ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ไม่พร่ำเพ้อ ไม่ต้องทุกข์ เมษายน 13, 2008

Filed under: สวัสดีวันอาทิตย์© — ประทีป จิตติ @ 06:15
Tags:

 สวัสดีวันอาทิตย์ 3/5

 

แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่า สิ่งใด ๆ ล้วนไม่จีรัง แต่เมื่อต้องสูญเสียบางอย่างก็มักทำให้ใจยอมรับไม่ได้

            สองวันที่แล้วเครื่องคอมพิวเตอร์ใช้งานไม่ได้  เปิดเครื่อง ระบบฟ้องว่าหาคีย์บอร์ดไม่พบ  ขยับสายรีบูทใหม่กว่าสิบครั้งก็ยังเหมือนเดิม  สงสัยคีย์บอร์ดจะเสีย หมดอายุการใช้งานเสียแล้ว

            หากลำพังแค่คิดว่าคีย์บอร์ดเสียคงหมดเรื่อง  แต่ด้วยนิสัยคิดมาก คิดเลยเถิดไปว่าตัวเครื่องมันเสียด้วยหรือเปล่า  เพราะว่าปิดเครื่องไม่ได้จนกว่าจะรีบูทใหม่อีกรอบจึงจะสำเร็จ  ผมสงสัยว่าจะโดนไวรัสเล่นงานจึงเป็นเช่นนั้น  ทางแก้คือล้างเครื่อง (format) อีกแล้ว  แต่ก็ยังขี้เกียจ ยังคงทน ๆ กับอาการนี้ไปเรื่อย  กระทั่งคีย์บอร์ดเสีย

            คีย์บอร์ดเสียก็เปลี่ยน จบกันเท่านั้น ไม่ต้องคิดมาก  เป็นอันว่าความตั้งใจที่จะคัดลอกพิมพ์เรื่องสั้นในค่ำคืนนั้นต้องเก็บพับไว้

            เมื่อวานซื้อคีย์บอร์ดมาใหม่  ขนาดเล็ก เป็นแบบโน้ตบุ๊ค  ลุ้นระลึกเมื่อเปิดเครื่อง  โอเค ใช้ได้  ปัญหาไม่ได้เกิดที่เครื่อง  เปิดหน้ากระดาษเปล่าขึ้นมาคัดลอกเรื่องสั้นได้อย่างเต่าคลาน เพราะยังไม่คุ้นชินกับแป้น  ไม่ทันไรหน้าจอสั่นไหวเหมือนถูกลมพายุกรรโชกซัด  ไม่นานภาพก็ล้มครืน 

ผมหัวเราะ- หัวเราะกับชะตาที่ประสบ  เออ! บทมันจะเสียก็เสียทั้งกระบวน

            ปิดเครื่อง ชักปลั๊กออกให้หมด  แอบหวังว่าพรุ่งนี้มันจะกลับสู่ภาวะปรกติ  เปิดเบียร์ที่เตรียมมาฉลอง (กับอะไรมิทราบ)  ความคิดฟุ้งซ่าน  วันหยุด 5 วันผมคงมิเป็นอันทำอะไร  จะซื้อจอภาพมือหนึ่ง หรือมือสอง  หรือเลิกใช้คอมพิวเตอร์ไปเสียเลย

            ผมคิดอย่างนั้นจริง ๆ แต่สุดท้ายทางออกที่เหมาะสมที่สุดคือ ใช้มันต่อเถอะ  ซื้อจอใหม่มาก็จบเรื่อง

            จะว่าไปคอมพิวเตอร์ไม่มีความสำคัญในชีวิตประจำวัน  ไม่มีมันก็ไม่ตาย  เหมือนโทรทัศน์ วิทยุ โทรศัพท์  คอมพิวเตอร์ก็คือเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับผมมากกว่าจะเป็นอะไรที่มันเป็นของมันได้ 

อย่างไรก็ตาม มันก็มีคุณสมบัติที่มากเมื่อเทียบกับเครื่องพิมพ์ดีด  ไม่ต้องใส่กระดาษคาร์บอนด์เพื่อทำสำเนา, ไม่ต้องใช้น้ำยาลบคำผิด, แทรกหรือเพิ่มข้อความระหว่างประโยคได้โดยไม่ต้องพิมพ์ใหม่ทั้งหมด, ส่งไปรษณีย์อิเล็กทรอนิคได้  และอาจมีมากกว่านี้ แต่ผมคิดนึกไม่ออก

