ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

รอยเท้าของพ่อ (ความเรียง) มีนาคม 12, 2008

Filed under: ตระกร้าเรื่องสั้น — ประทีป จิตติ @ 12:18
Tags:

cover_29

 

ฉบับที่ 29 เรื่องจากปก ‘ยาวิเศษ’ ในหัวใจของยายทิ้ง มันไม่ได้ทำให้ยายแก่คนหนึ่งต่อปีกต่อหางกลายเป็นกินรีอยู่ริมสนามฟุตบอลเท่านั้น แต่ความคลั่งไคล้ในกีฬายังมีความหมายต่อชีวิตยายแก่คนเดียวกันเกินกว่าใครจะเข้าใจ
เดือนมีนาคม พ.ศ.2551

Advertisements
 

7 Responses to “รอยเท้าของพ่อ (ความเรียง)”

  1. ท่านประทีป…

    ทำไมวันนี้ข้าเจ้ารู้สึกว่าร้านหนังสือท่านมันอึมครึมน่าดู

    บรรยากาศเยี่ยงนี้ไม่เหมาะกับการนั่งอ่านหนังสือเลยท่าน
    เหมาะกับการร่ำเมรัยกับมวลมิตร เพื่อถกข้อคิดเห็นกันและกัน

    เอ…หรือว่า…ท่านเปลี่ยนบรรยากาศร้านเสียใหม่
    เพื่อความสุขในการจิบเบียร์เย็นๆ หรือท่าน

    เฮ้อ…ท่าทางข้าเจ้าจะไม่มีทางตามท่านทันเป็นแน่

    แต่มันก็ดีนะ…เพลาเห็นงานเขียนของมิตร ข้าเจ้ามักมีแรงฮึดให้กับความเรื่อยเปื่อยไร้สาระในตนนัก

    ว่าแต่ว่า…ฉลอง “รอยเท้าพ่อ” วันนี้ด้วยอะไรดีล่ะท่าน

  2. นับว่าเป็นมุมมองที่ต่างกันออกไป
    แต่เป็นการต่างที่ตรงใจผมอย่าง นั่นคือ ร่ำเมรัย และสนทนากับมวลมิตร…

    หยิบหนังสือสักเล่มที่ท่านชอบ วางตรงหน้าข้าง ๆ แก้วเครื่องดื่ม แล้วเริ่มต้นด้วยพูดถึงหนังสือเล่มนั้น

    ติ๊ต่างว่าผมหยิบ “พันธุ์หมาบ้า” ขึ้นมา หากท่านเพลงถาม “ทำไมถึงชอบเล่มนี้”

    ผมว่า “มันเป็นเล่มที่ผมอ่านจบภายในไม่กี่วัน และเป็นหนังสือเล่มแรกที่ผลักดันให้อ่านเล่มต่อ ๆ ไป”

    * *

    อ่านพบความเห็นคล้าย ๆ กันนี้ใน “จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม” ที่ว่าหนังสือเล่มแรกของคนอ่านมันเป็นจุดเริ่มต้นให้อ่านงานเล่มอื่น ๆ ต่อ

    ผมไม่หาญกล้าบอกว่า พี่กนกฯคิดเหมือนผมหรอกนะ เพียงแต่ว่า ผมอ่านแล้วก็คิดได้ภายหลังว่า เออ จริงเช่นนั้นแฮะ

    พันธุ์หมาบ้า มาเรื่อยจนถึง เล่มที่อ่านวันนี้ หลายเล่ม

    นั่นสิ สมควรหยิบสักเล่มมาเป็นประธานในการสนทนา ด้วยบรรยากาศสมความเห็นต่างของท่าน

    ว่าแต่..รับช้างแทนก่อนได้ไหม ลีโอยังไม่มาเลยครับ

  3. นี่ท่าน…วันนี้ท่านอู้งานเต็มพิกัดหรือยังนี่ (ฮา)

    ระวังหนาท่านเอาเวลาว่างของวันหน้ามาใช่ก่อนจะเหนื่อยหนักยามใช้คืน
    ข้าเจ้าทานข้าวเรียบร้อยแล้วตั้งแต่ก่อนกลับเข้าบ้าน

    วันนี้ออกไปเช็คข่าวที่เมื่อวานให้เพื่อนช่วยลงเล่น
    มันเกือบตกขอบ แต่ก็เป็นการได้ลงที่แก้ต่างให้กับคนผิดได้อย่างเนียนมาก
    มันทำให้ข้าเจ้ารู้ซึ้งถึงความยิ่งใหญ่ของนักการเมืองท้องถิ่นที่คุ้มครองความผิดเขาได้

    เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่เข้าข้างสนับสนุน เราก้ไม่อาจขุดคุ้ยอะไรได้นัก เพราะไม่มใครกล้าให้ข้อมูล

    โอ…ข้าเจ้านึกถึงตอนที่น้ำท่วมมาคอนโดในร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยวอีกแล้วท่าน

    นี่…ท่านประทีป…ถึงข้าเจ้าจะรักบรรยากาศในการร่ำสุรากับมิตรสหายเช่นโกวเล้งเพียงใด
    หากข้าเจ้าก็เลือกดื่มนะ (ฮา) เคยบอกท่านแล้ว…ข้าเจ้ารังเกียจกลิ่นของช้างนัก แม้ข้าเจ้าจะให้ความเอ็นดูช้างที่ตัวเป็นๆ และไม่เขียวก็เถอะ
    มิเป็นไร…ข้าเจ้าขอจิบน้ำเปล่ารอลีโอละกัน
    และได้แต่คาดหวัง…ครั้งหน้าท่านคงมีตัวเลือกอื่นให้ข้าเจ้าบ้าง

    ข้าเจ้ายังไม่ได้อ่าน “จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม” ยังไม่เจอพี่พูเลยท่าน วันก่อนที่อยู่อุบลพี่พูโทรถามว่าข้าเจ้าจะมางานไหม เมื่อไปไม่ได้พี่สาวเลยว่าจะเก็บหนังสือไว้ให้ ข้าเจ้าก็เลยรอ…ไม่หาซื้ออ่าน

    ขอเรียนตามตรง…ข้าเจ้าอ่านพันธุ์หมาบ้าได้มี่กี่สิบหน้า ด้วยไม่ใคร่ชอบกับตัวละครที่พูดสองคำสบถคำเป็นวิสัย
    ด้วยวันที่อ่านนั้นข้าเจ้ายังเขลาและเยาว์วัย
    วันนี้แม้วัยเยาว์จะจากไปแล้วข้าเจ้าก็ยังคงความเขลาเช่นเดิม
    และไม่ได้จับหนังสือเล่มนั้นอีกเลย

    ว่าแต่ว่า…ท่านไม่ตกหลุมรักเด็กหญิงข้างหน้าต่างอย่างข้าเจ้าบ้างหรือ
    คงไม่ล่ะสิ…เพราะข้าเจ้ายังมิเห็นผู้ชายที่เขียนหนังสือคนไหนหลงรักวรรณกรรมเด็กได้อย่างข้าเจ้าสักคน!!!

  4. ขอแนะนำ Cheers ขอรับท่านทั้งสอง
    กระป๋องน้ำเงิน รสเบา ๆ หอมเบา ๆ เบาไปหมด กระทั่งเบาเป๋าตังค์

    แต่กับข้าพเจ้าลำบากหน่อยเพราะต้องถ่อไปเซเว่นในตลาดสู้ค่าน้ำมันไปกลับไม่ไหว ได้แต่ถองอาชาแถวปากซอย

    แต่บรรยากาศร้านหนังสือพี่ท่านข้าพเจ้าว่ากาแฟนะ กาแฟเถอะ

    สำหรับ ‘พันธุ์หมาบ้า’ ยามนั้นข้าพเจ้าอ่านไปอุทานไป ‘นั่นมันชีวิตกรูนี่หว่า..ก็แล้วไยกรูมิกล้ากระทำเยี่ยงนั้นวะ!..กล้วยเอ้ย!’

    จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาอ่านต่อ..ทำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ อีกร้อยปีต่อมาจึงได้เริ่มบ้า (ความรู้สึกช้า)

    ยินเหล่าท่านคุยเรื่องเบียร์แล้วมวนท้อง กาแฟเถอะ กาแฟนะ..นะ..

    คารวะ

  5. นอกจากช้างแล้ว ที่หลวงพระบางยังมี เบียร์ลาว ใคร่สงสัยยิ่งนักว่า ท่านเพลง ไปแอ่วแถวอุบล หรือย่านนั้น เคยลิ้มลองรสบ้างหรือไม่

    มันยิ่งกว่าสิงห์ เยี่ยงนัก (มิตรรักเจ้าของภาพถ่ายขนมาให้ลอง)

    วรรณกรรมเยาวชน หรือท่าน เรื่องแรกที่ผมอ่าน (แน่ละ ย่อมทำให้ไหลหลง) คือ Human Comedy อ่านแล้วมันสุขุม นุ่มลึก คิดฝันอยากให้เด็ก ๆ มีพ่อแม่อย่างนั้น

