ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ฉากที่สามของวันศุกร์ กรกฎาคม 9, 2007

Filed under: ที่เห็นและเป็นไป© — ประทีป จิตติ @ 13:50

img_5570_1.jpg

ปีที่๓, สัปดาห์ที่ ๑๙

 

เรานั่งอยู่ที่ใต้ต้นขนุนของสำนักงาน ยังไม่มีผู้ร่วมงานคนใดมาถึงเพราะยังเช้า แม้ไม่เช้าตรู่แต่เวลาเกือบเจ็ดนาฬิกาก็ยังจัดว่าเช้าอยู่มากสำหรับสำนักงานเรา

เราเปิดสำนักงาน เปิดเครื่องปรับอากาศ เสียบปลั๊กกระติกน้ำร้อนแล้วออกไปพาสุนัขประจำสำนักงานที่เห่าเรียกเสียงดัง-เป็นเช่นนี้ทุกเช้าหากว่ามันเห็นเราเยี่ยมหน้าเข้าไปในห้องตอกบัตรแล้วแกล้งทำเป็นไม่เห็นมัน, ที่เราแกล้งคือเราหยอกล้อ เราต้องเข้าไปในห้องสำนักงานใหญ่ก่อนเพื่อเอากุญแจ  มันอาจคิดว่าเราลืมมันหรือ-มันจึงเห่าเร่ง  ครั้นเราย้อนกลับมามันเงียบ เราบอกให้มันนั่งเพราะมิเช่นนั้นมันจะกระโจนตะกุยตะกายเรา ดีที่ว่ามันฟังคำสั่งนั้นออก-มันจึงนั่ง  เราปลดตะขอสายจูง พอปลดมันกระโดดงับคาบสายจูงวิ่งนำหน้าเราไปด้วยอาการลิงโลด ไปหมอบคอยที่หน้าประตู เข้าไปแล้วมันไปนอนหมอบคอยที่โต๊ะเรา เราเปิดพัดลมตัวเล็กบริการให้

เป็นช่วงพอดีกับน้ำใกล้เดือด เราเตรียมกาแฟใส่แก้ว กลับไปพูดคุยกับสุนัข “ขอมือ-สวัสดี”  ลูบหัวมันไปมา มันนอนตะแคง-สวัสดี มันยกขาหน้าตอบรับ  เราลูบหัวมันอีกสักพักได้ยินเสียงกระติกส่งสัญญาณว่าน้ำเดือด เราจึงผละจากมันไปชงกาแฟ เดินออกมานั่งที่นี่-ใต้ต้นขนุน

ผืนดินใบหญ้าใบไม้สดชื่นด้วยหยาดฝนที่พร่างโปรยเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา  นกกระจอกร้องจิ๊บจั๊บขับขานรับวันใหม่ บางตัวบางกลุ่มเกาะบนกิ่งมะม่วง บางตัวเดินพลางกระโดดอยู่บนพื้นสนามหญ้า  กิ่งก้านใบต้นขนุนที่ตัดแต่งลิดลอนแตกกิ่งใบอ่อนสีเขียวนวลเข้มสลับกัน, เราวางแก้วกาแฟไว้บนกองไม้ที่รอวันเคลื่อนย้าย นั่งบนเก้าอี้สนามตัวเล็ก  ควันบุหรี่มวนแรกของวันโชยขึ้นผสมกับควันกรุ่นจากแก้วกาแฟ  กองไม้นั้นเช้านี้มีสีเข้มด้วยชุ่มน้ำ  ควันที่ลอยพลุ่งขึ้นจากแก้วกาแฟสวยงามพิลึก– 

เราย้อนภาพอดีตกลับไปเมื่อครั้งไปเที่ยวป่าเที่ยวเขา-ภูกระดึงเป็นที่แห่งแรกของเรา มิตรสหายกว่าสิบชีวิตเป็นผู้ร่วมเดินทาง, เช้าขึ้นสหายคนหนึ่งผู้รักการให้บริการเพื่อน ๆ ก่อไฟต้มน้ำคอยแจกจ่ายสำหรับชงเครื่องดื่ม ควันจากกองไปสวยพิลึกเมื่อผสมกับไอหมอกไอน้ำค้างตัดกับความรู้สึกหนาวเหน็บ

