ประทีป จิตติ

พูดด้วยการเขียน

วันที่สิบเก้า มีนาคม 24, 2007

Filed under: แวะพัก-ทักทาย,ในตะกร้า — ประทีป จิตติ @ 13:55

ประทีป จิตติ ได้เปิดพื้นที่ “เส้นทางนักเขียน” ซึ่งคัดเอาประโยคของนักเขียนต่างแดนที่ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์จุดประกายวรรณกรรม… และท่านสามารถเข้าไปอ่านเนื้อความเต็มได้ที่อยู่ตามลิงก์- ซ้ายมือ.

   ด้วยหวังว่าจะมีประโยชต่อนักเขียน-นักอ่าน บ้าง ไม่มากก็น้อยขอรับ

ด้วยมิตรภาพ.

blog2.jpg

หมายเหตุ : –

  พื้นที่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับ คมคำ-คมความ แต่อย่างใด

 

Advertisements
 

4 Responses to “วันที่สิบเก้า”

  1. tuleedin Says:

    วันนี้หาได้เปิดออนไลน์ฤาขอรับ
    ข้าพเจ้าเปิดแล้วไม่เจอผู้ใด
    อีกประเดี๋ยวจะกลับมาเปิดใหม่

    คารวะ

  2. tuleedin Says:

    Growing Blogs
    These WordPress.com blogs gained the most popularity recently.

    ไทย

    1 ประทีป จิตติ
    การเขียนคือการรับใช้ความคิดของตน

    2 cafe’ de tuleeDin
    ร้านกาแฟท้ายซอย
    3 HammarbyHöjden
    Om Hammarbys öden och äventyr…
    4 Jatukam Ramathep Photos { รูปจตุคาม }
    แด่ ท่านจตุคาม รามเทพ และ ท่านขุนพันธรักษ์ […]
    5 typhoon days
    I am not who I think I am

    เอามาฝาก(บ้าง)ขอรับ
    เข้าบ้านหนอนไม่ได้ข้าพเจ้าพาลไม่มีที่จะไปเอาเลย
    ดีนะหลัง ๆ มานี่มีบล็อกสหายพอให้คลายหง่าว
    คิดถึงตอนเว็บท่านเจ้าสำนักล่มเมื่อปีกลาย
    เปิดได้แทบจะโดดกอดสหาย ฮา ฮา ฮา

    ไม่มีทีไปเลยวนเวียนหมู่บ้าน wordpress เล่น
    เจอนี่เข้าให้ตะลึงจังงังอยู่เป็นครู่
    กระพริบตาสองที หยิกแขนตัวเองหนึ่งที

    ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับพี่ท่าน

    อย่าเพิกขอรับ!
    ขอพี่ท่านอย่าเพิกเข้าใจว่าข้าพเจ้าจะหลงชื่นชมยินดีกับตำแหน่งแห่งที่เหล่านี้
    หากแต่ยินดีกับความรักและเอาใจใส่ที่พี่ท่านให้กับงานอันเป็นที่รัก
    ยินดีด้วยกะปิตันแห่งอักษรนาวาที่กำหนดเข็มทิศ ควบคุมหางเสือพังงาอย่างมั่นคง

    การจะเป็นที่สนใจหรือไม่? แค่ไหน?

    หาใช่เรื่องที่เรานำมาใฝ่ใจ
    (จะแยกแยะได้มากน้อยเพียงใดล้วนแล้วแต่ศักยภาพทางวุฒิภาวะของผองชน)
    ความสุขสิน่าสนใจ
    ความสุขที่ได้ปั้นดินเขียนรูปสร้างงานขึ้นมา
    เพื่อส่งสารแลกเปลี่ยนกันระหว่างผู้คน

    ข้าพเจ้ารับรู้ตั้งแต่เห็นพี่ท่านเอาใจใส่ space แล้ว
    เสียแต่ที่นั้นการเข้าออกยากลำบากเต็มที
    เหมือนกับร้านหนังสือดี ๆ ไปตั้งอยู่ท้ายซอย (อ้าว! โดนตัวเอง!)
    ซ้ำปากซอยยังมีหลุมบ่อเข้าออกลำบาก

    มาอยู่ที่นี่ช่างไม่ต่างกับมาตั้งสถานีรถไฟฟ้า ฮา ฮา

    พรุ่งนี้ตัวเลขก็ต้องเปลี่ยนไป
    จากหนึ่งสอง อาจกลายเป็นสิบ ยี่สิบ
    แต่แน่ใจว่าหาได้มีผลอันใด
    สิ่งที่กระทำไม่เคยเปลี่ยน
    ยังคงเขียน..เขียน..และเขียน
    ก็เพราะ ‘การเขียน’ คือ ‘ชีวิต’

    อ้อ..ไม่ใช่สินะ

    คือการรับใช้ความคิดของตน ต่างหาก อิ อิ อิ

    คารวะ

  3. ยามเช้าสวัสดิ์ขอรับท่าน

    ท่านนี่ช่างซอกแซกเสียจริง ๆ กระผมเองน่ะไม่เคยเยี่ยมกรายไปมาในหมู่บ้านแห่งนี้สักเท่าไหร่ มีบ้างบางครั้งที่เหลือบสายตามองไปแล้ว อ้าว! สะดุดกับ ร้านกาแฟ ของท่าน

    คราวนั้นกระผมเลยเอามาฝากขอรับ

    เช่นกันขอรับ ทุกวันนี้กระผมมีฟามสุขมาก ๆ กับการที่ได้ทำในสิ่งที่กระผมรัก– ทำมันอย่างไร้ฟามกดดัน ทำเพราะใจรัก อ้าว! เอ๊ะ ทำไมกระผมพูดจาวกไปวนมาอย่างนี้ 555

    ด้วยมิตรภาพ

    ป.ล.เว็บหนอนสงสัยอาการหนักคราวนี้ เหล่าหนอนเลยอดอ่านงาน ดี ๆ ของกระผม โห่ โห่ โห่

  4. tuleedin Says:

    สงสัยแล้วเชียว…
    ทำไมหน้าร้านกาแฟฯจึงมีรอยเท้า ฮา ฮา ฮา


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s