เลิกงานประจำ
20.30 แวะดูหนัง หรือซื้อหนังสือก่อนกลับบ้าน
22.30 เริ่มทำงานPart Time

ประมาณนี้ครับ

อยากรู้จริงๆ ครับ อย่าหาว่าสอดรู้สอดเห็นเลย

2008-08-16 21:36:29

winbookclub
คำตอบ

ตอบเมื่อ: 2008-08-17 15:25:23

เวลาของเราทุกคนก็เท่ากันทั้งนั้นแหละครับ ส่วนที่เป็น ‘รายจ่าย’ ของเวลาก็เหมือนกัน คือต้องนอนราว 8 ชั่วโมง ต้องกินข้าววันละสามมื้อ เจอจราจรที่ไม่ขยับเขยื้อนเหมือนกัน พักผ่อนเหมือนกัน และเวลาที่เหลือก็คือการทำงานเหมือนกัน

จะเห็นว่าเราทุกคนเหลือเวลาทำงานจริงๆ ราวหนึ่งในสามของเวลาทั้งหมด นั่นคือประมาณ 8 ชั่วโมงต่อวัน ข้อแตกต่างอยู่ที่ว่าจะทำอย่างไรให้ 8 ชั่วโมงนี้เป็นเวลาทำงานจริงๆ

หลักการคือจัดการเวลาให้ดี ไม่เสียเวลาไปกับการรอคอยใดๆ หลักง่ายๆ ก็คือใช้เวลาที่ต้องรองานหนึ่งไปทำอีกงานหนึ่ง

อีกอย่างหนึ่ง หากมองให้ดีจะพบว่าคุณสามารถเก็บเศษของเวลาจากช่องว่างของกิจกรรมอื่นๆ เก็บเศษๆ เหล่านี้ให้ดี คุณจะได้เวลาเพิ่มขึ้นอีกมาก เช่น เวลาที่รอสาวสามารถใช้คิดงานได้ เวลาที่นั่งในรถติดก็ทำงานได้ แม้กระทั่งเวลานอน หากนอนให้เป็น นอนเพียง 5-6 ชั่วโมงก็อาจสดชื่นกว่าคนที่นอน 10 ชั่วโมงต่อวัน และหากคุณรู้จักลดละเลิกเวลาที่ไปฟังเรื่องนินทาชาวบ้าน รัฐมนตรีพล่าม หนังน้ำเน่า ฯลฯ รวมๆ แล้วคุณก็อาจมีเวลา ‘เพิ่มขึ้น’ อีกมากมาย และเมื่อทำงานด้วยจิตว่าง จดจ่อกับงาน คุณจะประหลาดใจที่พบว่า คุณทำงานได้มากมายกว่าที่น่าจะเป็น

Advertisements
 

6 Responses to “ขอละลาบละล้วงกิจวัตรฯ”

  1. ลดการเข้าเน็ต
    และลดการฟังคำหวานที่สูญไปวันละสามถึงสี่ชั่วโมง
    ช่วยเพิ่มเวลาทำงานได้อย่างน่าอัศจรรย์
    รวมทั้งช่วยเพิ่มระดับความคิดถึงได้อย่างน่าประหลาด (ฮา)

  2. แรกปะคำถามนี้ข้าพเจ้าเฝ้าเข้าเฝ้าออกรอคอยคำตอบเทียวล่ะขะรับพี่ทั่น

    ด้วยใจตนนั้นก็กระหายใคร่รู้นักว่าท่านเจ้าสำนักจัดการเวลาอย่างไร ไม่ใช่หลักใหญ่แต่เป็นรายละเอียดปลีกย่อย เขียนกี่โมงถึงกี่โมง? เวลาไหนเขียนอะไร? ออกกำลังกายเวลาใด? ด้วยวิธีใด? ฯลฯ

    ขอพี่ท่านอย่าได้คิดเห็นไปว่าแฟนคลับโฟร์มดซอกแซกไอเดิ้ลยอดขวัญชีวาเลยนะขะรับ

    เพียงหวังเรียนรู้นำมาปรับใช้กับชีวิตตน

    แต่ก็อีกนั่นแหละ หลักการท่านเจ้าสำนักเหนียวแน่นไม่ก้าวล่วงเรื่องส่วนตัว คำตอบจึงเสไปเสียแบบเหวี่ยงแหจับปลาซิว หลักการเหล่านั้น How to ประเภท Time Management กล่าวไว้คลอบคลุมหมดแล้ว แค่อยากทราบว่าท่านเจ้าสำนักจัดการอย่างไรในรายละเอียด?