หลายคนเยี่ยมหน้าจากเต็นท์ถดกายมานั่งรอบกองไฟดื่มเครื่องดื่มร้อน ๆ  บางคนยังไม่หายงัวเงีย บางคนยังไม่หายเมา บางคนแยกไปทำธุระส่วนตัว บางคนหยิบกีตาร์มาเกาบรรเลงเพลงเบา ๆ ให้เข้ากับบรรยากาศยามเช้า…ไม่ใครคุยกันนอกจากบ่นโน่นรำพึงนี่กับบรรยากาศและภาพยามเช้า

ภาพเหล่านั้นที่ปรากฏในห้วงสำนึกเราตราตรึงไว้ในความทรงจำ…

ภาพเหล่านั้นคงมิบังเกิดขึ้นอีกแล้ว แม้เกิดมันคงต่างความรู้สึก, ในวัยวันนั้นพวกเราต่างอิสระไม่มีพันธะใด ๆ ต่อชีวิตนอกจากการเรียนอย่างเดียวเท่านั้น  บางคนตั้งประณิธานเอาไว้ว่าหากวันหน้ามีงานมีการทำ มีรายได้ มีเงินเก็บจะหวนกลับมาเช่นวันนั้นอีก ทว่ากลับไม่มีใครคนใดทำได้

พวกเราต่างคิดไปตามวัยว่า เมื่อหมดพันธะในการเล่าเรียนเราจะมีอิสระมากขึ้น เราสามารถบังคับใช้ชีวิตได้อิสระไม่ต้องขึ้นตรงต่อพ่อแม่มากขึ้น แต่ไหนเลยพวกเราไม่เคยคิดว่าจะยิ่งถลำลึกเข้าไปสู่พันธนาการชิ้นใหม่มิรู้จบ หนำซ้ำมันกลับผูกรัดยิ่งกว่าในวัยวันวานเสียด้วยซ้ำ-ทุกเวลานาทีในแต่ละห้วงยามมันหมายถึงชีวิตในแต่ละวันของพวกเรา

สหายบางคนมีเวลาลดน้อยลงสำหรับการพบปะ ทั้งด้วยความรับผิดชอบต่อหน้าที่การงาน การเดินทาง ครอบครัว-สหายเกือบจะทุกคนต่างมีครอบครัวและกำลังจะสร้างครอบครัว แต่ถึงแม้จะยุ่งอยู่กับชีวิตของตนเองเพียงใดต่างก็มิได้ลืมเลือนมิตรภาพเมื่อวันวาน พบปะกันครั้งใดหยิบยกเอาเรื่องพิลึกพิลั่นของแต่ละคนมาพูดได้อย่างสนุกปาก…ห้วงยามนั้นเราก็ไม่ต่างอะไรไปจากเด็ก-มึงมาพาโวย อึกทึกเสียงดัง โห่ฮากันอย่างสาแก่ใจ  และเป็นทุกครั้งเมื่อต้องแยกย้ายจากไป เราเองมักตั้งคำถามอยู่ทุกครั้งว่า วันเช่นนี้มิรู้จะกลับมาอีกเมื่อไร

‘เรา’ และ เราต่างเป็นผู้ที่โหยหามิตรภาพ เมื่อเราโหยหาการที่จะได้ความเป็นมิตรตอบกลับมาเราก็ต้องสร้าง แต่ก็เป็นการสร้างที่ไม่มีหลักประกันว่า เราจะได้รับกลับมาหรือไม่ และเมื่อรู้ว่าอาจได้หรือไม่ได้รับกลับเราก็ไม่ใส่ใจ  เราสร้างความเป็นมิตรก็ยังดีกว่าสร้างความเกลียด-ความเป็นศัตรูต่อกัน

เรา-โหยหาในมิตรภาพ, เราโหยหา…

กาแฟหมด บุหรี่มอด ภาพตรงหน้าเลือนภาพเป็นต้นขนุน-นกกระโดดไปมา-แสงแดดทอทาบพื้นดิน, เราดับบุหรี่โยนก้นกรองลงถัง ถือแก้วกาแฟกลับเข้าสำนักงาน-อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงเวลางาน

ทำงานอีกวันและอีกวันก็จะเป็นวันหยุดอีกหนึ่งวัน

||  ||  ||  ||

 

ด้วยมิตรภาพ

๖ ก.ค.๕๐

           

Advertisements
 

18 Responses to “ฉากที่สามของวันศุกร์”

  1. สวรรค์เสก Says:

    มนุษย์เป็นสัตว์สังคมครับท่านพี่

    การมีมิตรภาพที่ดีต่อกันคือน้ำมันหล่อลื่นยี่ห้อดี ที่จะทำให้สังคมของเราขับเคลื่อนต่อไปในทิศทางที่ดีขึ้นกว่าที่เป็น

    จัดพิธี “ผูกเสี่ยว” ให้จอร์จบูชกะบินลาดินดีไหม?