            อันที่จริงการใช้เครื่องพิมพ์ดีดไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่หากมองถึงความสะดวก การใช้เวลาแล้ว เลือกใช้คอมพิวเตอร์ดีกว่า

            ดีกว่าเพราะยุคสมัยปัจจุบันระบบงานต่าง ๆ กระทั่งการพิมพ์ล้วนปรับเปลี่ยนรับเทคโนโลยีดิจิตัลหมดแล้ว

            ต้นฉบับงานเขียนไม่ต้องจ้างพนักงานพิมพ์ดีดซ้ำ, ภาพถ่ายไม่ต้องใช้ฟิล์ม  อะไรเหล่านี้เป็นต้น  คนที่ไม่เคยมีคอมพิวเตอร์ใช้งานก็ต้องปรับเปลี่ยน  ช่างภาพที่ชมชื่นการถ่ายโดยใช้ฟิล์มก็ต้องปรับเปลี่ยนมาศึกษาใช้กล้องดิจิตัล  เข้าทำนองโลกเปลี่ยนก็ต้องเปลี่ยนตาม (ทางกายภาพ)

            ความสะดวกสบายจากเทคโนโลยีเป็นคำตอบจากการรีบเร่ง  การรีบเร่งอันเกิดจากการแข่งขัน  ไม่เพียงแต่วงการอุตสาหกรรม แม้ในชีวิตประจำวันคนเราก็ยังแข่งแย่งกัน  วัดระดับของคนจากการครอบครองวัตถุ  เหนื่อยหน่อยนะครับ หากเราเป็นคนไม่ตามกระแส  อยู่เฉย ๆ อาจล้มครืนได้เหมือนกันหากไม่หลบเข้าซอกหลืบมุม

            แม้จะมีคอมพิวเตอร์ (หรือเครื่องพิมพ์ดีด)  สิ่งหนึ่งที่ผมยังคงทำอยู่ก็คือการเขียนโครงเรื่องต่าง ๆ ลงกระดาษ ลงสมุด  บางคนว่าเขาจะเขียนงานต่อเมื่อนั่งหน้าจอ (หรือเครื่องพิมพ์) เท่านั้น ไม่งั้นเขียนไม่ออก  เข้าใจว่านั่นคือทางความถนัดของแต่ละคน  แต่จะเป็นการดีกว่าไหมหากทำได้มากกว่านั้น  สมุดเล่มเล็ก ๆ หนึ่งเล่มพกพาติดตัวไปได้ทุกสถานที่  ไม่ต้องใช้ไฟฟ้า  ขอเพียงแต่มีปากกาหรือดินสอ

            ผมเขียนเสร็จแล้วก็นั่งพิมพ์เอง  ระหว่างพิมพ์ก็ได้เพิ่ม/แก้คำ ประโยคต่าง ๆ ไปในตัว  ช้าหรือเร็วผมว่าไม่ต่างจากการพิมพ์ด้วยเครื่องนะครับเพราะอย่างไรก็ต้องอ่านทวนกันอีก จะกี่รอบก็แล้วแต่ละคน

            เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ จอภาพเป็นปรกติ ซึ่งไม่รู้ว่าจะดีได้นานเท่าไร  แต่เอาเถอะ หากมันต้องสิ้นอายุขัยจริง ๆ ผมจะไม่ทุรนทุรายอีก  ทางเดียวคือ ซื้อใหม่ เท่านั้นก็จบ, สวัสดี ·

 

12 เม.ย. 51

Advertisements
 

9 Responses to “ไม่พร่ำเพ้อ ไม่ต้องทุกข์”

  1. จิต จิตติ Says:

    สุขสันต์วันปีใหม่ไทยครับ

    เดินทางโดยสวัสดิภาพทุกท่าน ๆ

  2. lek Says:

    It’s a good time to backup all your files krub.
    Happy สงกรานต์ krub

  3. สวัสดีวันอาทิตย์เจ้าท่านประทีป

    สวัสดีวันปี๋ใหม่เมือง

    เริ่มอ่านแล้วนะ…เริ่มอ่านจดหมายจากนักเขียนหนุ่มแล้วระหว่างนั่งเล่นนอนเล่นอยู่บ้านพี่สุขุม ที่มหาสารคามเมื่อวานนี้
    เพิ่งอ่านจดหมายทั้งหมดที่เขียนถึงพี่ไพจบ
    บังเอิยพี่สุขุมเอาหนังสือพี่ไพ และต้นฉบับบทกวีมาให้อ่าน