    ปะคำตอบเข้าผู้น้อยอุทาน “ว่าแล้วเชีย!”

    เหมือนอย่างหลาย ๆ คำถามก่อนหน้า แต่สักเกตคำตอบ ประจงตอบอย่างยาว นั่นคงหมายบอกว่า ท่านให้ความสำคัญ อย่ามัวแต่ซอกแซกถามรายละเอียดผู้อื่น เอาหลักการรวมไปจัดการกับรายละเอียดของตนด้วยดีแล้วกัลล์ (ความหมายระหว่างบรรทัดคงเป็นเช่นนั้ลล์)

    โน้ตบุ๊คไฟรั่วขะรับพี่ท่าน ข้าพเจ้ายามนี้ปลายนิ้วชาลามถึงหลังมือแล้ว ต่อสายลงกราวด์แล้วไม่ได้ผล เปิดหาวิธีแก้ในเน็ตก็ไม่เจอ พี่ท่านมีวิธีแก้ไหม?

    คารวะ

  3. แหมๆๆ … ครั้นจะถกกับทั่นฯ ต่อ ถึงประเด็นเด่น “ทำงานด้วยจิตว่าง” จะดีไหมหนอ

    เกรงใจจริงเชีย – อะไร(ไอ้)ระหว่างบรรทัดนี่

    ชิ !

    : )

  4. ท่าจะดีขึ้นแล้วขะรับ ข้าพเจ้าเอาสายลงกราวด์พ่วงกับแป้น USB ของเม้าส์ ลองสักพักคงรู้ผล

    คารวะ

  5. เย้…วันนี้ออกไปเล่นมาสวัสดีวันอาทิตย์ท่านได้ก่อนเป็นครั้งแรก

    ไปนอนก่อนล่ะค่ะ

    จุ๊บๆ

  6. สวัสดีขอรับ

    โดยรวมแล้วเห็นเหมือนท่านเพลง (ในกรณีเหล่าท่านเป็นนักอยากเขียนแต่ยังกระหายการใช้อินเตอร์เน็ตอย่างเรื่อยเจื้อย)

    เคยบอกท่านเพลงแล้วว่า ระยะสี่ห้าวันมาแล้วผมลดจำนวนเวลาการใช้อินเตอร์เน็ต จึงขอใช้เวลา ณ ที่นี้ บอกกล่าวท่านพีธุลีดิน และท่านพี่ขุนฯ ซึ่งอาจไม่เห็นผมแวะเข้าไปที่บ้านของเหล่าท่าน

    ผมมีเวลาเพียง สิบห้า ถึง ยี่สิบ นาที ช่วงพักกลางวัน (บางช่วงก็แอบแว้บเข้ามา) เช็กจดหมาย แวะเข้ามาดูร้านนี้ และแวบเข้าบ้านพวกท่าน ไม่ได้อ่านทันทีทันใด อาศัยการพิมพ์ออกมาอ่าน ฉะนั้นจึงไม่ค่อยได้ลงความเห็น (ส่วนที่ลงเพราะว่า อ่านจบในเวลานั้น ๆ)

    กลับบ้านมาเวลาเหลือน้อยแล้วครับ ตั้งแต่สี่ทุ่มถึงเที่ยงคืนต้องใช้เวลาในการเขียน อ่าน มติชนฯ บางเล่ม ผมอ่านไม่เคยทันในแต่ละสัปดาห์…

    ลดการดูทีวี (มันมีอะไรน่าดูหรือ?) ต้องตัดใจขาดเลย ไม่งั้น หมดโอกาสทำงาน

    นี่ว่ากันถึง นักอยากเขียนที่มีงานประจำ (เลี้ยงชีพเป็นหลัก) นะครับ หากเป็นนักเขียนอาชีพเต็มตัวอย่างท่านเจ้าสำนัก ตอบได้คำเดียวว่า

    “ต้องมีวินัย”

    ฮา คำนี้ครอบคลุมหมดเลย

    ด้วยมิตรภาพ
    ผมเอง.

    หมายเหตุ
    ท่านพี่ดิน ผมเข้าบ้านท่านไม่ได้ หากใช้เครื่องที่บ้าน ไม่ทราบว่าอาจเป็นเพราะระบบเครื่องผมมันเก่าหรืออย่างไร เคยเปิดครั้งหนึ่ง เน็ต น็อกไปเลย, วินฯ มี IE เวอร์ชั่น 6 โมเด็มแบบ dail up adapter 56 k, ระยะที่ผ่านมาจึงไม่ได้เข้าไปเยี่ยมเยือนขอรับ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s