  2. ท่านอานันท์

    โพสที่ไปขึ้นใน Bloglines เป็นแบบขีดเส้นใต้ทั้งโพสเลย ๕๕๕ กะเข้ามาถามเต็มที่ ว่าขีดเส้นใต้ทำไม ทุกบรรทัด ๕๕๕๕ ปรากฎว่าในนี้ไม่มีแฮะ.. เป็นงง

    ท่าน.. อยากเห็นรูป “ใต้ต้นขนุนของสำนักงาน” น่ะท่าน.. มีกล้องไหมเอ่ย??

    ..

    แบบว่า ขอปุจฉา แบบอยากรู้อยากเห็น เกินไปหน่อยได้ไหมเจ้าคะ?

    สูบบุหรี่วันละกี่มวนหรือท่าน?

  3. Bloglines

    คืออะหยังขอรับ

  4. อ๊ะ..

    (อึ้งไป ๒ วินาที)

    ..

    ..

    ทำไม เหมือนว่า ในบรรดาท่านๆ ท่านดินจะรู้จักอยู่คนเดียวล่ะเนี่ย.. คือว่า ข้าพเจ้า ก็เคยได้ยิน แต่ไม่ใช้ แล้วก็เริ่มใช้ เพราะท่านดิน..

    http://www.bloglines.com

    เอาไว้เก็บ feed น่ะค่ะ.. (ท่านอาจจะใช้อย่างอื่นอยู่ หรือปะ?)

    ก็เหมือนเป็นหนังสือของตัวเอง.. ที่เราเลือก content ไว้แล้ว.. เมื่อ content นั้นๆ มีการ ีupdate เราก็จะได้รับข้อมูล และเข้าไปอ่าน (คล้ายๆ Blog Surfer ใน WP น่ะค่ะ)

    Bloglines ใส่ได้มากกว่าแค่ Blog.. ท่านอาจจะเลือกใส่เว็บข่าว หรือเว็บรูปภาพ ที่มี RSS Feed หรือว่า Atom(XML) เปิดไว้ให้..

    อย่างรูป ก็มี Flickr ที่มุกมี
    เว็บข่าว ก็พวก Manager.co.th ก็มี

    แต่ว่า.. บางเว็บ จะให้แสดงเนื้อหาใน feed เพียง ๒-๓ บรรทัด เช่น Manager.co.th หรือเว็บไดอารีอย่าง http://www.diaryis.com

    ในขณะที่บางเว็บ ก็จะเปิดให้อ่านทั้งหมด (ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับการเลือก และการ set ของเจ้าของ Blog ด้วย) เช่น WP หรือ Blogger

    อย่างเวลาท่านๆ ใช้ Function [more] กัน.. ใน Feed ก็จะเห็นสุดแค่ก่อนคำว่า more แล้วก็จะเขียนว่า Read more ให้ผู้อ่านเปิดเข้าไปอ่านต่อไป..

    Bloglines สามารถเลือกเป็น private หรือว่า public ก็ได้.. อย่างของข้าพเจ้า เลือกเป็น public เอาไว้ หากใครสนใจอ่านเรื่องที่คล้ายๆ กัน แล้วจะอ่านผ่าน feed ของข้าพเจ้าก็ได้

    หน้าตาก็เป็นอย่างนี้แล

    http://www.bloglines.com/public/escribitionist

    บางทีมันก็อัพเดตช้ากว่าเวลาจริง.. บางทีไม่ real time เท่าไร แต่ก็โอเคค่ะ

    อีกอย่าง มันประหยัดพื้นที่ในการโหลดข้อมูล ใช้เวลาน้อยกว่า.. เพราะไม่มี graphic มาก

    ที่สำคัญ อ่านผ่านมือถือได้..

    ..