    พูดถึงหนังสือก่อน…ดีใจที่ข้าเจ้ายอมก้าวข้ามเปิดอ่านมันได้
    เอาไว้จะมาเล่ายาวๆ ให้ฟังที่หลังล่ะกันเจ้าค่ะ

    เมื่อวานคุยกับพี่สุขุมพจน์ คำสุขุม ((สารภาพตามตรงไปแบบรู้ว่านี่คือ อ.สุขุม อดีตประธานสโมสรนักเขียนภาคอีสาน นอกนั้นไม่รู้เลย-ฮา))
    พูดกันถึงเรื่องการเขียน เราเห็นพ้องต้องกันว่าคอมพิวเตอร์มีคุณประโยชน์เอนกอนันต์

    แต่มันขาดจิตวิญญาณ (นั่น…ไปกันถึงขนาดนั้นเชียว)

    พล็อต เค้าโครง หรืออะไรแล้วแต่ ข้าเจ้ามักจดใส่สมุดไว้ก่อนประจำ
    หนึ่งคือ…เราไม่สามารถพกคอมพิวเตอร์ไปไหนตลอดเวลา ในขณะที่เราคิดตลอดเวลา
    แหม…อย่างไปนั่งกินกาแฟข้างนอก ท่านยังจะหอบโน๊ตบุ๊คไปให้หนักด้วยหรือเจ้าคะ
    แล้วทีนี้บังเอิญเจอเหตุการณ์ที่น่าเอามาเขียนเรื่องสั้นยิ่งนัก
    สมุด+ปากกานี่ล่ะค่ะสะดวกสุด
    และสองเวลาอยากเปิดดูเพื่อจดอะไรเพิ่มเติมก็ไม่ต้องบู๊ทเครื่องแบบคอมพิวเตอร์ก่อน
    เพียงแค่หยิบเปิดอ่านแล้วจด

    ข้าเจ้าเลิกใช้ดินสอจดอะไรมาหลายเดือนแล้ว
    นับตั้งแต่คิดจริงจังทางนี้
    ใช้ปากกาแทน พยายามให้ตัวเองคิดอะไรแบบผู้ใหญ่ด้วยน่ะ
    ถ้าเขียนผิดเราควรแก้ไข ไม่ใช่เอายางลบมาลบทิ้งแล้วเขียนขึ้นใหม่อยู่เรื่อย

    อย่างเมื่อสักพักที่อยู่หมอชิต๒ ขณะนึกถึงคำนี้ “ตกค้าง”
    หยิดสมุดปากกาขึ้นมาในทันที

    ว่าแต่ว่า…หากเลิกพร่ำเพ้อแล้วจะเลิกทุกข์ได้จริงหรือ?

  4. แหม… อย่างน้อยมันก็เลิกทุกข์ด้วยความพร่ำเพ้อ ทุกข์อย่างเผชิญความจริง ไม่หนี ขอรับ

    สงกรานต์เป็นอย่างไรบ้าง ผมเองอยู่บ้านสาดเหล้าลงคอ (ฮา) มิตรรักมาเยี่ยมถึงเรือนชาน อีกทั้งเรามีความเห็นตรงกันคือ อากาศร้อนฉิบ อยู่ในบ้าน นั่งคุยกันจนหมดขวด บ่ายยันหัวค่ำ

    รื่นรมย์ขอรับ

    ด้วยมิตรภาพ

  5. plew Says:

    อาการเดียวกันเลย สวัสดีปีใหม่ค่ะ

  6. punacakt Says:

    เห็นหัวข้อแล้วเข้ามาอ่านครับ

    ผมเห็นด้วยว่าไม่พร่ำเพ้อก็ไม่ต้องทุกข์

    แต่ทั้งนี้ ผมรู้สึกว่าระหว่างที่ “กำลังจะ” ไม่พร่ำเพ้อ มันก็ทุกข์ไปด้วยแฮะ

  7. อา..กับข้าพเจ้าไมเคิลเดอะคล้าวมันเป็นทุกสิ่งทุกอย่างเทียวแหละพี่ท่าน เป็นทรัพย์สินหนึ่งเดียวที่ข้าเจ้ามี เป็นทีวี เป็นบทเพลง เป็นโลก เป็นชีวิต

