Author Archive for จิต จิตติ

13
พ.ย.
09

เรื่องบางเรื่องไม่ต้องเล่าให้ใครฟังก็ได้

เรื่องบางเรื่องไม่ต้องเล่าให้ใครฟังก็ได้

เนชั่นสุดสัปดาห์ 13-19 พ.ย. 2552

******************************

บางส่วนจากเรื่อง.

“…ฉะนั้นการที่จะทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องแต่ง เพื่อให้เรื่องจริงนั้นเป็นความลับรู้กันอยู่สามคน ผมควรจะเปลี่ยนชื่อตัวละครเปลี่ยนฉากในเรื่องเสียใหม่  เริ่มจากอาทิตย์เป็นตะวัน วันเพ็ญเป็นเดือนเต็ม ดาราเป็นดาว  ทาวน์เฮ้าส์เปลี่ยนเป็นคอนโดมิเนียมหรูย่านถนนสาทร  เบียร์กระป๋องเปลี่ยนเป็นวิสกี้ที่ไม่จำเป็นต้องรู้จักยี่ห้อแพงๆ สักขวด ถั่วลิสงอบเกลือเปลี่ยนเป็นเมล็ดอัลมอนด์ แหนมเปลี่ยนไส้กรอกเยอรมันรมควัน หรือซาลามีสักดุ้นสองดุ้น  ฉากจบตัดจักรยานและก๋วยเตี๋ยวทิ้งไป  ผมนั่งรถไฟฟ้าบีทีเอสกลับคอนโดมิเนียมหรูย่านสุขุมวิท ๑๕

พลันรู้สึกนับถือตัวเองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเมื่อวาบคิดถึงคำว่า จรรยาบรรณ!”

25
ต.ค.
09

เวลาว่าง

clip_image002

ปีที่ ๔  อาทิตย์ที่ ๓๑

 

เวลาว่าง

 

ผมกำลังฝึกใช้โปรแกรมโฟโต้ช็อป (Adobe Photoshop) เพื่อตกแต่งภาพถ่ายที่ได้คัดเลือกว่าจะทำเป็นโปสการ์ด  ในการณ์นี้ทำให้ผมคิดถึงวันวานเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษา มีวิชาหนึ่งที่ต้องเรียนคือ วิชาสื่อสิ่งพิมพ์ ปลายเทอมมีงานที่จะต้องทำส่งอาจารย์คือออกแบบแผ่นโปสเตอร์ ขั้นตอนวิธีทำต่าง ๆ นั้นไม่ยาก แต่กระบวนการนั่นสิไม่ง่ายเลย

            ตรงนี้ละที่ทำให้ผมย้อนคิดไปถึงวันนั้น  คือหากวันนั้นมีคอมพิวเตอร์ มีโปรแกรมอย่างโฟโตช็อปอะไร ๆ ก็ง่ายดายขึ้น แถมยังประหยัดเวลาอาจทำให้คิดออกแบบได้มากกว่าหนึ่ง

ตอนนั้นทำด้วยมือทุกอย่าง

            เริ่มจากหาภาพที่จะใช้  คิดข้อความที่จะสื่อและกำหนดตำแหน่งการวาง  ที่ยุ่งยากที่สุดคือตัวอักษรนี่แหละครับ

            ผมซื้อแผ่นตัวอักษรอย่างที่ใช้ขูดมาถ่ายเอกสาร ตัดตัวที่ต้องการใช้ติดลงกระดาษไข (Layer) กว่าจะสำเร็จก็ผลาญเวลาไปมาก  เสร็จแล้วก็ต้องมากำหนดค่าสีว่าจะใช้สีอะไร เป็นเปอร์เซ็นต์เท่าไหร่ กระนั้นก็ตามผมยังมองไม่ออกไม่เห็นภาพอยู่ดีว่า หากออกมาตามค่าที่กำหนดมันจะดูได้หรือดูแย่ขนาดไหน

            ไม่เหมือนทำในคอมพิวเตอร์ สามารถเห็นภาพรวมที่จะผลิตจริงทันที  อีกทั้งยังแก้ไขปรับปรุงได้ตามใจชอบจนกว่าจะพอใจในที่สุด

            อย่างไรก็ตาม การที่ไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้ในวันนั้นใช่ว่าเป็นเรื่องน่าเสียดายแต่อย่างใด อย่างน้อยก็ทำให้ผมรู้จักขั้นตอนการผลิต ซึ่งคอมพิวเตอร์ก็ทำอย่างเดียวกันนี้ ต่างกันโดยกระบวนการเท่านั้น

อ่านต่อ ‘เวลาว่าง’




ถ้อยความคมคำ

“เราไม่เคยทำ ‘ชั่ว’ ไม่เคย ‘โกง’ คน ไม่เคย ‘เอาเปรียบ’ คน ชีวิตจึงถูกกระทำ ถูกเอาเปรียบตลอดเวลา เรา ‘ต่อรอง’ อะไรไม่เป็น ไม่เคยเรียกร้องค่าต้นฉบับนอกจากเขาจัดให้ อีกอย่างเราเป็นคน ‘ใจอ่อน’ ซื้อของไม่เคยต่อ ยิ่งคนแก่ขายก็ยิ่งไม่ต่อ”

'รงค์ วงษ์สวรรค์

ตู้ป.ณ.

prateepjitti@hotmail.com

เรื่องในบ้าน

ผู้มาเยือน

  • 72,413 hits

RSS กระท่อมธุลีดิน

RSS ก้าวรอก้าว

  • ก้าวฯที่ ๔๓ พฤศจิกายน 14, 2009
    kaawrowkaw
  • มายา พฤศจิกายน 14, 2009
    kaawrowkaw
  • ทำมือ ทำไม พฤศจิกายน 14, 2009
    เรื่องจากปก โดย กีรติ ทำมือ ทำไม . . มีคำถามอยู่มากว่า ทำไมเราจึงต้องรู้จักที่จะผลิตข้าวของเครื่องใช้เองบ้าง ทำไมเราไม่ซื้อ ซื้อ ซื้อ เป็นคำถามที่ตอบไม่ง่าย และยากที่จะอธิบาย คนเราเรียนรู้จักชีวิตที่สุขสบายมาตั้งแต่เกิด ไม่ว่าจะเป็นการติดยึดอยู่กับสิ่งนั้น สิ่งนี้ แม้ว่าไม่มีโอกาสจะได้รับก็ยังคงตะกายเพื่อให้ได้มา จึงเห็นผู้คนปากกัดตีนถีบมากหน้าหลายตา ดิ้นรนแ […]
    kaawrowkaw

RSS นารินทร์ ทองดี

  • นิทานหลานยาย (๑) พฤศจิกายน 15, 2009
    ย้อนไปยังครั้งก่อนตอนเป็นเด็กตัวเล็กๆกระจ้อยด้อยเดียงสาวงนิทานหลานยายที่ปลายนาจุดกำเนิเปิดฟ้าจินตนาการย้อนไปยินสำเนียงเสียงยายเล่าถึงเรื่องราวเก่าๆเขาเล่าขานสื่อสุขโศกโลกธรรมเป็นตำนานเรื่องพื้นบ้านนิทานปรัมปราย้อนไปดอมดมกลิ่นผ้าซิ่นไหมซึ้งถึงรักจากใจผ่านใยผ้าด้วยใช้รักถักทอต่อผืนมาแกมกลิ่นกายชาวนาชราวัย(มีต่อ) […]
    noreply@blogger.com (Narin Thongdee)