    (ถามเรื่องพวกนี้ทีไร ข้าพเจ้าแพล่มยาวทุกทีไป เหอๆ)

  5. ยาวเกิน ติด moderation เลย ๕๕๕

  6. parchya Says:

    ท่าน EscRiBiTioNiSt*
    moderation คืออิหยังขอรับ
    กระผมเจอข้อความของท่านในบล็อกด้วยหัวข้อที่ว่า
    เอ่อ ลืมไปแระ ภาษาอังกฤษไม่แข็งแรงอ่ะขอรับ แต่มัยตามท้ายด้วย moderation
    ขอความรู้ด้วยคน

    เรียนท่านพี่ อานันท์
    มันจะต้องมีสักวัน วันหนึ่งวันใดนั่นแหละที่เราหวนย้อนกลับไปรำลึกถึงอดีตที่เคยประสบ เมื่อใดที่นึกย้อนภาพกลับไป มันให้ความรู้สึกเดียวกันทุกครั้งนั่นคือ เหมือนมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ผมรู้สึกอย่างนั้นนะท่านพี่ ไม่รู้ว่าท่านพี่รู้สึกเหมือนกับผมไหม

    คนเราไม่ควรยึดติดอยู่กับอดีตจริงไหมขอรับ ไม่รู้ใครเคยบอกไว้อย่างนั้น
    แต่ว่าผมหากเรามีอดีตภาพที่มันชื่นใจ แล้วเหตุใดเราจะนึกย้อนกลับไปชุบชื่นหัวใจของเราเป็นครั้งคราวไม่ได้ จริงไหมขอรับ

    สวัสดีขอรับ

  7. nubalm Says:

    มาหน้านี้รู้สึกเครียดๆ

    เวียนหัวมึนหัว
    โอ้ตัวชั้นหายไปไหน
    ไส้กับหัวชั้นลอยไป
    เหตุฉะไนลอยไปติดอาจม
    ขมๆ เปรี้ยวๆ ช่างอร่อย
    สอยหมาเน่าที่คูน้ำ
    แล้วกินอาจมตาม
    นามชั้นนั้นกะสือเอย

    นึกไรไม่ออก นึกถึงกระสือเฉยเรย แหะๆๆๆ

    -เคารพรัก แลทำเลอะ- 😀

  8. คาใจ Says:

    อืม….อ่านเเล้วเลยรู้สึกว่า
    คนทำงานแล้วเค้ารู้สึกกันเเบนี้หรือคะ ?

    อืม…ที่จริงน่าอิจออกค่ะ ได้ทำงานด้วย

    อย่างน้อยก็มีวิคนะที่อิจฉาท่านพี่ ที่มีอะไรทำ

    อยากมี อยากไปสำนักงานแบบเช้าๆบ้างจัง ถ้าทำงานแล้วจะรีบไปบ้างคะ

  9. ท่านไอซ์

    ว่าด้วยเรื่อง moderation..

    อ๊ะแบบว่า ต้องให้เจ้าของบล็อกมา approve น่ะท่านไอซ์.. อย่างกรณีท่านอานันท์ หรือของท่าน ที่อนุญาตให้ใครมา comment ก็ได้.. จะเกิดกรณีก็แค่ตอนที่คน comment ดันพิมพ์เสียยาวเหยียด..

    ทำให้ระบบระวังไว้ก่อน โดยจัดให้เป็นข้อความที่ต้องมีการตรวจสอบก่อน ว่าไม่ใช่ spam

    ประมาณนั้น

    ว่าแต่ท่าน approve comment ข้าพเจ้าในบ้านท่านหรือยัง?

    ..

    เอ่อ.. จะว่าไป ท่านอานันท์ยังไม่ approve comment ข้างบนของข้าพเจ้าเลยเน้อ

  10. คุณมุก

    จัดการให้ท่านแล้วขอรับ

    ปรกติ ผมจะเข้าไปที่ comment ก่อน

    หนนี้ รีบน่ะครับ เลยเข้มาที่หน้ากระทู้ เลยไม่เห็น moderation..

    มันจะเป็นเฉพาะข้อความยาว ๆ หรือขอรับ เพราะกระผมไม่ตั้งค่าอะไรทั้งนั้น ใคร comment ได้ทุกคนขอรับ

    ท่านป๋า จริงเช่นท่านว่าแล

    นู๋บาล์ม มาสร้างสีมันไม่ให้บ้านหลังนี้เหงา… อิอิ 😀

  11. nubalm Says:

    มาสวัสดียามเช้าคะท่านพี่ประ

    บายดีบ่?

    งานเยอะ? (เงินเยอะด้วยนะ)

    งานยุ่ง?