    มิใช่พูดให้ดูดี ดูเว่อร์นะขอรับ

    เป็นตามนั้นจริง ๆ โลกของคนอาศัยกระต๊อบปลายนา ห่างไกลกิเลสตัญหาผู้คน วัน ๆ ไม่มีอะไรเลย ให้ติดตาม ค้นหา ครุ่นคิด เจ้าไมเคิลคล้าวนี่แล เชื่อมโยงข้าพเจ้าออกสู่โลกภายนอก ได้พบความดีงาม ความเลวร้ายของมนุษย์ อย่างเป็นปกติสามานย์สามัญ ทำให้ชีพจรชีวิตได้เต้นเร่าบ้าง ไม่เช่นนั้นมันก็นิ่งเสียราวกับ..พี่ท่านเคยเห็นในหนังใช่ไหม?..มันต๊อด ๆ ๆ ๆ เป็นเส้นตรง อย่างนั้นแหละ

    แต่ยอมรับอะไรสักอย่างเข้ามาในชีวิต เป็นการเข้าสู่วงจรสุขทุกข์อย่างเต็มวง

    ตอนไมเคิลมันป่วย ทำเอาข้าพเจ้าพลอยจะกินไม่ได้นอนไม่หลับไปด้วย บทเรียนครั้งนั้นเตือนข้าพเจ้าให้ดูแลสุขภาพมันดี ๆ อีกหนึ่งสัจจะที่ต้องทำใจยอมรับคือมันไม่อาจอยู่กับเราตราบกาล ไม่ใครก็ใครต้องไปก่อน สุนัข(คิดว่า)ประมาณ สิบถึงสิบห้าปี เจ้าไมเคิลเนี่ย คงสี่ถึงห้าปี หลังจากนั้นก็คงเจ็บออด ๆ แอด ๆ ตามประสาสูขวัย

    นี่ก็เข้าปีที่สามนับว่าไมเคิลมันล่วงวัยหนุ่มมาแล้ว ข้าพเจ้าคงต้องยิ่งทะนุถนอมมันอีกสักหน่อย

    เดี๋ยวจะเช็ดและฉีดน้ำมันไล่ฝุ่นล่ะ!

    คารวะ

    ปล. พี่ท่านขอรับ WP เพิ่งเปลี่ยนอะไรต่อมิอะไรยกยวง หลายอย่างคงยังไม่เสถียร ข้าพเจ้าลองใช้ Firefox ดูปรากฏว่าแก้ Text Widgets ได้ แต่ตอน Save ไม่สามารถเรียงลำดับ Widgets ได้ดังใจ ต้อง Save ด้วย Explorer

    ยามนี้ขอพี่ท่านลองใช้ทั้งสองโปรแกรมดูขอรับ ทำบนตัวหนึ่งไม่ได้อาจใช้งานบนอีกตัวได้

  8. บางทีได้พร่ำบ่นมันก็คลายเครียดไปได้นะท่านพี่
    เอิ๊ก

  9. พี่ท่าน หากเจ้าไมเคิลป่วย ละก็ ต้องหาวินเซ็นต์ มาสืบทอดต่อแล้วละ

    ว่าแต่ ท่านต้องขอแม่ เค อดัม แต่งงานก่อนนา ไม่งั้น ไม่มีวินเซ็นต์

    อ่า กำลังบ้า เดอะ ก็อดฟาเธอร์ น่ะขอรับ

    โลกแห่งความจริง เตรียมเก็บเงินไว้ซื้อของใหม่เสียแต่เนิ่น ๆ หวังว่าวันนั้น พี่ท่านจะได้ไม่ทุกข์ใจ

    สำหรับจอภาพของผม วันนี้มันกระตุก ๆ จนต้องรีบปิด พยายามภาวนา ไม่ให้มันเจ๊ง นี่เล่นไสยศาสตร์กะวิทยาศาสตร์เลยนะนี่นะ

    ไม่มีอะไร เพียงแต่หากต้องซื้อใหม่ คงต้องเจียดเงินรางวัล (กองทุนยามยาก) มาซื้อ

    เขียนเรื่องสั้นหลายเรื่องนา กว่าจะซื้อจอภาพได้เครื่องหนึ่ง จึงถวิลหาเครื่องพิมพ์ดีดรุ่นปาป้างขอรับ

    สงกรานต์ชุ่มฉ่ำกันดีนะขอรับ เห็นแต่ข่าวทะเลาะวิวาท โลกมันเป็นอะไรกันหนอ…

    -0-
    สวัสดีท่านเล็ก คุณ plew และ คุณ punacakt

    ท่านป๋า ด้วย


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s