ว่าแต่ ท่านต้องขอแม่ เค อดัม แต่งงานก่อนนา ไม่งั้น ไม่มีวินเซ็นต์

อ่า กำลังบ้า เดอะ ก็อดฟาเธอร์ น่ะขอรับ

โลกแห่งความจริง เตรียมเก็บเงินไว้ซื้อของใหม่เสียแต่เนิ่น ๆ หวังว่าวันนั้น พี่ท่านจะได้ไม่ทุกข์ใจ

สำหรับจอภาพของผม วันนี้มันกระตุก ๆ จนต้องรีบปิด พยายามภาวนา ไม่ให้มันเจ๊ง นี่เล่นไสยศาสตร์กะวิทยาศาสตร์เลยนะนี่นะ

ไม่มีอะไร เพียงแต่หากต้องซื้อใหม่ คงต้องเจียดเงินรางวัล (กองทุนยามยาก) มาซื้อ

เขียนเรื่องสั้นหลายเรื่องนา กว่าจะซื้อจอภาพได้เครื่องหนึ่ง จึงถวิลหาเครื่องพิมพ์ดีดรุ่นปาป้างขอรับ

สงกรานต์ชุ่มฉ่ำกันดีนะขอรับ เห็นแต่ข่าวทะเลาะวิวาท โลกมันเป็นอะไรกันหนอ…

-0-
สวัสดีท่านเล็ก คุณ plew และ คุณ punacakt

ท่านป๋า ด้วย

มิใช่พูดให้ดูดี ดูเว่อร์นะขอรับ

เป็นตามนั้นจริง ๆ โลกของคนอาศัยกระต๊อบปลายนา ห่างไกลกิเลสตัญหาผู้คน วัน ๆ ไม่มีอะไรเลย ให้ติดตาม ค้นหา ครุ่นคิด เจ้าไมเคิลคล้าวนี่แล เชื่อมโยงข้าพเจ้าออกสู่โลกภายนอก ได้พบความดีงาม ความเลวร้ายของมนุษย์ อย่างเป็นปกติสามานย์สามัญ ทำให้ชีพจรชีวิตได้เต้นเร่าบ้าง ไม่เช่นนั้นมันก็นิ่งเสียราวกับ..พี่ท่านเคยเห็นในหนังใช่ไหม?..มันต๊อด ๆ ๆ ๆ เป็นเส้นตรง อย่างนั้นแหละ

แต่ยอมรับอะไรสักอย่างเข้ามาในชีวิต เป็นการเข้าสู่วงจรสุขทุกข์อย่างเต็มวง

ตอนไมเคิลมันป่วย ทำเอาข้าพเจ้าพลอยจะกินไม่ได้นอนไม่หลับไปด้วย บทเรียนครั้งนั้นเตือนข้าพเจ้าให้ดูแลสุขภาพมันดี ๆ อีกหนึ่งสัจจะที่ต้องทำใจยอมรับคือมันไม่อาจอยู่กับเราตราบกาล ไม่ใครก็ใครต้องไปก่อน สุนัข(คิดว่า)ประมาณ สิบถึงสิบห้าปี เจ้าไมเคิลเนี่ย คงสี่ถึงห้าปี หลังจากนั้นก็คงเจ็บออด ๆ แอด ๆ ตามประสาสูขวัย

นี่ก็เข้าปีที่สามนับว่าไมเคิลมันล่วงวัยหนุ่มมาแล้ว ข้าพเจ้าคงต้องยิ่งทะนุถนอมมันอีกสักหน่อย

เดี๋ยวจะเช็ดและฉีดน้ำมันไล่ฝุ่นล่ะ!