    หายเงียบไปเรยเชียวเจ้าคะ

    เป็นห่วงนิดๆ 🙂

  12. หายยัง?
    หายยัง?
    ..
    ..
    หายยังไม่หาย
    ขอให้หายไว ๆ
    ..
    หากหายแล้ว
    ชนเบียร์ยามบ่ายสักแก้ว..เป็นไง?
    ..
    ..
    คารวะ

  13. สุรา เมรย มฎฺฎปมา ทตฺถานา. เวรมนี สิกฺขา ปทํ สมา นิ ยามิ

    ..

    โอมมมมมมม

  14. parchya Says:

    โอมมมมมมมม
    ชนแก้ม

    อิอิ

  15. ningnung Says:

    แหมไอซ์ คิดได้ไงมุกนี้ อิอิ ชอบๆ

    พี่อานันท์ ข้าพเจ้าเอามิตรภาพมาฝาก ได้ยินคนแถวนี้บ่นว่าโหยหา

    อ่าน “ฉากฯ “กับ Good morning Sunday ของท่านพี่ ได้อารมณ์ต่างกันจริงๆ ค่ะ

    อ่าน “ฉากฯ ” เหมือนเป็นตัวพี่อานันท์มานั่งคุยให้ฟัง (นึกถึงเสียงและหน้าพี่ออกเลย)
    แต่อ่าน “กู๊ดฯ” อย่างกับฟังนักเขียนหญ่ายยยยยคุยแน่ะ ดูขลังเชียว

    ไปล่ะ ชะแว้บๆ

  16. 'สวัสดีวันอาทิตย์' น่ะหรือ เหมือนฟังนักเขียนมาเล่าเรื่อ… อันที่จริงนักเขียนน้อยเอาเรื่องของนักเขียนมืออาชีพมาเล่าให้ฟังมากกว่า แหะ ๆ ๆ

    ส่วน 'ที่เห็นและเป็นไป' ล้วนเป็นเรื่องที่กระผมเห็นแล้วคิด-ออกเครียดมากกว่ารื่นรมย์ แน่นอนว่า ผมนิยมเล่าเรื่องตามความถนัดของผม

    หนุงหนิงละก้อยกยอกันเกินไป ถ้าจะให้ดีต้องชวนผมไปร้านยกยอนะ 555

    อย่าคิดถึงหน้ากระผมมาก-เดี๋ยวจะพาลไม่อ่านงานอย่างนั้น 666

    -ด้วยมิตรภาพ-

  17. -สวัดีขอรับพี่น้อง-

    ท่านดิลลลล...

    เบ้าหลอม เอ๊ย! ตานั้น ค่อยยังชั่ว อาศัยต้องหลับตาบ่อย ๆ

    วันหนึ่ง ๆ นอนวันละห้าช.ม.นอกนั้นลืมตา และตาลืม โห! ใช้งานมันมากไปไหมนี่?…

    พักสายตา… เห็นในสิ่งที่อยากเห็นบ้างก็ดีเชียวขอรับ (รู้ไหมว่าอยากเห็นอะไร…:D)

    คุณมุก...

    เล่นนำคาถาอะไรมาเนี่ย ผมแปลไม่ได้ 😀

    นู๋บาล์ม...

    กระผมยังสบายดีขอรับ แต่เวลาการเข้าบ้านอาจลดน้อยลง ปวดตาน่ะขอรับ นี่ก็ดีขึ้น ๆ- ขอบคุณครับที่ถามหา 😀

    ท่านป๋า...

    ท่านสบายดีนะขอรับ

    ถาม-เรื่องสั้นการเมืองเป็นจะได๋ เสร็จหรือยัง ช่อการะเกดล่ะ เขียนไหม เดือนสิงหานี่ปิดรับแล้ว

    ด้วยมิตรภาพขอรับพี่น้อง

  18. parchya Says:

    เรียนท่านพี่ที่เคารพ

    เรื่องสั้นการเมือง
    เสร็จแว้วขอรับ แต่คาดว่าอาจจะไม่ส่ง
    แหะๆ พิจารณาจากสายตาตัวเองแล้ว
    ขอบอกว่าอ่อนแท้ ปวกเปียก ไม่มีชิ้นดี
    แหะๆ และกระผมขี้เกียจแก้ เพราะหากจะแก้สู้เขียนใหม่ดีกว่า
    แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่า ยังไม่อาจหาประเด็นใหม่มาเขียนได้
    แหะๆ

    ส่วนช่อนั้น
    ส่งอยู่แล้น มีเรื่องในโกดังให้เลือกอีกเพียบ ล้วนน่าสนใจทั้งนั้นๆๆๆ

    สวัสดีขอรับ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s