ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

ธนาคารนามธรรม มิถุนายน 25, 2007

Filed under: ตระกร้าเรื่องสั้น — ประทีป จิตติ @ 06:56
Tags:

-1-

ข้าพเจ้ามาธนาคารเป็นครั้งที่สี่ในรอบสามวัน – ข้าพเจ้านำความดีมาฝาก !

วันนี้ข้าพเจ้าสละเบาะนั่งบนรถเมล์ให้กับยายคนหนึ่ง แกกล่าวขอบอกขอบใจข้าพเจ้าเสียยกใหญ่ ข้าพเจ้ายิ้มและบอกแกว่าไม่เป็นไร คนหนุ่มอย่างข้าพเจ้ายืนได้ แกยังไม่หยุดขอบคุณซ้ำยังให้พรเสียยกใหญ่ – ขอให้จำเริญๆ นะพ่อหนุ่ม

จิตใจของข้าพเจ้าซาบซ่าน – อิ่มความสุขในบัดดล…ข้าพเจ้าจึงรีบนำเอาความดีนี้มาฝากธนาคาร ด้วยข้าพเจ้ากลัวว่ามันจะหล่นหายไประหว่างวันเสียก่อน — หายไปพร้อมกับความโกรธ ชิงชัง กับพวกคนที่มีความดีเหลืออยู่น้อย –

พวกที่มีแต่เสื้อผ้าสวยหรูห่อหุ้มความเห็นแก่ตัวเป็นความดีฉาบเคลือบ !

-2-

“เอาความดีมาฝากอีกแล้ว!” พนักงานรับฝากความดีสาวคล้องแขนข้าพเจ้าไปนั่งยังโซฟาหนานุ่ม

ข้าพเจ้ากวาดตามองไปทั่วโถงห้องพบว่าบรรยากาศช่างเงียบเหงา ไร้ลูกค้ามาฝากความดี

“เขามาถอนกันเยอะมาก – ก่อนหน้าคุณจะมา” หล่อนกล่าวเมื่อส่งแก้วน้ำเย็นให้ข้าพเจ้า

“คงต้องใช้ความดีกันเปลือง – ยิ่งมีคนเห็นแก่ตัวในสังคมมาก คนอย่างเราจึงต้องถอนเอาความดีไปใช้ทดแทน ป้องกันไม่ให้ความดีหมดกระทั่งคล้อยตามคนพวกนั้น”

“ที่คุณว่า – เป็นส่วนน้อยค่ะ” หล่อนบอกด้วยสีหน้ารันทด “เขาถอนเอาไปขายกันมากกว่า”

“ความดีขายกันได้แล้ว!”

“ค่ะ…คุณไม่คิดจะถอนบ้างหรือ?”

“ไม่ละ! ผมว่าจะเอาไว้ให้พวกที่ขาดเหลือดีกว่า ขายกันหมดแล้วจะเหลืออะไรดีๆ ประดับสังคมนี้ล่ะ แล้วธนาคารของคุณคงล่ม”

“คงเปลี่ยนมารับฝากความเลวแข่งกับที่อื่นบ้าง” หล่อนพูดพร้อมกับขยับร่างเข้ามาชิดข้าพเจ้ามากขึ้น “นี่ฉันก็ไปเปิดบัญชีฝากเอาไว้เหมือนกัน – นิดหน่อย”

“ผมอยากรู้จังว่าคุณฝากอะไรเลวๆ ไว้บ้าง?”

“ก็…อย่างเช่นคิดอยากนอกใจสามีดูบ้าง เที่ยวกลางคืนบ้าง แต่ก็แค่เริ่มค่ะ ยังไม่ได้มีฝากอะไร แค่เปิดไว้เฉยๆ”

“ผมว่าถ้าคิดมันออกมาเป็นตัวเงิน ธนาคารแห่งความเลวคงจะรวยมากทีเดียว”

“ไม่ต้องคิดเป็นเงินหรอกค่ะ เอาแค่ได้สนองตัณหาตนเองโดยไม่ต้องเห็นหัวใครได้ก็มากพอแล้ว”

“วันนี้คุณจะเอามันไปฝากมั้ย?”

“ยังค่ะ ฉันมีเพียงน้อยนิด – เพียงแค่ความคิด” หล่อนขยับกายออกห่างไปยังที่เดิม “บัญชีความดีที่นี่ของฉันยังมีเหลือพอ”

“ผมจะแบ่งความดีวันนี้ให้คุณครึ่งหนึ่ง”

“นี่เป็นครั้งที่สี่ในรอบสามวันแล้วนะคะ!”

