ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ฝนมาเมื่อจวนพลบสวัสดิ์ขอรับท่านเจ้าสำนัก กรกฎาคม 5, 2008

Filed under: คุยกับวินทร์ เลียวฯ — ประทีป จิตติ @ 00:00

 

จากคุยกับวินทร์ เลียววาริณ winbookclub.com

ผู้เขียน หัวข้อ: ฝนมาเมื่อจวนพลบสวัสดิ์ขอรับท่านเจ้าสำนัก
ธุลีดิน

เมื่อ: 2008-06-28 18:49:58

เสียงฟ้ายังครางครืนอยู่คุ้งฟ้าฟากกระโน้น พายุฝนผ่านพ้นไปแล้ว มาอย่างไม่บอกไม่กล่าวหัวบ่ายอากาศยังร้อนอ้าวอยู่แท้ ใกล้พลบกลับพายุพัดอากาศเปลี่ยน หมู่เมฆทึบทะมึนมากับสายฝนถั่งฟ้า แรงลมโยกขนำจนโคลงปานจะรื้อถอนไปกับพายุเสียให้ได้ หลังคาสังกะสีเก่าพะเยิบอยู่ปึงปังข้าพเจ้านั่งฟังหัวใจระส่ำหากปลิวไปกับพายุเหมือนหลังคาเพื่อนบ้านเมื่อฝนก่อนเห็นทีหนังสือหนังหาข้าพเจ้าวอดวายป่นปี้

ลมแรงจนพวกนกไม่อาจบิน ร่อนลงเกาะเรียงบนสายไฟโยกไหวอยู่ในพายุฝน

ข้าพเจ้านั่งมองคิดถึงตนเองคงไม่ต่างนกพวกนั้นถูกแรงเงื่อนไขชีวิตกระหน่ำจนมือซึ่งคว้าจับสายอักษรอยู่นี้อ่อนล้านัก หลายครั้งพร่ำเตือนตนว่าไม่นานพายุก็จะผ่านพ้นขอเพียงอดทนแลมั่นไว้ในสิ่งอันได้เลือกแล้ว

นกพวกนั้นทานแรงลมไม่นานก็หลุดลอยไปทีละตัวจนไม่มีเหลือ ข้าพเจ้ามองตาม พวกมันถูกพัดหายไปในสายฝนกระหน่ำ

ในขนำน้ำเซาะไหลไปทุกรอยแยก ข้างฝาอาบฝนเปียกลามเสียสามด้าน ข้าพเจ้าลากชั้นหนังสือออกห่างชายฝายังต้องหลบหยดฝนจากหลังคาทำเอาทุลักทุเล

พายุโครมครืนอยู่พักใหญ่ก็เคลื่อนพ้น

ทิ้งเสียงครางไว้ราวยังอาลัยหา พัดออกทะเลไปแล้วไม่วายส่งเสียงล่ำลา ข้าพเจ้าโผล่ศีรษะออกจากขนำแล้วอมยิ้ม

ได้น้ำมาเกือบเต็มโอ่งเทียวขอรับ น้ำที่จะใช้กินอาบล้างถ้วยชามอย่างระมัดระวังไม่ราดทิ้งโดยย่ามใจ ใช้ให้พอกว่าฝนใหม่จะผ่านมา

ก้มมองมือตน มือที่อ่อนล้าจนยากจะจับสายอักษรมั่น มีอยู่สิ่งหนึ่งที่จะต่อเติมเรี่ยวล้านี้ให้คืนแรงก็คือเขียนอักษรมายังท่าน

สิ้นเดือนนี้จะผ่านครึ่งปีแล้วขอรับ

ผ่านมาหกเดือนข้าพเจ้าทำได้เพียงนิยายขนาดสั้นหนึ่งเรื่องกับบทความฝึกเขียนรายวัน เกลาเรื่องเก่าที่ฝึกเขียนแต่แรกเข้าสำนักยังค้างอยู่อีกหนึ่งเรื่องคิดจะให้แล้วก่อนสิ้นเดือน

