28
เม.ย.
08

ดวงดาว

 

ดวงดาวเจ้าคงจะหนาวเมื่อคราวฟ้ามืด
ดวงตาข้าเพียงเฝ้าหาหนทางที่คั่นใจไว้
ดวงใจไหม้เกรียมหมองหม่นเหมือนคนไร้แรง

ดวงดาวอยู่ในห้วงหาวมากมายใสสุก
ดวงตาเก็บดาริกาเอามาให้โลกสุกใส
ดวงใจอุ่นไฟคิดสร้างแม้ทางร้างลา

ดวงดาวมากมายเรื่องราวให้คิดให้อ่าน
ดวงตาขอบคุณฟ้าดินบันดาลให้ข้าได้ใช้
ดวงใจมั่นคงฝันใฝ่ไม่เคยผันแปร

 

หงา-สุรชัย จันทิมาธร


14 Responses to “ดวงดาว”


  1. เมษายน 28, 2008 ที่ 22:01

    ดวงดาวเจ็บร้าวเพียงใรในฟ้ากว้าง
    ดวงตาร้างไร้คนที่เคยเขียน
    ดวงใจอุ่นกรุ่นหวานยังวนเวียน
    ดาวดวงเพียรยังพร่างฤาอย่างไร?

    ดวงดาวเหน็บหนาวใช่ไหมไร้ใครข้าง
    ดางตาจางซีดเซียวจะเหลียวไหน?
    ดวงใจร้องครวญคร่ำอยู่ร่ำไป
    อีกเมื่อไรจะกลับมานะย่าหนุงนะ

    สุรดิน จรทิมาธัน

  2. เมษายน 29, 2008 ที่ 00:49

    ลืมบอกท่านพี่ ท่านต้องฮึมฮัมท่วงทำนองริธึ่มแอนบลูส์ ด้วยขอรับ

    ฮึม …ฮึม ๆ ๆ ๆ…ฮึม ๆ ๆ

    กวีแก้เสียหยาดทิพย์ราชปานวาดแสงทองจริงเชียว!

  3. เมษายน 29, 2008 ที่ 15:15

    แหมพ่อคู้ณณณณณ
    มาหมดเลยนะสาว ๆ ในเครือเนี่ย
    แบ่งมาบ้างจิ
    สักคนก็ยังดี

  4. เมษายน 29, 2008 ที่ 17:19

    อา..ใบหน้าที่แท้จริงแจ่มแจ๋ว
    ตรงนี้มีนัยยะสำคัญนะขอรับพี่ท่าน

    ฉายาที่แท้จริงพันปีไม่มีเปลี่ยน
    ใบหน้าที่แท้จริงรับผิดชอบทุกตัวอักษร

    เงยหน้าไม่ละอายต่อฟ้า
    ก้มหน้าไม่กลัวสบตาดิน

    นับถือ
    นับถือ

    คารวะ

  5. เมษายน 29, 2008 ที่ 22:39

    นับถือๆ ท่านดินจริงเชียว

    เอนย่าก็เอนย่าเต๊อะคงสู้ท่านย่า(หนุง)บ่ะได้

    โอ้…เราเก็บพื้นที่ไว้ให้หนุ่มๆ อู้กันดีกว่าหนา
    รีบจรลี ณ บัดนี้คงเข้าทีกว่า
    เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกก

    ปล.ท่านประทีป…ตัดหน้าได้ไงนี่ ข้าเจ้าไปโม้อยู่กระท่อมท่านดินหลายเพลาว่าจะเปลี่ยนหน้าเด็กเสียที เพราะตอนนี้ข้าเจ้าบ่ะอยากเป็นเด็กแล้ว และจะหยุดให้ชีวืตมีเพียงสองสีสักที อยากได้สีอื่นที่มันดูสดใสบ้างน่ะหนา
    แต่จนแล้วจนรอดก็มัวแต่ยุ่งนู่นนี่บ่ะได้เปลี่ยนสักที

    เฮ้อ………………………………………

  6. เมษายน 30, 2008 ที่ 00:20

    ภาพก่อนนั้น มันวัยเด็ก ตอนนี้ แก่…

    แถมยังชีวิตซีเปีย

    ท่านป๋าเอ๋ย อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ จะขอแบ่งง่าย ๆ หรือ ต่างคนต่างมีเจ้าของ เราเองได้แต่แอบยลพิศ…

  7. เมษายน 30, 2008 ที่ 15:00

    เฮ้ออ
    ท่านพี่โปรดอย่าเอ่ยอันใดอีกเลย
    ฟังแล้วมันยอกแสยงในหัวใจ
    ทำไมหนอ ทำไม

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

  8. เมษายน 30, 2008 ที่ 17:42

    น่ะหนุ่มๆ ฟังเพลงมั้ย

    “เธอลืมไปหรือเปล่ารักฉันเพราะอะไร
    ลืมไปหรือเปล่าชอบฉันที่ตรงไหน”

