ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

สะพานขาด มิถุนายน 6, 2007

Filed under: หิ้งหนังสือ — ประทีป จิตติ @ 12:13

สะพานขาด

สะพานขาด คือ ชื่อเล่มรวมเรื่องสั้นที่ว่า, ว่ากันว่าหากเจ้าของบทประพันธ์ไม่ถอนออกจากคณะกรรมการซีไรต์ เล่มนี้ควรเป็นเล่มที่ได้รับรางวัล มิใช่รวมเรื่องสั้น แผ่นดินอื่น

เนื่องด้วยในห้วงยามนั้นผู้ประพันธ์ได้ถล่มตนเองว่าฝีมือยังไม่ถึงขั้น แต่กลับมีมือลึกลับส่งเข้าชิง (ด้วยความหวังดี แต่อาจเป็นร้ายสำหรับเจ้าของผลงาน)

อย่างไรก็ตาม, รวมเรื่องสั้นสะพานขาดนี้มิได้มีความยิ่งหย่อนไปกว่าแผ่นดินอื่นเลย เนื่องด้วยเป็นการเขียนในห้วงยามเดียวกัน ทว่าต่างกรรมต่างวาระเท่านั้น

เรื่องเด่นที่ข้าพเจ้าชอบกลับไม่ใช่สะพานขาด หากเป็นในห้วงน้ำกว้าง, โลกใบเล็กของซัลมาน, ชะตากรรม, สะพานขาด, แมวดำ และอื่น ๆ ตามลำดับ

แต่ละเรื่องที่ข้าพเจ้ากล่าวอ้างต้องขอบอกกล่าวทำความเข้าใจสักนิดว่า หากท่านเป็นผู้ที่ชื่นชอบวรรณกรรมแนวอภิรมย์แล้วละก็…งานเขียนเล่มเรื่องนี้คงไม่เหมาะ-

ไม่เหมาะนั้นเป็นเพราะงานของกนกพงศ์เป็นงานวรรณกรรมเพื่อชีวิต สะท้อนเรื่องราววิถีชีวิต-ความเป็นอยู่ของชีวิตเล็ก ๆ ในระดับรากหญ้า ซึ่งบางเรื่อง บางปัญหามีปมอันเกิดจากสภาพเศรษฐกิจและสังคมกดดันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ขึ้น และการเปลี่ยนแปลงนั้นล้วนนำเอาความหายนะมาทำลายย่ำยีวิถีดั้งเดิม ดังจะเห็นเด่นชัดใน โลกใบเล็กของซัลมาน, ความขัดแย้งทางความคิดเห็นต่อสภาพการเมืองใน สะพานขาด และความขัดแย้งในตัวตนของมนุษย์ในภาวะที่ต้องต่อสู้กับอำนาจฝ่ายสูงและฝ่ายต่ำของตนเองใน ในห้วงน้ำกว้าง และ แมวดำ…

ข้าพเจ้าเคยตั้งข้อสังเกตระคนสงสัยว่า- กนกพงศ์ฯ เขียนแต่ละย่อหน้ายาว ๆ ได้อย่างไร, ทำไมเรื่องสั้นแต่ละเรื่องของเขาจึงมีความยาวไม่ต่ำกว่า ๑๐ หน้ากระดาษพิมพ์ได้โดยไม่สร้างความเบื่อหน่ายหรืออึดอัดแก่ผู้อ่านในการติดตามอ่าน ซึ่งการนี้หากนักเขียนอื่น ๆ เขียนอย่างขาดพลังแล้ว ข้าพเจ้าว่ายาก- ยากแก่การสร้างความสนใจในเนื้องานกระทั่งสร้างความสนใจอยากติดตามอ่านจนจบ ดังเช่นใน ห้วงน้ำกว้าง แม้โทนเรื่องจะมีแต่ความอึดอัดแต่ก็ชวนให้ติดตามในการคลี่คลายของเรื่อง, เป็นภาวการณ์การต่อสู้กับจิตใจของมนุษย์ในด้านมืดและด้านสว่าง เสมือนตอกย้ำวรรคทองใน ชายเฒ่าที่ชายฝั่ง ว่า “ไม่มีอะไรเลยที่จะน่ากลัวเท่ากับตัวของเราเอง”

นั่นเป็นเพียงแค่เรื่องเด่นในรวมเรื่องสั้นที่ข้าพเจ้าคัดเลือกหยิบยกขึ้นมาให้ท่านร่วมทัศนา และต้องขอกล่าวอย่างไม่เกินความจริงอีกด้วยว่า ๑๐ เรื่องสั้นในรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ ทุกเรื่องล้วนมีความน่าสนใจ- ทุกเรื่อง

นั่นคือสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าวอ้าง-

สำหรับรวมเรื่องสั้นสะพานขาดจะเป็นไปอย่างที่กล่าวไว้หรือไม่นั้น คงมีแต่ท่าน ผู้อ่านที่สัตย์ซื่อ* เป็นผู้พิจารณา และสมญานาม ‘นักเขียนเพื่อชีวิต’ นั้น สมควรมอบแด่เขาหรือไม่

บางที- ท่านอาจค้นพบคำตอบได้โดยพลันในรวมเรื่องสั้นเล่มแรกนี้ของเขา •

 

 

 

หมายเหตุ– 

ผู้อ่านที่สัตย์ซื่อ บางส่วนจากคำนำเล่ม โดย วชิระ บัวสนธ์

รวมเรื่องสั้น “สะพาดขาด” ของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์

พิมพ์ครั้งที่ ๒, ๒๕๓๖ โดยสำนักพิมพ์นกสีเหลือง

 

Advertisements
 

2 Responses to “สะพานขาด”

  1. เวียง-วชิระ บัวสนธ์ Says:

    ขออนุญาตเรียนให้ทราบว่าคำนำเล่ม‘สะขาดขาด’ที่อ้างว่าผมเป็นคนเขียน ขอยืนยันว่าไม่ใช่ครับ-จากเวียง-วชิระ

  2. อ่า ดีใจเป็นอย่างยิ่งที่พี่ท่านเวียงแวะมาบอกกล่าว

    ผมชี้แจงกลับต่อพี่ทางจดหมายไฟฟ้านะครับ

    ด้วยความเคารพ

    หมายเหตุ--

    ผมได้แก้ไขตามคำแนะนำของพี่เวียงแล้ว บกพร่องด้วยอาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดว่า งานชิ้นนี้พี่เวียงเป็นผู้เขียน แต่หาใช่เช่นนั้นครับ

    ผมเพียงยกคำที่ว่า "ผู้อ่านที่สัตย์ซื่อ" ซึ่งปรากฏอยู่ในหน้าจากสำนักพิมพ์ ทีนี้เมื่อไม่มีการเน้นคำ และ แจงรายละเอียดการพิมพ์ไม่สมบูรณ์ พิจารณาแล้วจึงอาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดได้จริง ๆ

    ขอบคุณสำหรับคำชี้แจงของพี่เวียงครับ เป็นตัวอย่างที่จะต้องพึงระลึกไว้ในโอกาสต่อไป

    ต้องรอบคอบมากกว่านี้

    ด้วยความเคารพ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s