“ไม่ใช่ – ตั้งแต่ผมรู้จักกับคุณที่ธนาคารรับฝากความดีนี้ต่างหาก”

“คุณเป็นคนดีจริง”

“คุณก็เป็นเหมือนผมได้ – ใครๆ ก็เป็นได้…”

“แต่เขาไม่เลือกเป็น เลือกทำน่ะสิคะ ทำความดีมันอิ่มเอมความสุขยากกว่าทำความชั่วนี่นา”

“แต่ผลแห่งการกระทำของมันแตกต่างกันยิ่งกว่า”

“ทำดีได้ผลตอบแทนน้อยค่ะ”

“แล้วทำชั่วล่ะ?…ได้ผลตอบแทนมากสินะ!…ได้กลับคืนมาหลายเท่า”

ข้าพเจ้ามองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ – ข้าพเจ้าต้องรีบไปแล้ว ใกล้หมดเวลาพักเที่ยงแล้ว – ข้าพเจ้าต้องกลับไปทำงานต่อ

“คุณยังกรอกความดีในใบฝากไม่ครบนี่คะ” หล่อนแย้งเมื่อเห็นข้าพเจ้าเขียนฝากความดีเพียงข้อเดียว

“ก็สละเบาะนั่งให้ยายคนหนึ่ง – ครบแล้ว” ข้าพเจ้าเหน็บปากกาลงกระเป๋าเสื้อแล้วลุกขึ้นยืน

“ยังค่ะ ยังขาดอีกหนึ่ง – คิดดีไงคะ” หล่อนตอบพร้อมกับเขียนรายการความดีเพิ่มให้ข้าพเจ้าลงในใบนำฝาก

ข้าพเจ้ายิ้มให้หล่อนเป็นเชิงขอบคุณ “คุณเองก็เช่นกัน…แล้วฝากเข้าบัญชีคุณเองด้วยล่ะ”

หล่อนเดินคล้องแขนมาส่งข้าพเจ้าที่ประตูแล้วกล่าวสวัสดี

ข้าพเจ้าหันกลับไปมองทั่วโถงห้องพบว่าบรรยากาศช่างเงียบเหงา…ไร้ลูกค้ามาฝากความดีเหมือนเดิม

-3-

ข้าพเจ้ายืนคอยรถประจำทางที่หน้าธนาคารพบชายตาบอดคนหนึ่ง ข้าพเจ้าถามเขาว่าจะไปรถสายอะไร? เขาตอบ –

ข้าพเจ้าส่งเขาขึ้นรถเมล์สายนั้น…

พรุ่งนี้ข้าพเจ้าจะได้พบหล่อนอีกครั้งที่ธนาคารนี้

||  ||  ||  ||

กรุงเทพธุรกิจ จุดประกายวรรณกรรม
ปีที่ 20 ฉบับที่ 7025
วันอาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2550

Advertisements
 

19 Responses to “ธนาคารนามธรรม”

  1. nubalm Says:

    อืม..ชอบๆๆ ธนาคารแห่งนามธรรม งั้นนู๋ก็ฝากพี่ประได้สิ เดี๋ยวถ้าไปบวชชีพรามณ์เมื่อไร จะมาฝากที่พี่ประก่อนเลย หุๆๆ

    ~~ด้วยเคารพ~~

  2. ด้วยความยินดีขอรับ

  3. nubalm Says:

    มาฝากความดี อีกครั้งหนึ่ง วันนี้ได้รับ Fwd เมล์เรื่องน้องพลอยที่ประสาทหูพิการ ได้โทรไปสอบถามคุณแม่บุญธรรมของน้องแล้ว ก็ได้ให้ความช่วยเหลือน้องเค้า โดยการ โอนเงินให้เพียงน้อยนิด (200) แต่ความสุขที่ได้รับนั้นมันเหลือล้นจริงๆ อ้า!! สุขเอย สุขใจ

    -ด้วยเคารพรัก-

  4. สวัสดีขอรับ

    อืม ในทรรศนะของกระผมนะขอรับ

    การช่วยเหลือ (หรือจะเรียกว่าการทำบุญก็ได้) กับผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ผมว่าเขาได้รับโดยตรง ส่วนเรา (ผู้ทำ) ก็ได้รับโดยตรงทันทีทันใด– อิ่ม

    เงินที่นู๋บาล์มช่วยเหลือเธอนั้น น้อยนิดก็เพียงแต่ตัวเลข… แต่ค่าของมันนั้นประเมิณมิได้หรอกขอรับ

    ชื่นชม และชื่นชม… ธนาคารแห่งนี้คงมิล่มไปได้ง่าย ๆ หรอก ว่าอย่างนั้นไหมขอรับ

    นู๋บาล์ม : )