    นึกถึงความรู้สึกยามแรกรักแม่หญิงของท่านกันสักหน่อยสิ

    แหม้…ว่าจะบ่ะอู้แล้วเจียว

  9. พฤษภาคม 1, 2008 ที่ 15:55

    สวัสดีค่ะ ขอเชิญคุณมาร่วมแบ่งปันความคิด สิ่งที่น่าสนใจ ผ่านบล็อก กับพื้นที่ที่ให้คุณมากสูงสุดถึง 3 กิ๊กกะไบท์
    พื้นที่ที่คุณสามารถแสดง เนื้อหา, รูปภาพ, อัลบั้มรูปภาพ, สไลด์โชว์, วีดีโอ, เสียง และหาเงินง่ายๆจากบล็อกด้วย Google Adsense กับเครื่องมือ widget ต่างๆ อีกมากมาย ใช้งานง่าย ปรับแต่งได้อิสระเหมือนโลกทั้งใบเป็นของคุณ. คลิกที่ชื่อได้เลยค่ะ.
    ขออภัยหาก Comment นี้รบกวนเวลาคุณ ขอบคุณค่ะ.

  10. พฤษภาคม 1, 2008 ที่ 20:37

    มีมาถึงนี่
    แสดงว่าบล็อกท่านพี่ ดัง มากนะขอรับ
    ที่ไหนที่มีคนป่วนเปี้ยนไปมา มากมาย
    มักโดน มักโดน

    เอิ๊ก

  11. พฤษภาคม 2, 2008 ที่ 20:17

    อา..คงได้เวลาใช้จอแบนนะขอรับ
    (มุกนี้ไม่ค่อยกล้าเล่น..กลัวเข้าตัว เจ้าไมเคิลมันพ้นวัยฉกรรจ์แล้วด้วย อาการแรกมาแล้วเครื่องสแตนด์บายไม่ได้ ขืนเป็นอะไรตอนนี้ข้าพเจ้ายุ่งแน่!)

  12. พฤษภาคม 2, 2008 ที่ 20:18

    อา..คงได้เวลาใช้จอแบนนะขอรับ
    (มุกนี้ไม่ค่อยกล้าเล่น..กลัวเข้าตัว เจ้าไมเคิลมันพ้นวัยฉกรรจ์แล้วด้วย อาการแรกมาแล้วเครื่องสแตนด์บายไม่ได้ ขืนเป็นอะไรตอนนี้ข้าพเจ้ายุ่งแน่!)

    พี่ท่านรบกวนดูท่านเพลงทีอาการเป็นอย่างไรบ้าง?

    คารวะ


ใส่ความเห็น




ถ้อยความคมคำ

“เราไม่เคยทำ ‘ชั่ว’ ไม่เคย ‘โกง’ คน ไม่เคย ‘เอาเปรียบ’ คน ชีวิตจึงถูกกระทำ ถูกเอาเปรียบตลอดเวลา เรา ‘ต่อรอง’ อะไรไม่เป็น ไม่เคยเรียกร้องค่าต้นฉบับนอกจากเขาจัดให้ อีกอย่างเราเป็นคน ‘ใจอ่อน’ ซื้อของไม่เคยต่อ ยิ่งคนแก่ขายก็ยิ่งไม่ต่อ”

'รงค์ วงษ์สวรรค์

ตู้ป.ณ.

prateepjitti@hotmail.com

เรื่องในบ้าน

ผู้มาเยือน

  • 72,231 hits

RSS ก้าวรอก้าว

  • ก้าวฯที่ ๔๓ พฤศจิกายน 14, 2009
    kaawrowkaw
  • มายา พฤศจิกายน 14, 2009
    kaawrowkaw
  • ทำมือ ทำไม พฤศจิกายน 14, 2009
    เรื่องจากปก โดย กีรติ ทำมือ ทำไม . . มีคำถามอยู่มากว่า ทำไมเราจึงต้องรู้จักที่จะผลิตข้าวของเครื่องใช้เองบ้าง ทำไมเราไม่ซื้อ ซื้อ ซื้อ เป็นคำถามที่ตอบไม่ง่าย และยากที่จะอธิบาย คนเราเรียนรู้จักชีวิตที่สุขสบายมาตั้งแต่เกิด ไม่ว่าจะเป็นการติดยึดอยู่กับสิ่งนั้น สิ่งนี้ แม้ว่าไม่มีโอกาสจะได้รับก็ยังคงตะกายเพื่อให้ได้มา จึงเห็นผู้คนปากกัดตีนถีบมากหน้าหลายตา ดิ้นรนแ […]
    kaawrowkaw

RSS นารินทร์ ทองดี

  • นิทานหลานยาย (๑) พฤศจิกายน 15, 2009
    ย้อนไปยังครั้งก่อนตอนเป็นเด็กตัวเล็กๆกระจ้อยด้อยเดียงสาวงนิทานหลานยายที่ปลายนาจุดกำเนิเปิดฟ้าจินตนาการย้อนไปยินสำเนียงเสียงยายเล่าถึงเรื่องราวเก่าๆเขาเล่าขานสื่อสุขโศกโลกธรรมเป็นตำนานเรื่องพื้นบ้านนิทานปรัมปราย้อนไปดอมดมกลิ่นผ้าซิ่นไหมซึ้งถึงรักจากใจผ่านใยผ้าด้วยใช้รักถักทอต่อผืนมาแกมกลิ่นกายชาวนาชราวัย(มีต่อ) […]
    noreply@blogger.com (Narin Thongdee)