ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ไม่ลืม สิงหาคม 24, 2008

Filed under: สวัสดีวันอาทิตย์© — ประทีป จิตติ @ 00:00

สวัสดีวันอาทิตย์© ๓/๒๔

ผมไม่ได้พบเธอมาสามปีแล้ว…ถึงวันนี้ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะได้พบเธออีกสักครั้งไหม  ผมได้แต่เฝ้าถามตัวเองเมื่อวางสายโทรศัพท์จากเธอเมื่อบ่ายคล้อยของวันอังคาร 

 

 

            ตลอดระยะเวลากว่าสามปี ปีหนึ่งๆ เธอโทร.มาหาผมอย่างมากไม่เกินสามครั้ง  ปีแรก-วันสิ้นปี เธอถามสารทุกข์สุกดิบ ไปจนถึงเรื่องส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ เช่นว่า ปีใหม่มีโครงการไปเที่ยวไหนบ้าง ถ้าไปขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ, ก่อนหน้าเธอส่งบัตรอวยพรวันเกิดมาให้ผม ผมนึกสงสัยว่าเธอจะเอะใจอะไรบ้างไหมกับวันเกิดของผม  เพื่อนสนิทเย้าผมว่า “วันเกิดเอ็งแต่เป็นวันตายของคนนับพัน” 

            ผมแย้งกลับ ก็แค่วันครบรอบเท่านั้น ไม่เกี่ยวอะไรต่อกัน, เป็นเรื่องช่วยไม่ได้เลยว่าหากได้กินดื่มกับเพื่อน กับตัวเองในวันนั้น ผมจะคิดถึงเหตุการณ์ก่อวินาศกรรมในเช้าวันนั้นเมื่อ ๘ ปีก่อน  แต่ถึงไม่ได้กินดื่มก็เถอะ มันไม่ใช่วันธรรมดาของผมอีกต่อไป–วันธรรมดาที่จะคิดถึงแต่เรื่องตัวเอง

            ครับ, รำพึงถึงเธออยู่ดีๆ นอกเรื่องเสียแล้วไหมละ กลับเข้าเรื่องของเธอต่อ…

            วันปีใหม่ผ่านพ้นไป, ก่อนหน้าวันสงกรานต์จะมาถึง เช่นกัน เธอโทร.มาหาผมอีก ถามอย่างเคย อวยพรให้ผมไปเที่ยว เดินทางโดยสวัสดิภาพ  ปีต่อมาเธอยังคงปฏิบัติเหมือนเดิม

            มาปีนี้สองสัปดาห์ก่อนเธอโทร.มาอีก  เมื่อแรกได้ยินเสียงความคิดผมแล่นขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า เธอโทร.มาทำไมกัน? ล่วงพ้นผ่านปีใหม่มาแล้ว สงกรานต์ก็ผ่านมาแล้ว (สงกรานต์ปีนี้เธอไม่โทร.มาเหมือนปีก่อนๆ)  ไม่ทันรีบคิดหาคำตอบ เธอว่า ผมส่งเงินประกันครบสามปีแล้ว จะได้รับเงินคืนตามที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์ โอนเข้าบัญชีธนาคารวันที่นั้นวันที่นี้ ขอให้ผมคอยเช็กยอดเงินด้วย, จากนั้นเธอถามสารทุกข์สุกดิบอีก หยอกเย้าผมด้วยว่า “แบ่งให้หนูใช้บ้างนะคะพี่” แล้วหัวเราะ  ผมหัวเราะ ไม่ถือสาเธอ  ผมรู้ว่าเธอเย้าเล่น และในอาการเย้านั้นแฝงความยินดีในสิ่งที่ผมควรจะได้รับ, พูดคุยกันอีกไม่ถึงสิบห้าวินาทีเธอก็กล่าวลา  ผมขอบคุณเธอ เป็นด้วยทั้งมารยาทและจากใจจริง

            นี่ผมไม่ได้พบเธอสามปีแล้วหรือ…เวลา ๓ ปีที่ผ่านไปนั้นกับความรู้สึกช่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน เหมือนผมได้พบเธอเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เอง

            วันนั้นนัดพบเธอที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งใกล้สำนักงานเพื่อรับกรมธรรม์  แยกจากเธอมายังนึกเสียใจว่า น่าจะเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อ ไม่น่ารีบกลับไปสำนักงานทั้งที่ขออนุญาตมาทำธุระแล้ว  วันนี้ก็ยังคิดถึงวันนั้น ผมน่าจะเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อ

            กับเวลาที่ผ่านพ้นไปสามปี, กับความเอาใจใส่ลูกค้าของเธอ ผมรู้ว่าเธออาจทำตามหน้าที่ แต่การที่เธอไม่เคยละเลยหน้าที่เป็นสิ่งยืนยันได้อย่างหนึ่งว่า ‘เธอใส่ใจ’  และโดยสัญชาตญาณผมว่า ‘เธอมีความสุข’ กับหน้าที่ที่เธอปฏิบัติ  อาจดูเล็กน้อยในการกระทำทว่ายิ่งใหญ่ในความรู้สึกของผู้รับอย่างผม