  5. nubalm Says:

    เห็นด้วยอย่างแรงกล้า ขอรับ ยินดีที่ท่านพี่รับฝาก 😀

    *เคารพรัก*

  6. ฝากไว้นาน ๆ นะขอรับ

    อย่าเพิ่งรีบถอน…

    ฝากมากกว่าถอนเน้อ…

    ด้วยมิตรภาพ…

  7. nubalm Says:

    ไม่ถอนหรอกเจ้าคะ ฝากไว้นานๆเลย แลคิดว่าธนาคารของท่านพี่ ไม่ล่มจมเป็นแน่ ในสังคมเรายังมีคนดีๆอีกมาก

    ***เพราะว่าเมื่อวานมีนักเรียนสาวนางหนึ่งได้ทำความดี ที่น่ายกย่องบนรถเมล์ มีผู้ชายทำโทรศัทพ์ตกไว้ พอเจ้าของโทรเข้าเครื่อง น้องเค้าก็รับแล้วบอกว่าคุณทำของตกไว้ หลังจากนั้นน้องคนนี้ก็เก็บของไว้ให้ และให้เจ้าของมารับคืน น่านับถือ ๆ ขอปรบมือให้ —

    **ในทางกลับกัน ถ้าเป็นคนที่เห็นแก่ได้ ป่านนี้อาจเอาไปขายแล้วก็ได้ **
    ว่ามั้ยคะท่านพี่ 😀

  8. อะ งั้นวันนี้ผมเอาความดีมาฝากอีกครั้ง–

    สละเบาะนั่งให้เด็กนักเรียนตัวน้อยโดยพลันเมื่อเห็นขึ้นมาบนรถเมล์

    – อิ่ม – 🙂

    * * *

    พนักงานสาวคล้องแขนมาส่งผม ผมมองมองกลับไปยังโถงพบว่า เห็น นู๋บาล์มกำลังเขียนใบนำฝากอยู่

    ด้วยมิตรภาพ ครับ

  9. nubalm Says:

    นับถือๆๆ ขอคาราวะให้ท่านพี่ หนึ่งจอก!!!!

    ถ้าเป็นคนอื่นคงจะแกล้งหลับในฉับพลัน ?

    ฉันเขียนใบนำฝากเสร็จ เมื่อหันกลับมาพบว่าพนักงานเดินไปส่งพี่ประที่เป็นลูกค้าประจำ ของธนาคารแห่งนี้

    **เคารพรัก** 🙂

  10. ความสุขที่ได้จากการนี้ ทั้งของผม และนู๋บาล์ม คือ

    รอยยิ้ม ที่มีความสุข

    หือ… ทันตาเห็นโดยพลัน

    😀

  11. ท่านไอซ์

    ว่าด้วยเรื่อง moderation..

    อ๊ะแบบว่า ต้องให้เจ้าของบล็อกมา approve น่ะท่านไอซ์.. อย่างกรณีท่านอานันท์ หรือของท่าน ที่อนุญาตให้ใครมา comment ก็ได้.. จะเกิดกรณีก็แค่ตอนที่คน comment ดันพิมพ์เสียยาวเหยียด..

    ทำให้ระบบระวังไว้ก่อน โดยจัดให้เป็นข้อความที่ต้องมีการตรวจสอบก่อน ว่าไม่ใช่ spam

    ประมาณนั้น

    ว่าแต่ท่าน approve comment ข้าพเจ้าในบ้านท่านหรือยัง?

  12. umpo Says:

    อ่านแล้วเจ็บๆคันๆดีจังเลยครับ

    มาตรฐานดีเลวมนุษย์เราอยู่ตรงไหนหนอ ชวนคิด ชวนคิด

    ผมไม่มีความดีมาฝาก แต่อยากขอกู้ความดีแบบดอกเบี้ยต่ำๆ จะเอาไปซื้อความสุขสักสองหฤหรรษ์ มีไหมขอรับท่านอานันท์

    คารวะ

  13. สวัสดีครับคุณอัมโปะ--

    แน่นอน ธนาคารนี้มีให้กู้ แต่ไม่คิดดอกเบี้ยเป็นเงินนะ

    ความไม่ดีก็ไม่รับ ขอเป็นกู้สองใช้ความดีมาหนึ่ง (หรือมากกว่านั้นก็ได้)

    ตกลงไหมครับ

    งั้น เขียนใบเบิกเลยกับพนักงานสาวคนนั้น...