    อุดมคติหรือไม่ ผมไม่ทราบ แต่ว่านั่นมันเป็นการมองโลกได้อย่างแยบคายเลยนะนั่น

    ผมชอบนะ เพียงแต่ไม่มีโอกาสอ่านสักเท่าไร ยังไงก็ตาม ผมว่า มันดี ดีแน่นอน

    ฯหมาบ้า นั่นน่ะ ชอบเพราะมีมิตรภาพระหว่างเพื่อน (แน่ละ ค่อนข้างเป็นชีวิตผู้ชาย) มันคล้าย และโดนใจกับมิตรภาพระหว่างผมและเพื่อน เรื่องภาษาผมว่าธรรมดา แต่มันมีชีวิตตรงที่ตัวละครแต่ละตัวสมจริงสมจัง (กระทั่งความรัก)

    เรื่องนี้ ผมสะเทือนใจชีวิตของอ๊อดโต้ เป็นเด็กมีปัญหา พ่อแต่งงานใหม่ ซึ่งมันคล้ายกับชีวิตผมมาก ทำอะไรประชดพ่อตลอด…

    อยากเลวก็เพราะประชดพ่อ!

    รักอ๊อดโต้ตรงนี้ รักคนเขียนตรงนี้ ที่เข้าใจความรู้สึกของคนอ่าน (เช่นผม)

    โม้นานแล้ว ไว้คุยหลังไมค์ดีฟ่า

    สำหรับพี่ท่านนะ กาแฟเหรอ…เด๋วจัดให้

    ด้วยจิตคารวะ

  6. “เบยลาว” หรือท่านประทีป

    รสมันนุ่มประดุจน้ำเปล่า…เพื่อนข้าเจ้าซึ่งมีความสัมพันธ์เป็นพิเศษกับสิงห์ บ่นเสมอยามเราร่ำน้ำสีอำพันนี้ที่ริมสายน้ำคาน
    จังหวะนั้นข้าเจ้าคึดฮอด บักจอนนี่ย่างสีทอง ที่ให้ความรู้สึกคล้ายดื่มด่ำกับความละมุนของเส้นไหมนัก
    แต่เอาเข้าจริง…เรากลับพากันไปนั่งจิบเหล้าจากบ้านส่างไห่
    เหล้าขาวข้าวเหนียวหมัก ที่รสและกลิ่นบาดคอสิ้นดี
    อึกเดียวอยู่…ร่างกายอบอุ่นขึ้นมาในทันใด

    ยามไปม่วนซื่นอุบลฯ
    ข้าเจ้าได้ที่พักพิงเป็นเพื่อนพี่ผู้อารีย์…ซึ่งป็นคอกาแฟ
    และจิบกันเบาๆ กับลีโอคนละกระป๋อง…สองกระป๋องเท่านั้น
    ถ้าจะหนักก็หนักกาแฟ เพราะพี่ท่านเล่นต้มแล้วถือมารินให้แทบทั้งวัน
    ข้าเจ้าไม่ได้ไปตลาด ด้วยไม่เห็นความจำเป็นอันใด
    ผักหญ้าสารพัดในสวนหลังบ้าน เนรมิตอาหารให้ได้ทุกมื้อ
    จึงมิรู้ว่ามีเบยลาวขาย ณ เมืองดอกบัวหรือไม่
    แต่ที่รู้ๆ คือ หมูยอท่าน เมืองอุบลมีหมูยอทุกหัวถนนพอๆ กับที่บุรีรัมย์มีร้านลูกชิ้นขึ้นถี่ๆ นั่นล่ะหนา

    ข้าเจ้าเห็นเพื่อนผู้ชายที่เคยอ่าน ล้วนชื่นชอบพันธุ์หมาบ้านกันทั้งนั้น
    เช่นเดียวกับเหตุผลท่านและท่านดิน

    แม้กระทั่งคำที่ท่านดินใช้ “กล้วยเอ้ย”
    ยังเคยมีคนเขียนหนังสือกลุ่มหนึ่งใช้ชื่อกลุ่มตนว่า “กล้วยทอดวรรณกรรม”
    ด้วยอิทธิพลจากตัวหนังสือน้าชาตินี้

    นั่นสิ…โม้นานแล้ว…ข้าเจ้าควรรีบทำงานเสียที
    ค่ำนี้ควรต้องส่งงานภาพประกอบให้พี่ท่านพิจารณาได้แล้ว

    เพราะงั้นวันนี้งดแอลกอฮอล์ดีกว่านะท่าน
    กาแฟ…กาแฟ…ท่านดินจะได้ไม่ปั่นปวนมวนท้องไส้อีก (ฮา)

    ด้วยมิตรภาพ

  7. แหม ผมเพิ่งทราบว่า หน้าปกที่ลิงก์นี้ มันจะเปลี่ยนไปโดยอัตโนมัติ–ดีจริง

    นี่เป็นของเดือนเมษายน ครับ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s