สิ้นเดือนนี้ก็จะครบสองปีครึ่งเข้ามาฝากตัวใต้ชายคาสำนักหนอน สองปีครึ่งที่ฝึกเขียนหนังสือเอาจริงเอาจังกลับทำได้เพียงเพิ่งคล่องไม้คล่องมือ หวังใจไว้ว่าอีกหกเดือนข้างหน้าจะใช้ทักษะเท่าที่มีเขียนเรื่องยาวให้ได้สักเรื่อง ถึงวันสิ้นปีคลานมากราบท่านเจ้าสำนักอีกทีอยากมีบางอย่างควรแก่ความภาคภูมิคุยกับท่านเจ้าสำนัก

พายุฝนพ้นไปแล้วยังไม่ทราบเมื่อไรพายุเงื่อนไขชีวิตจะผันผ่าน ได้เขียนมาคุยกับท่านเหมือนสรุปการฝึกฝนแต่ละช่วงเวลา เป้าหมายครึ่งปีข้างหน้าแค่เรื่องยาวหนึ่งเรื่อง ข้าพเจ้าเพียงต้องการมือที่แข็งแรงเกาะสายอักษรไว้ให้มั่น

ข้าพเจ้าคิดว่าทราบ..กำลังเยี่ยงนั้นอยู่ที่ใด..

น้อมคารวะ
ธุลีดิน

ปล.ท่านเจ้าสำนักคิดเห็นอย่างไรกับการใช้ภาษาถิ่นในบทสนทนา? ใช้อย่างไรจึงเหมาะสม?
ข้าพเจ้าคิดเขียนเรื่องใช้ฉากอำเภอไชยาสุราษฎ์ธานี ติดที่บทสนทนาหากใช้ภาษาใต้ทั้งหมดเกรงผู้อ่านไม่เข้าใจ น้อมขอคำแนะนำสักหน่อยเถิดขอรับ

winbookclub
คำตอบ

ตอบเมื่อ: 2008-06-29 17:23:48
จดหมายน่าอ่านตามเคย

การใช้ภาษาถิ่นทำให้เรื่องที่เขียนมีความลึกขึ้น ก็คงใช้ footnote ช่วยอธิบายเพิ่มเติมสำหรับคนที่ไม่รู้ภาษานั้น ถ้ารู้แล้วก็สามารถข้ามไปได้ แต่คิดว่าคงลำบากกับคนอ่านหากใช้ภาษาถิ่นทั้งเรื่อง

ขอเอาใจช่วยให้ชีวิตการเขียนผ่านพ้น ‘การอภิปรายไม่ไว้วางใจ’ นะครับ

Advertisements
 

3 Responses to “ฝนมาเมื่อจวนพลบสวัสดิ์ขอรับท่านเจ้าสำนัก”

  1. เร็วเหลือเกินนะท่าน

    งั้นนี่ก็ครึ่งปีกว่าแล้วสิที่ข้าเจ้าคิดจริงจังด้านนี้
    หากเป็นครึ่งปีที่ยังเดินไปไม่ถึงไหนเลย

    ด้วยมิตรภาพ

  2. จิต จิตติ Says:

    ท่านเพลงคิดอย่างนั้นได้อย่างไร มีหรือคนเราเมื่อออกเดินแล้วจะอยู่กับที่…

    ท่านเพลงคงมิปรารถนาเช่นนั้นหรอกนะครับ ยังไม่ถึงไหน แต่อย่างน้อยก็ออกมาจากที่แรก ตั้งแต่ก้าวที่หนึ่ง…

    ด้วยมิตรภาพครับ

  3. หนึ่งหยดดวงใจ

    ชื่อนั้นหวานล้ำภาพไปหลายส่วน (ฮา)

    จริงของท่าน
    ไม่ไปถึงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ได้ออกก้าวนี่นาเนอะ

    ด้วยมิตรชราภาพ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s