สามปีแล้วที่ผมได้รู้จักเธอ และสามปีแล้วที่เธอยังเป็นตัวแทนขายประกันชีวิต  ภาวนาในใจว่าสามปีที่ผ่านมาเธอจะมีลูกค้ามากขึ้นๆ

            นี่คือสิ่งที่ผมทำได้ในขณะนี้ แทนการเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อในวันนั้น

            สามปี เธอยังอยู่ในใจผมเสมอ

            สวัสดี ·

 

อานันท์ ประทีฯ.

๒๓ ส.ค. ๕๑

Advertisements
 

13 Responses to “ไม่ลืม”

  1. แหม…คนดูแลกรมธรรม์ท่านนี่น่ารักแหะ

    ของข้าเจ้าส่งแต่การ์ด ไม่ว่าจะวันไหนๆ
    โชคยังดีเวลาเจ็บไข้ เรียกปุ๊ปมาปั๊ป

    เมื่อกี๊ฝันแปลกๆ ล่ะท่าน
    ฝันว่าขับรถคันแดงของยายแล้วเหยียบเบรคไม่อยู่รถพุ่งไปข้างหน้า
    ขอโทษ…ในฝันมีสตินะคะ จึงเปลี่ยนมาใช้เกียร์ต่ำ แล้วดึงเบรคมือ
    ปรากฎว่าเบรคมือดันใช้ไม่ได้อีก
    ข้าเจ้าจึงตกลงไปในแอ่งข้างถนน
    สมัยเด็กๆ ถนนสายฉะเชิงเทรา-กบินทร์บุรี นั้นพื้นที่ของชาวบ้านริมถนนจะไม่ติดกับขอบถนน
    หากมีแอ่งที่ขุดไว้คล้ายสระคู่ขนานไปกับถนน เป็นระยะๆ น่ะท่าน
    ความที่ที่นี่ค่อนข้างแห้งแล้ง จึงไม่มีน้ำข้ง แต่มันก็เป็นที่เล่นอันน่าอัศจรรย์สำหรับเด็กๆ
    มีต้นไม้ใหญ่เล็กและหญ้าสารพัดพรรณปกคลุม
    หากนั่นก็ยังไม่สนุกเท่ากับการพิสูจน์ความกล้าด้วยการลอดท่อระบายน้ำที่ไม่มีน้ำจากฝั่งบ้านไปยังฝั่งตรงข้าม
    แม้จะเป็นถนนสองเลนไม่ใช่สี่เลนอย่างตอนนี้
    แต่สำหรับเด็กๆ แล้ว ระยะทางในความมืดช่างแสนไกล
    เพิ่งนึกออกตอนนี้ล่ะท่าน ทำไมแม่ถึงจะตีกับการเล่นแผลงๆ นี้
    โชคดีที่พ่ออยู่ และพ่ออยู่ แม่ก็ไม่ได้แตะข้าเจ้าหรอก
    เพิ่งรู้ตอนนี้ว่าแม่ถือไม้เรียวเตรียมต้อนรับ เพราะรักและห่วง
    บางทีในท่ออาจมีงู หรือ สัตว์มีพิษ
    บางหนในท่อเป็นที่อาศัยของคนจร
    ความเป็นผู้ใหญ่ของแม่ทำให้แม่รู้จักคิด
    และความคิดนั้นก่อให้เกิดความกลัว
    แต่ถ้าถามข้าเจ้าว่าวันนี้ที่โตแล้ว หากให้ไปลอดท่ออีกจะกล้าไหม
    คำตอบคือ…กล้า…เพราะความรู้เช่นกันทำให้กล้า
    โอ้…นอกเรื่องไปไกล
    แค่จะบอกว่าทางที่ตกลงไปนั้นคือข้างทางสมัยเด็กที่ลึกและเต็มไปด้วยต้นไม้
    ออกจากรถได้ ข้าเจ้าก็ตะกายพาตัวเองกลับขึ้นมา
    และยังมีหน้ากดโทรศัพท์เรียกทั้งบริษัทประกันรถและประกันชีวิตด้วยซ้ำไป!!!