    ด้วยมิตรภาพครับผม

  14. Orn-Uma P. Says:

    (( เดิน เก้ๆ กังๆ ผลักประตูเข้ามาด้านในธนาคาร ))
    นั่งอ่านแล้ว…เลยค้นดูในกระเป๋าเจอ “ความดี” ขอเปิดบัญชีนำฝากดัวยค่ะ

    .. ช่วงบ่ายวันนี้ เดินไปธุระที่ธนาคาร ขากลับรู้สึกหิวเลยแวะซื้อขนมเจ้าอร่อย
    เผอิญมาเจอ ขอทาน นู๋น้อยตัวผอมท่าทางหิวไม่แพ้ตัวเราเอง เลยตัดใจให้ขนม
    นู๋น้อยไป .. (เพราะหากให้เงิน น้องคงต้องไปแบ่งกับพวกหัวคิวอีก)
    ….. สิ่งที่เห็นคือแววตาน้องเค้าฉายมาอย่างดีใจ …….

    ถึงแม้ไม่อิ่มท้องจากขนมนั้น แต่กลับ..”อิ่มใจ”..

  15. อิ่มใจกับคุณด้วย...

    ว่าแต่ว่า เคยพบลักณะนี้ไหมครับ คือ ให้ของกินแล้วเอาไม่รับ ขอเป็นเงินอย่างเดียว...

    ผมยังไม่เคบพบ แต่น้อง ๆ เขาเล่าให้ฟัง-ว่ามี

    เอ้า...เปิดบัญชีเลยครับ😀

  16. Orn-Uma P. Says:

    อย่างนี้ยังไม่เคยพบนะค่ะ…
    แต่มีอยู่ครั้งนึง…นั่งทานข้าวอยู่ ก็เลยบอกให้เค้าไปสั่งแล้วหาที่นั่งทานเลย
    ปรากฎว่า เค้าขอใส่กล่อง และขอเพิ่มอีกกล่องไปฝากภรรยาเค้าที่นั่งพักอยู่
    อีกด้าน……….

    …ก็เลยจัดให้ไป…(เเต่ก็เพียงแค่ร้านอาหารตามสั่งธรรมดาอ่ะค่ะ จึงพอจะ
    สงเคราะห์กันไหว))

  17. คล้ายกันครับ เพียงแต่ว่าที่ผมพบนั้นเป็นเด็กชายน้อยวัยสิบขวบ

    วันนั้นนั่งกินดื่มกับเพื่อนหลายคน เป็นร้านอาหารธรรมดา ติดถนนใหญ่

    เด็กน้อยเข้ามาขอเงินตามโต๊ะ แล้วมาถึงโต๊ะพวกผม เพื่อนคนหนึ่งบอกว่า ไม่ให้ละเงิน กินข้าวแทนไหม? ก็เห็นบอกว่าขอเงินกินข้าว

    ผมและอีกหลายคนตำหนิเพื่อนคนนั้นว่า ไม่ให้แล้วไปกวนเด็กทำไม? แต่ก็เข้าใจเจตนาเพื่อนครับ และก็คล้อยเห็นด้วย เลยสนับสนุนให้เขากินข้าว นั่งกินโต๊ะเดียวกันนี่แหละ

    เด็กน้อยรับคำ เพื่อนถามว่าจะกินอะไร (ยกเว้นเหล้า) ข้าวผัดปูไหม

    เด็กน้อยพยักหน้ารับ ไม่เลือก ไม่เรื่องมาก

    เราจึงสั่ง พร้อมเครื่องดื่ม (โคล่า)

    เราหยุดการสนทนา มองเขากินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย

    กระทั่งเขากินหมด ถามเขาว่า อิ่มไหม มีน้องไหม เอาข้าวไปฝากน้องด้วย

    เด็กน้อยพยักหน้า เราสั่งข้าวใส่กล่องให้เขา

    เขาจากไปพร้อมคำกล่าวขอบคุณ

    ผมเชื่อว่า ภาพเหตุการณ์วันนั้นยังคงตรึงใจเพื่อน ๆ อยู่

    รวมทั้งอาเฮียเจ้าของร้านที่มักชอบกวน TEEN พวกเรา

    เขาหัวเราะครั้งแรกที่เราสั่งข้าว

    จากนั้นเขาไม่หัวเราะ...

    ด้วยมิตรภาพครับ

  18. 😉

    ขอลองโค้ดหน่อย

  19. Orn-Uma P. Says:

    รู้สึกฉ่ำใจตามด้วยค่ะ

    ทุกครั้งที่เราทำสิ่งที่เรียกว่า “ความดี” มักจะส่งผลให้เรา
    ชื่นฉ่ำใจ มีความสุข ในห้วงเวลานั้น และ ทุกครั้งที่นึกถึง
    อย่างนี้รึเปล่าค่ะ ที่เรียกว่า “บุญ” ..

    …. 😀 ….


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s