ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ต้นฉบับร้อน ๆ กรกฎาคม 8, 2007

Filed under: สวัสดีวันอาทิตย์© — ประทีป จิตติ @ 17:29

สวัสดีวันอาทิตย์ © – 2/14

ไม่บ่อยครั้งนักหรอกที่ผมจะเขียนสวัสดีวันอาทิตย์เอาในช่วงบ่ายคล้อยของวันแล้วนำมาเผยแพร่ในยามอาทิตย์อัสดง… ข้อดีของแนวงานเขียนชิ้นนี้คือความสด-ไม่จำกัดเวลา

            ข้อดีอีกข้อคือเป็นการเผยแพร่ทางอินเตอร์เน็ตหาไม่แล้วหากเป็นการตีพิมพ์ลงสื่อสิ่งพิมพ์ผมคงถูกบรรณาธิการเชิญให้ไปเขียนให้ใครอ่านก็ตามใจ-โทษฐานไม่รักษาเวลา

            นั่นคือข้อเสียของนักเขียนที่เราเรียกว่า คอลัมนิสต์ ครับ, วินัยในการตรงต่อเวลาต้องมาเป็นอันดับแรก วงเล็บ-ไม่ว่าจะเขียนออก เขียนดีหรือไม่ดีก็ตาม ต้องเขียนและต้องส่ง

            เขียนดีไม่ดีผู้เขียนย่อมรู้อยู่แก่ใจ หรืออาจแย้งอยู่ในใจว่า ‘มันก็ดีน่า’ นั้นเพียงเพราะไม่มีการเขียนล่วงหน้า หรือที่เรียกว่า ตุนต้นฉบับ-ไม่ต้องขนาดกักตุนถึงสองสามฉบับ เพียงแต่เขียนล่วงหน้าก่อนกำหนดส่งสักวันสองวันเพื่อพิจารณาอ่านทวนงานของตนเองเสียหน่อย  ต่างกันนะครับ หากว่าจะเขียนเอาเย็นวันนั้นแล้วเช้าต้องส่ง ให้มีเรื่องเขียนในหัวอย่างไรก็คงยากที่เขียนแล้วจะขัดเกลาออกมาให้ได้อย่างใจ

            ผมไม่ได้พูดเอาเองลอย ๆ อีกทั้งไม่ได้เป็นคอลัมนิสต์เขียนงานให้นิตยสารใด ว่าไปตามความรู้สึก ความรู้ที่ได้รับจากการอ่านหนังสือ The Ballard of The Columnist ของพี่อ้วน-วิรัตน์ โตอารีย์มิตร

            บทหนึ่งในหนังสือเล่มนั้นพี่อ้วนเล่าว่า ครั้งหนึ่งเมา ต้นฉบับจะต้องส่งพรุ่งนี้เช้า (มีกำหนดเวลาที่แน่นอน) พี่อ้วนชะล่าใจว่าเขียนตอนไหนก็ได้ แต่เมื่อดื่มมากขึ้นก็เมามากขึ้น น้องประจำกองบ.ก.โทร.มาย้ำเตือนเรื่องต้นฉบับ พี่อ้วนเลยตัดความรำคาญใจจับดินสอมาเขียนต้นฉบับ

            คงไม่ต้องบอกนะครับว่า ลายมือนั้นจะออกมาเป็นอย่างไร, ปรกติแล้วพี่อ้วนเขียนต้นฉบับด้วยลายมือจริง ๆ  ต้นฉบับพร้อมส่งพี่อ้วนจะเขียนอย่างบรรจงเพื่อคนพิมพ์จะอ่านพิมพ์ได้ แล้วต้นฉบับนั้นไม่เคยผ่านกระบวนการกรอง ขัดเกลา อีกทั้งเป็นการเขียนรวดเดียวแล้วส่ง…

            สุดท้ายพี่อ้วนก็ว่า คิดเอาเองแล้วกันว่าเสียงตอบรับก่นด่าจากกองบ.ก.นั้นจะเป็นอย่างไร  อย่างไรก็ตาม พี่อ้วนสารภาพว่าต้นฉบับครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่ทำ และผลจากการกระทำครั้งนั้นมันรุนแรงขนาดที่ว่ากองบ.ก.อาจงดรับงานเขียนของพี่ไปเลย-ผมจำไม่ได้แล้วการกระทำครั้งนั้นพี่อ้วนโดนบอกเลิกหรือไม่