    ยังไม่ทันที่ตัวแทนจะมา ก็ตื่นเสียก่อนน่ะท่าน
    เพราะคนที่เดินมาหาและจับมือไว้นั้น ดันเป็นผู้ชายซึ่งไม่ประสงค์จะอยากเจอ
    แถมยังมาแสดงทีท่าว่ารัก เหมือนครั้งหนึ่งเราเคยเป็นคนรักด้วยซ้ำไป
    ข้าเจ้าบอกตัวเอง…ฝัน…ต้องฝันแน่ๆ…มันเป็นแค่ความฝัน…
    เท่านั้นล่ะท่าน ตื่นเลย (ฮา)

    สวัสดีวันอาทิตย์ค่ะ

  2. ยังแฮ้งค์อยู่เลยพี่ท่านเมื่อวานเชียร์มวยหนักไปหน่อย มวยจบแล้วอารมณ์ยังไม่จบ วันนี้ท่าจะทอดหุ่ยไม่รอดเสียแย้ววว

    (สาวขายประกันอย่าไว้ใจเชียวนา..เธอเห็นเราเป็นกรมธรรม์ (แหม่หนก่อนคิดหัวแทบแตกสะกดเวียนไปเวียนมาไม่ถูกสักที..กรมธรรม์นี่เอง)

    อาทิตย์รื่นรมย์ขะรับ (เดี๋ยวจะว่ายน้ำในบ่อเสียหน่อย ไม่ไหว แฮ้งค์ แฮ้งค์)

  3. ผมกำลังคิดจะทำประกันให้ไอ้อีฟอยู่เลยท่านพี่
    หากจะเก็บสงสัยไม่พ้นลงขวดลงแก้ว ฮา

    ท่านดิน
    เมื่อวานดูมวย
    อื่มเป็นบ้าข้าวปลารับทานไม่ลง
    สมมิตร มนัส
    สุด ติ่ง จริงๆ

  4. ระยะทางพิสูจน์ม้า
    กาลเวลา 3 ปี พิสูจน์ อินชัวรันเกิล …

    บนความสุขของเธอ มีความรับผิดชอบ ทับอีกชั้น

    เป็นข้อสังกาว่า ก่อนซื้อประกันกับใคร-สาวไหน
    ควรมั่นใจในการติดตาม(ให้ข้อมูล)สัก 2 ปี

    แม่เพลง ปลอดภัยดีนะ
    (ห่วงไปถึงใน

  5. .. ในฝัน

    โชคดีแล้วนั่น ที่ไม่เห็นกระผม เป็นคนยื่นมือออกไป (ฮา)

    ส่วน มวยไทย … สุด(ไส้)ติ่ง อย่างพี่ทั่นว่า จริงๆ

    : )

  6. ข้าวปลาไม่ได้กินเลยท่านป๋า
    โดนกินเบียร์บานตะไท
    มะนัดมันสำแสบ(ไส้)ติ่งจริง ๆ

  7. อ้าว!
    แก้ แก้
    สำ –> ทำ

  8. หากคนในรูปขายประกันล่ะ
    ข้าพเจ้าจะซื้อหมดตัวเลยเจียวฮิ

  9. หากคนในรูปมาจริง
    กระผมคงอยู่ไม่ไหวแน่
    ผี ท่านนะ

  10. วันสมจิต มนัส ต่อย
    พ่อ ซื้อสิงห์มาสองขวด
    คงตั้งใจหิ้วมาเผื่อกระผมด้วย
    แต่กระผมปฏิเสธ
    เอิ๊ก

  11. ตื่นมาตอนเช้า มาดูหน้าร้าน แล้ว แทบน็อค!

    มากันเต็มเลย ก็เลยมึน ตอบไรไม่ถูก ฮา

  12. เชื่อไหม (ไม่ต้องรีบบอกว่าเชื่อ) ผมเคยฝันว่าได้ขับรถยนต์ ทั้งที่ในชีวิตจริงไม่เคยขับ เพราะขับไม่เป็น เชื่อไหม

    แล้วฝันไปได้ยังไง พับผ่า!

    อาจเป็นเพราะประสบการณ์เดิม ‘หมัยเด็กชอบแอบเข้าไปนั่งในรถเต่าของอา แล้วจินตนาการว่ากำลังขับ มีพี่ชาย พี่สาว นั่งโดยสาร เปิดเพลงฟัง หมุนพวงมาลัย เทซ้ายเทขวา กระทืบคันเร่ง ส่งเสียง บรืนนนนนนนนนนนน เบรกเอี๊ยดดด!

    ประมาณ สิบนาที หมดรอบ เปลี่ยนมานั่งโดยสารบ้าง

    บางวันอุตริ เดินตัดหน้ารถ ทำทีเป็นว่า พี่ขับชน เอาเรื่อง ฮา

    บางวัน เป็นตำรวจ โบกจอด รีดไถ ฮา….

    เวลาฝัน รู้ไหมมันอึดอัด เพราะรถไม่เคลื่อน ผมยังคงอยู่ที่เดิม

    ก็มันขับไม่เป็นนี่หว่า

    โธ่ ฝันนะ ฝันว่าได้ขับเป็นหน่อยไม่ได้

    รื่นรมย์ครับ.
    ผมเอง

  13. คนในรูปน่ารัก อิอิ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s