ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ในตะกร้า พฤษภาคม 4, 2008

Filed under: ในตะกร้า — ประทีป จิตติ @ 01:36

สำนักวิจัยหนึ่งเผยผลสำรวจออกมาว่า ปัจจุบันคนในสังคมไทยขาดการเรียนรู้การใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น  ทั้งนี้เริ่มจากครอบครัวไม่อบรมสั่งสอน

            ก่อนหน้าทราบผลสำรวจนั้นผมแทบไม่รู้สึกอะไรเพียงเพราะชาชินกับวิถีของคนในสังคมที่เปลี่ยนไป  ไม่ว่าจะสังคมเมืองใหญ่ หรือที่กำลังจะใหญ่ และหรือแม้กระทั่งครอบครัวชนบทล้วนต่างกำลังก้าวย่างสู่วิถีเช่นนั้น

            ทราบแล้วก็ลองมองย้อนสิ่งที่ได้พบเห็นในชีวิตประจำวัน  ก็เห็นจริงตามนั้น

            พูดได้อีกอย่าง  คนในสังคมกำลังเดินเข้าสู่วิถีเอาตนเองเป็นศูนย์กลางมากขึ้น  เห็นแก่ตัวเองเกินสัญชาตญาณมากขึ้นกว่าเดิม  เป็นสังคมที่ไม่ยอมรับ ไม่ปรารถนาในสิ่งที่ผู้อื่นครอบครองหรือกระทำใด ๆ ในสิ่งที่ตนเองไม่สามารถมีหรือเป็นเหมือนได้  เมื่อไม่ยอมรับก็คิดค้นวิธีการที่จะกระทุกวิถีทางเป็นมีและเป็นบ้าง  เอ็งทำได้  เอ็งมีได้  ทำไมข้าจะมีบ้างไม่ได้

            เป็นวิถีที่ไม่ยอมเป็นผู้เสียเปรียบ  เป็นวิถีแห่งความเท่าเทียมจอมปลอม  เป็นวิถีที่ไม่ต้องคำนึงถึงวิธีการ  ไม่มีคำว่าผิดหรือถูก  นอกจากเป้าหมายความสำเร็จที่ตนเองต้องการ

            เป็นวิถีการดำรงชีวิตที่ยึดเอาผลประโยชน์ส่วนตนเป็นหลัก  ปราศจากน้ำใจ  ยินดี  และมีใจเป็นกลาง…

            ปัญหาดังกล่าวพบเห็นได้ทุกที่ ไม่เว้นแต่ในครอบครัว

            อะไรคือสิ่งที่ควรมีในการอยู่ร่วมกับผู้อื่น และทำอย่างไรเราจึงจะมีสิ่งนั้น?

            เลิกเอาตนเองเป็นศูนย์กลางแล้วถามตัวเองว่า เราไม่ต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อเราอย่างไรบ้าง  เช่นกันเราเองทำเช่นนั้นกับผู้อื่นบ้างหรือไม่

            ปัญหาอยู่ที่ว่าจะทำอย่างไรให้คนสลายอัตตาลงได้ท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์อันเชี่ยวกราก

            ระบบการศึกษาย่อมไม่ใช่คำตอบ  เพียงเพราะระบบการศึกษานั้นสวนทางกับทางธรรมอย่างสิ้นเชิง

            ระบบการศึกษาที่มุ่งเน้นสู่ความเป็นเลิศนำมาสู่ความมั่งมี  ทำอย่างไรให้ได้ดีที่สุด  ที่สุดของที่สุดไม่มีคำว่าน้อยที่สุด  ไม่มีการเสียเปรียบ

            ทางโลกเป็นเช่นนี้  สวนทางกับทางธรรม  เป็นการเดินออกจากวิถีแห่งธรรมชาติ  หาใช่เป็นหนึ่งเดียว.

 

ไม่ลงวันที่..

Advertisements