คารวะ

ปล. พี่ท่านขอรับ WP เพิ่งเปลี่ยนอะไรต่อมิอะไรยกยวง หลายอย่างคงยังไม่เสถียร ข้าพเจ้าลองใช้ Firefox ดูปรากฏว่าแก้ Text Widgets ได้ แต่ตอน Save ไม่สามารถเรียงลำดับ Widgets ได้ดังใจ ต้อง Save ด้วย Explorer

ยามนี้ขอพี่ท่านลองใช้ทั้งสองโปรแกรมดูขอรับ ทำบนตัวหนึ่งไม่ได้อาจใช้งานบนอีกตัวได้

ผมเห็นด้วยว่าไม่พร่ำเพ้อก็ไม่ต้องทุกข์

แต่ทั้งนี้ ผมรู้สึกว่าระหว่างที่ “กำลังจะ” ไม่พร่ำเพ้อ มันก็ทุกข์ไปด้วยแฮะ

สงกรานต์เป็นอย่างไรบ้าง ผมเองอยู่บ้านสาดเหล้าลงคอ (ฮา) มิตรรักมาเยี่ยมถึงเรือนชาน อีกทั้งเรามีความเห็นตรงกันคือ อากาศร้อนฉิบ อยู่ในบ้าน นั่งคุยกันจนหมดขวด บ่ายยันหัวค่ำ

รื่นรมย์ขอรับ

ด้วยมิตรภาพ

สวัสดีวันปี๋ใหม่เมือง

เริ่มอ่านแล้วนะ…เริ่มอ่านจดหมายจากนักเขียนหนุ่มแล้วระหว่างนั่งเล่นนอนเล่นอยู่บ้านพี่สุขุม ที่มหาสารคามเมื่อวานนี้
เพิ่งอ่านจดหมายทั้งหมดที่เขียนถึงพี่ไพจบ
บังเอิยพี่สุขุมเอาหนังสือพี่ไพ และต้นฉบับบทกวีมาให้อ่าน

พูดถึงหนังสือก่อน…ดีใจที่ข้าเจ้ายอมก้าวข้ามเปิดอ่านมันได้
เอาไว้จะมาเล่ายาวๆ ให้ฟังที่หลังล่ะกันเจ้าค่ะ

เมื่อวานคุยกับพี่สุขุมพจน์ คำสุขุม ((สารภาพตามตรงไปแบบรู้ว่านี่คือ อ.สุขุม อดีตประธานสโมสรนักเขียนภาคอีสาน นอกนั้นไม่รู้เลย-ฮา))
พูดกันถึงเรื่องการเขียน เราเห็นพ้องต้องกันว่าคอมพิวเตอร์มีคุณประโยชน์เอนกอนันต์

แต่มันขาดจิตวิญญาณ (นั่น…ไปกันถึงขนาดนั้นเชียว)

พล็อต เค้าโครง หรืออะไรแล้วแต่ ข้าเจ้ามักจดใส่สมุดไว้ก่อนประจำ
หนึ่งคือ…เราไม่สามารถพกคอมพิวเตอร์ไปไหนตลอดเวลา ในขณะที่เราคิดตลอดเวลา
แหม…อย่างไปนั่งกินกาแฟข้างนอก ท่านยังจะหอบโน๊ตบุ๊คไปให้หนักด้วยหรือเจ้าคะ
แล้วทีนี้บังเอิญเจอเหตุการณ์ที่น่าเอามาเขียนเรื่องสั้นยิ่งนัก
สมุด+ปากกานี่ล่ะค่ะสะดวกสุด
และสองเวลาอยากเปิดดูเพื่อจดอะไรเพิ่มเติมก็ไม่ต้องบู๊ทเครื่องแบบคอมพิวเตอร์ก่อน
เพียงแค่หยิบเปิดอ่านแล้วจด

ข้าเจ้าเลิกใช้ดินสอจดอะไรมาหลายเดือนแล้ว
นับตั้งแต่คิดจริงจังทางนี้
ใช้ปากกาแทน พยายามให้ตัวเองคิดอะไรแบบผู้ใหญ่ด้วยน่ะ
ถ้าเขียนผิดเราควรแก้ไข ไม่ใช่เอายางลบมาลบทิ้งแล้วเขียนขึ้นใหม่อยู่เรื่อย

อย่างเมื่อสักพักที่อยู่หมอชิต๒ ขณะนึกถึงคำนี้ “ตกค้าง”
หยิดสมุดปากกาขึ้นมาในทันที

ว่าแต่ว่า…หากเลิกพร่ำเพ้อแล้วจะเลิกทุกข์ได้จริงหรือ?

เดินทางโดยสวัสดิภาพทุกท่าน ๆ