            อ้าว… เขียนเรื่องของพี่อ้วนทำไม นี่มันย้อนรอยผมเองหรือเปล่า ปั่นต้นฉบับสด ๆ ร้อน ๆ  แย่ยิ่งกว่านั้นมามีไฟเอาตอนบ่ายคล้อย มันจะหมดวันอาทิตย์อยู่แล้วกลับเพิ่งมาเขียน ‘สวัสดีวันอาทิตย์’

            ครับ, ไม่ได้มีเหตุผลจะมาอธิบายแก้ตัว อันที่จริงจะไม่เขียนเลยก็ได้ ไม่ได้มีใครบังคับสักหน่อย  อย่างไรก็ตามในฐานะที่เขียนประจำจะงดเขียนอย่างไรก็ควรมีการชี้แจงต่อแฟนนานุแฟนมิใช่หรือ?… กล่าวสำหรับผม ผมว่าการนั้นเป็นสิ่งจำเป็นและสำคัญ อย่างน้อยท่านผู้อ่านแวะมาแล้วไม่พบโดยไม่แจ้งสาเหตุอาจเสียท่านผู้อ่านท่านนั้นไป  และที่เขียนอย่างไม่เป็นโล้เป็นพายนี้ก็เพื่อจะให้เห็นข้อบกพร่องกับต้นฉบับก่อน ๆ ที่แม้ว่าจะเขียนวันอาทิตย์ก็จริงแต่เป็นการเขียนตอนเช้า มีเวลาอ่านทบทวนสองถึงสามชั่วโมง เผยแพร่ในช่วงเที่ยงหรือบ่าย แต่ฉบับนี้เวลาทวนมีแค่อ่านหาคำผิดถูกเพียงหนึ่งถึงสองรอบ ไม่มีเวลามาพิจารณาเนื้อหาแล้ว

            จริง ๆ แล้วก็คงไม่ต้องเสียเวลามานั่งทวนเนื้อหาหรอกครับ ที่เขียนนี่เพราะให้เป็นหลักฐานต่อตนเองว่า ครั้งหนึ่งเราเคยทำอย่างนี้ ทำตามใจตัว ละเลยเวลา แม้ไม่มีใครมาบังคับก็ตาม

            หากไม่เขียนต้นฉบับนี้ความละอายมันคงไม่บังเกิดขึ้นกับผม, ขอให้มันมีบ้างเถิดกับความละลายต่อตนเองกับความตั้งใจที่สามารถกระทำได้แต่ชอบที่จะละเลย

            ผมเองไม่ชอบการบังคับ ไม่ชอบเป็นผู้ถูกบังคับ และแม้ว่าจะเป็นผู้ถูกบังคับก็ขอให้ ใจ หรือ ตนเอง เป็นผู้บังคับ หากเราเป็นผู้บังคับและกระทำตามไม่ได้ก็ไม่หวังว่าจะให้ผู้อื่นมาบังคับเราเพราะมันจะทำตามไม่ได้เลย

            ว่าไปแล้ว ไม่ว่าตนเอง หรือ ผู้อื่นจะเป็นผู้บังคับ-สุดท้าย ใจของผมนั่นแหละเป็นเจ้านาย เป็นผู้บังคับการอย่างแท้จริง, พ่ายแพ้เอาชนะใจตนเองไม่ได้ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จ

            แม้ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยหยุมหยิม ๆ ก็ตาม, สวัสดี ·

8 ก.ค.50

Advertisements
 

7 Responses to “ต้นฉบับร้อน ๆ”

  1. คาใจ Says:

    ก่อนอื่นต้องบอก ….เพราะว่าโรคจิตค่ะ วิคชอบวันอาทิตย์ชอบที่จะเขียนว่า

    “เช้าวันอาทิตย์” รู้สึกว่ามันสดใสดีค่ะ

    “….ว่าไปแล้ว ไม่ว่าตนเอง หรือ ผู้อื่นจะเป็นผู้บังคับ-สุดท้าย ใจของผมนั่นแหละเป็นเจ้านาย เป็นผู้บังคับการอย่างแท้จริง, พ่ายแพ้เอาชนะใจตนเองไม่ได้ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จ

    แม้ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยหยุมหยิม ๆ ก็ตาม,”

    ส่วนอันนี้ มันจริง อย่างรุนแรงค่ะ ท่านพี่
    อย่างตอนที่วิคฝึกงานน่ะ ไปทำข่าวมาแล้วก็ โอย พี่เค้าให้เวลาประมาณว่า ทำข่าววันนี้ส่งพรุ่งนี้ก่อน 4 ทุ่ม ก็ชะล่าใจ ไปๆมาๆ เขียนไม่ออก แถมมากกว่านั้นเขียนสกูปเรื่องหนึ่ง

    โดนให้แก้ตั้ง สี่รอบค่ะ

    เหตุผลคือ….พี่อยากให้เขียนแล้วมันดูสนุกๆน่ะ เอาแบบสนุกๆ

    วิคละ ……สนุกๆ มันเป็นยังไงหว่า เขียนยังไงก็ไม่สนุกซะงั้น แถมยิ่งนั่งไปคิดนาน
    พาลขี้เกียจ งานเกือบจะเสียเอาค่ะ (นอกเรื่องไปแล้วค่า ไปละ)

  2. อรุณสวัสดิ์วันจันทร์เจ้าค่ะ ท่านอานันท์

    นั่นไม่ใช่เป็นเพียงแนวคิดของนักเขียนเท่านั้นดอกเจ้าค่ะ

    อย่างข้าพเจ้าเอง.. รายงานต้องส่ง presentation ที่ต้องเตรียม บางทีก็ชะล่าใจเช่นกัน แล้วงานที่ออกมา ไม่ใช่ว่าไม่มี.. (เพราะมันต้องมี) แต่ว่า ไม่ดีเท่าที่ควร..

    ความตั้งใจ หากเพิ่มอีกสักนิด ขยันอีกสักหน่อย แบ่งเวลาอีกสักน้อย ข้าพเจ้าก็เชื่อว่า งานที่ออกมา จะเป็นที่น่าพอใจ

    .. มาอ่านเรื่องนี้ของท่าน ในเวลาที่เหมาะพอดี.. ตรงกับสิ่งที่กำลังเกิด กำลังคิด..

    🙂

  3. nubalm Says:

    หวัดดีวันจันทร์คะท่านพี่

    บายดีมั้ยคะ?

    จันทร์เอยจันทร์ทำงาน
    วันวานยังนอนหลับไหล
    ไม่อยากทำงาน บานตะไท
    อยากหลับไหลเหมือนเมื่อวาน…….เอวังด้วยประการละชะนี้

    มาทำให้บล๊อกท่านพี่เลอะเปล่าๆนะเนี่ย

    ไปก่อนะละค้าบ ฟิ้ว………….

    -เคารพรัก-

  4. น้องคาใจ

    เขียนให้สนุกต้องใช้ จิตวิญญาฯผสมลงไป เหมือนกับการทำกับข้าว– หากขาดซึ่งสิ่งเหล่านั้น รับรองอาหารจืด- กินเองยังไม่อร่อย

    เอาให้สุนัขกิน ต้องลุ้น 555 มันกินเพราะอาจหิว แต่ไม่ได้กินเพราะเอร็ดอร่อย ฮา!

    * * *

    คุณมุก--

    อาจเป็นเพราะสิ้งที่ต้องทำเป็นการเรียน- เมื่อเป็นการเรียนเราจึงมักลำดับความสำคัญไว้ที่สองหรือสาม…

    อันนี้ตอบตามประสบการณ์นะ ผมเองก็เคย… อะไรควรทำก่อน มักไม่เห็นควร

    * * *

    นู๋บาล์ม--

    เนี่ย! กระผมก็ยังมึน ๆ ระทมหัวอยู่… อยากไม่ทำอะไรเลย นอกจากหายใจ มองฟ้า มองน้ำ …

    ฮะ- วันจันทร์แล้ว

    ตื่น ๆ ๆ ๆ

    -ด้วยมิตรภาพ-

  5. nubalm Says:

    เห้อๆๆ ยังดีนะคะ ที่ท่านพี่หายใจ ถ้าไม่หายใจละก็ยุ่งแน่ๆ ๕๕๕๕

    ว้อเว้นน้า อย่าคิดมาก!!!!

  6. มีดตึ๊ดตื๋อสวัสดิ์ขอรับพี่ท่าน

    ค่ำแล้ว..
    ที่นี่ไม่มีแสงไฟบนถนน
    ไม่มีแสงไฟในบ้านเรือน
    ไม่มีแสงไฟบนฟ้า
    ..
    ..
    จึงมืดตึ๊ดตื๋อสวัสดิ์
    ..
    .
    ต้นฉบับข้าพเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง ห่วยแค่ไหน? อย่างไร?
    รอคำชี้แนะ
    รอคำชี้แนะ

    คารวะ
    ดิลล์

  7. ชี้แจงท่านดิน หวังว่าท่านคงได้รรับสาส์นจากท่านย่าแล้วขอรับ

    งานของท่านมีเสน่ห์มิเสื่อมคลาย ถึงท่านว่าห่วย

    กระผมก็ไม่บอกห่วย (เพราะไม่คิดอย่างนั้น)

    -ด้วยมิตรภาพขอรับ-

    😀 😀


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s